leygardagur 14. september 1991síða 13

Síða 14 * i P Tóku ikki av lægsta boði Óheiðurligt og óreiðiligt I 2 -ikki at taka av lægsta boði sigur Arnstein Niclasen, limur í stýrinum fyri Listaskálan. Hann ivast ikki í, at hetta fær fylgjur Herfyri vóru tilboðini upp á arbeiði at um- og út- byggja Listaskulan á Gundadali, latin upp. Sjey byggifeløg vóru boðin at vera við at bjóða, og øll góvu tey boð. Lægst var Kanjon úr Klaksvík, og narnæst kom Byggifelagið G. Waagstein í Havn. Samlaða tilboðið er um tíggju milliónir. Waagstein lá 16.000 krón- ur oman fyri Kanjon. Eftir sjálva licitatiónina vidgjørdu J. P. Gregoriu- sen, arkitektur og Lands- byggifelagið, sum hevur projekterað, tilboðini, og mæltu síðani stýrinum fyri Listaskálan til at taka av lægsta tilboði. Men hesum ráðum hevur stýrið ikki lurtað eftir. Útvarpið visti at siga frá, at stýrið hevði gjørt av, at taka av næstlægsta tilboði, sum kom frá Byggifelag- num G. Waagstein. Av- gerðin í nevndini var tó ikki einmæld. Arnstein Niclasen, sum Nr. 169 — 14. september 1991 — Be umboðar býráðið í Havn í stýrinum, mótmælti av- gerðini. Hann finst harðliga at avgerðini, sum hann kallar bæði óheiðurliga og óreiði- liga ikki at taka av lægsta boði. Amstein Niclasen sigur, at tå byggifeløg verða inn- bodin til at bjéda merkir hetta, at øll tey innbodnu frammanundan vera hildin at kunna gera arbeidi, og øll bjóða á jøvnum føti. Ti % eigur ein av prinsipiellum orsøkum at taka av lægsta tilbodi. Vit hava frætt, at orsøkin til, at stýrið hevur valt Waagsiein fram um Kan- jon er, at hetta var fyri at geva einum felag í Havn wbeiði. Millum annað tí íórshavnar Býráð eisini hevur verið við til at stuðla byggingin. Herfyri vóru øll sjey tilboðini, upp á arbeiði at um- og útbyggja Listaskúlan, latin upp. Mynd:Kalmar Arnstein Niclasen, býráðslimur í Havn og limur í stýrinum fyri Listaskálan kallar avgerðina hjá stýrinum fyri óheiðurliga og óreiðiliga Fær helst avleiðingar Arnstein Niclasen roknar við, at hendan avgerðin í stýrinum fer at fáa av- leiðingar. Roknast kann við, at landsstýrið, sum hevur játtað hálvaaðru millión í stuðli um árið næstu trý árini, ikki fer at góðtaka eina tílíka fram- erð. Hann roknar eisini við, at ungmenn uttan fyri Havnina fara at nema við ein tílíkan prinsipiellan spurning nú fíggjarlógin kemur til viðgerðar í næstu viku. Arnstein Niclasen heldur eisini ein møguleika vera fyri, at Meistarafelagið fer at taka spurningin upp. Beint áðrenn blaðið fór til prentingar frættu vid, at Meistarafelagið hevur longu tikið -purningin upp, og vil, í skrivi til stýrir- limirnar, fegið hava at vita, hví stýrið fyri Listaskálan loypir um lægsta boð. tór.- Framhald av síðu 13 at hon skal hava fosturtøku. Men eg eri eisini lagdur undir fyri at snýta, at gera fosturtøku, og tað ikki er neyðugt. Tá verði eg í ødini. Eingin fær fosturtøku uttan at grund er til tað. Eg haldi eisini, at tað er skeivt, at læknar og sjúkrasystrar kunnu loyva sær at siga nei at vera við til at gera fosturiøku. Vit eru alment sett fólk og skulu tí eisini halda lógina, sigur hann. Merkir hetta at tú ert fyri fríari fosturtøku? - Nei, tvørtur í móti.Tað er skeivt at koma á sjúkrahúsini júst um inn í ein annan 1andil. Verða ekspederad yg síðani tøkk og farvæl. Best var um vil sluppuundan. Kanska við at gevur fólki ókeypis p- bollar og hítir. Men tá vilja fólk aftur mótmæla. - Nei, tað var lættari fyrr í tíðini, tí tá gjørdu vit ikki slíkt, flennir Ma- rner, og í sama viðfangi minnist hann kollfirðingin sum segði: - Av øllum driftum er kynsdriftin tann sterkasta. Álvarsamur Marner er stuttligur at tosa við. Hann veipar við ørmunum, og tosar skjótt og títt. Hann er ein lítil maður. Men í sínum lívið hevur fingið nógv av skafti. Hann hevur roynt seg sum roykjara, og hevur verið bræv- kassablaðstjóri á Tíð- indab-laðnum og á Sosialinum. Hvgr minnist ikki táttin "Skriva til Marner". Tá fingu fólk avgreitt sínar trupuleikar við at skriva til hansara.. Av onkrum er hann eisini kendur sum bilbølli. Ikki minni enn seks ferðir hevur hann fingið bót fyri, at koyra ov skjótt. - Eg havi havt koyrikort í 40 ár, men eg havi ongantíð gjørt nakran skaða, leggur hann dent á. Honum dámar væl at koyra bil. Serliga í út- londum, hvar vegirnir eru góðir og nógv ferð er loyvd. Marner Simonsen heldur tað vera eitt sindur løgid, nú at skula gevast sum lækni. Enn hevur hann ikki ruddað upp á skrivustovuni hjá sær. -Uppá ein máta er tað kanska ein lætti. Fyrr gjørdi tað ikki mun, um eg gekk tvær náttir á vakt á rað. Men nú eg eri vorðin eldri, orki eg ikki longur. -Men hjá mær hevur arbeiðið verið sum eitt ítriv. Men eg havi eisini fingið mín vilja. Eg havi brúkt albogarnar - akkurá sum ein rundsað. Tað havi eg verið noyddur til fyri at koma mær fram, sigur Marner Simonsen. Br útbygging Og nú hann leggur frá sær, kann hann ikki lata vera við at hugsa eitt sindur um útbyggingina innan sjúkrahúsverkið. - Eg vil so illa tosa um tað, tí eg gerist so illur. Men eg haldi at tað er vitleyst, soleiðis sum útbýggingin innan sjúkrahúsverkið fer fram í dag. Vit áttu at havt eitt sjúkrahús, sum er væl útbygt við serlæknum og útgerð. Ikki trý, sum øll skulu vera líka stór. - Í dag er tað næstan vónleyst at fáa serlæknar henda vegin at arbeiða, tí sjúkrahúsini eru alt ov lítil, sigur hann. Millum annað er tørvur á fleiri kvinnulæknum. Fyri at fáa eina góða deild, skulu vit í minsta lag hava tríggjar. Og teir skulu allir vera í Havn. Nú eg fari er stødan tann sama, sum tá eg byrjaði. Nú er ein einsamallur kvinnulækni til alt landið, sigur Marner Simonsen. eyð