Sosialurinarkiv
Sosialurin 1991-09-13, síða 13
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 13. september 1991síða 13

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 168 — 13. september 1991 tíðindablaðið Síða 13 EM-dystur, 4. bólkur: Feroyar-Norðurirl. 0-5 (0-3) 1 Kevin Wilson (10.) )-2 Colin Clarke (15.) )—3 Alan McDonald (17.) )—4 Colin Clarke (55.) ) —5 Colin Clarke (70., brt.) Føroyskar — utskiftingar: Jan Allan Miller fyri Ara Thomassen (52.) og Kurt Mørkøre fyri Jóannes Ja- kobsen (81.) Norðurírsku útskiftingar- nar: Stephen McBride fyri Kevin Wilson (75. og Michael O'Neill fyri Kings- ley Black (75.) Utvising: Allan Mørkøre (69.) Dómari: Simo Ruokonen, Finland Áskoðarar: 1.623 Dysturin avgjørdur eftir seks minuttum Foroyska landsliðið fekk ongantíð nakað at siga i dystin- um í Landskrona Idrottsplats mikukvoldi, tá norðurírar so ríkiliga tóku hevnd fyri javnleikin í Belfast 1. mai Ítróttur Hevndin, summi hevdu roknað við fór at koma frá føroyska liðnum, av tí at Norðurírland ikki vildi spæla á Svangaskarði, ikki so frægt sum lúrdi mikukveldið. Leysar teymar Málverjin, Jens Martin Knudsen, segði á tíðinda- fundinum eftir dysuin, at norðurírarnir fingu ov leysar teymar fyrstu let- una, og tað skal ein vera bæði blindur og býttur fyri ikki at geva honum rætt 1. Hóast norðurírarnir enn einaferð spældu rættiliga einsháttað, so var meira broddur i, tí føroyska verj- an og miðvellurin ansadu ov illa eftir. Neyðugt er at læra, og í hvussu er fyrsta langa letan má brúkast at ansa eftir í, og ikki til at ætla at leggja seg á odda Uppskriftina landsliðið, skilligt, at hon ikki altíð er líka lett at fylgja. Hesa ferð varð hon ikki róg væl fylgd, og tað hevði so við sær 27. Todi Jónsson var ein- asti leikarin á føroyska liðnum, ið vísti minsta sindrið av myndug- leika. men eftir at hann hevdi víst, hvat hann dugdi, varð hann pakk- aður inn', so í seinna hálvleiki sást lítið meira til hann enn til viðleikararnar hansara kennir hóast væl er ósigurin, Feroyar sum landslið í kapping við onnur hava fingið síðani 1930. Meira enn nakrantíð var tað jú á Landskrona-vøll inum, at landsliðið fyri meira enn ári síðani setti rering í fótbóltsheimin við at fylgja uppskriftini, ið sigur Verja, Verja og aftur verja, og so bert at taka av, tá mótsteðuliðið snåv ir, ið kunnu brúkast Niður á jørðina Mikukveldið kor skur iskrona dy urin | 3 rter tólg:i 1 av I« sku åskodarunum fyri eftir dystin Feroyar-Norð urírland, sum var triði 0 sigur landsliðsins á rað í FM-kappingini. Og ikki var langt frá, at nakað má sigast at vera um hesi orð. Tað var nevniliga í fyrsta korterin- um, at norðurírar eftir seks minuttum fingu sett hol á, og sluppu fram um heili 3—0. Tað, sum ikki má henda, var júst tað, ið hendi. Fer- oyska liðið var ov óansið fyrstu minuttirnar, og so var lagað manni hjá teim- um allastaðni á vellinum sterkaru norðurírunum at gera bart og taka hevnd fyri javnleikin í Belfast í vár.