mikudagur 25. september 1991síða 2

— x Fyritaksstjóri Abyrgdarbisðstjóri. Jan Muller Krisjan Dshi Ljósmyndar: Kalmar Lindenskov i Jústinus Eidesgaard | Blaðfólk. Randi Jacobsen - Tórfinn Smith | | Ólavur W. Hegnesen - Hilmar Jan Hansen | Útgevar: P4 Sosiaturin Bústaður Í Uppseting P'f Sosialurin Pt Pressan 1981 | Telefon Prent Argjavegur 26 Postadressa. Postsmoga 76 Argir 110 Tórshavn 11820 Teletax 14720 Fakfeløg og ringar tíðir RINGU tidirnar her å landi hava havt við sær, at hópur av fólki hev- ur mist arbeiði. Harafturat hava virki og fyritøkur givið starvsfólki sínum tvinnar kostir í at velja: antin at góðtaka at fara niður í løn, ella at verða uppsegd HERFYRI hoyrdu vit. at einstakir ar- beiðsgevarar ikki vilja rinda løn til tíðina, løn, sum starvsfólkið hevur krav uppá. Demi var um hetta eina staðni í landinum, og tá fakfelagið kom upp í. fingu hesi starvsfólk sína løn VIT eiga sjálvandi ikki at generali- sera, tá vit hoyra um slíkt. Ein hverki kann ella eigur at skera allar arbeiðsgevarar yvir ein kamb. Tað er eingin ivi um, at tað eru mangir arbeiðsgevarar, sum í hesum deg- um hava ilt við at fáa endarnar at rekka saman og at hetta eisini ávirkar lenarútgjaldingina. Her er tað serliga útistandandi peningur, sum teir eiga til góða, ið kann gera útslagið. Torfert at rinda hverjum MM s0sigaley MD": a ——— NS Dimma og es har o é >* oøksnortud- Tú &g er eRSDOFTUC 5 tyriå å vallyftini Men I ta sitt, tå peningur, eitt virki, ein fyri- tøka eigur til góðar fyri eitt gjørt ar- beiði, ikki kemur í kassan. Her kann arbeiðsgevarin ikki hava annað at velja í, um so er at bankin ikki er fúsur at leggja út, enn at lata fólk velja millum at fara niður i løn ella verða uppsegd MEN vit eiga tó at vera á varðhaldi, soleiðis at arbeiðsgevarar ikki brúka kreppustøduna til sín egna fyrimun, tv.s. útnytta vánaligu støduna at fyrigykla sínum starvs- fólki, at stødan er nógv verri enn hon í veruleikanum er. Úttan at nevna nøvn, so er eingin ivi um, at tað finnast fyritøkur, handlar og virki, sum brúka ringu tíðirnar til egnan fyrimun. Leiðslan ger rætt og slætt starvsfólkinum greitt, at nú mugu tey góðtaka ein lenarniður- skurð uppá kanska 10—15% fyri at tey og teirra kollegar kunnu varð- veita arbeiðið. Hetta verður gjørt uttan tó, at tað fyriliggja tel, sum vísa, at henda fyritøkan ella hesin handilin stendur so illa í ti. Við ødr- um orðum tvingar arbeiðsgevarin starvsfólkið niður i løn, tó at hetta ikki er neyðugt. Og tað er her, at fakfelegini koma inn í myndina. LS menna so um royndirnar at framleiðsluvinnuna, gongur tað rætta vegin Hetta átti eisni Dimma- lætting at duga at sæð og fegnast um. So skal kri- tikkururin í sambands- málgagninum takast fyri fult, so má blaðið eisini vísa sína sakligu síðu og Ein kann í hesum við- ntlige økonomi eller til at imødegå den ar sambandsblaðið skrivar, Viðurkenna, at okkurt er beidsløshed. som nærr at einki er gjørt fyri at fáa = Við at henda. At tað so er es - haft en stigende = gongd á virksemið i land- ein javnaðarlandsstýris- ten heller end at Dom, so er tað ikki rætt. maður, sum er farin at b re. efter at det Vit hava longu frætt. at Vísa júst vinnulivinum og socia kratiske parti royndirnar at økja um framleiðsluvinnuni gen Á Hagten bla framleiðslu- Størsta áhugan, mátti ikki Dd : f om & a á- Verid verri, nú tá ikki s 2/tigelse : fleiri minst Dimmalætting 1 re hænder s) saman við eðrum borgar- g r haft « f: siåjs at ligum aftur og aftur hevur rår og nmer. der m ur eftir i Skuldsett just javnadar- har g get - la ið eisini flokkin fyri ikki at visa » svirksomheden fleir Nu kann ein Vinnulívinum nóg stóran håeniæsog i og sumogtt sh etta er ein ut- ans. arin bytte ik te dårligere endi Í gongd. áðrenn fangi ikki lata vera við at foregående år, trods spå- hetta landsstýrið tók við. nevna oddagreinina i Dag- domme om grund af for stort indhug nedgang på ogtaðerlutvi sentrali spurningurin blaðnum mánadagin. har fyri greinskrivarin leikar i, ti R S LED GER Ap TAD er kanska just i hesum ringu tíðum, at vit hava mest brúk fyri fakfeløgunum. Tað eru slík starvs- fólk, sum fakfeløgini skulu verja. Men vansin er so tann, at mong starvsfólk, sum arbeiða innan eitt nú handil, tora ikki at melda seg inn í fakfelog av ótta fyri avleiðingun- um. Tey bera ótta fyri at verða søgd upp, fara tey í eitt fakfelag. Spurn- ingurin er tí, um umreddu starvs- fólk kring landið, og tað serliga í Havn, ikki áttu at tikið sær um reiggj og meldað seg inn í eitt fakfe- lag, tí har verða teirra áhugamál best tryggjað. NÚ skrivaðu vit, at ein eigur ikki at generalisera í slíkum máli sum hes- um. Men eingin ivi er um, at tað eru virki, fyritøkur og handlar, sum út- nytta ringu tíðirnar og tvinga starvs- fólk niður í len uttan at hetta var neyðugt. Og harumframt verða so eisini lagdar størri arbeiðsbyrðar á somu starvsfólk. Tey fáa rætt og slætt boð um at renna meira og gera meira til nyttu, hóast tey higar- til gera tað tey kunnu og orka. Ja, soleiðis kunnu arbeiðsgevarar út- nytta ringar tíðir, men sum áður nevnt, fyri at koma hesum til lívs, eiga fólk at melda seg inn í fakfe- løg. TAÐ hevði eisini verið gott, um fak- feløgini tóku júst henda spurningin upp og gjørdu tað tey eru ment fyri at fáa umrøddu fólk at melda seg sum limir. Tað hevur leingi verið ford herferð móti okkara fakfeløg- um frá borgarligari síðu her á landi. Ikki minst hava Dimmalætting og Dagblaðið birt uppundir hesa her- ferð. Roynt verður at vísa á gongd- ina í Bretlandi, har fakfelggini fáa al- samt minni týdning. Men einki verður sagt um, hvørji fólk hetta rakar, og hver fær fyrimunirnar av, at fakfelggini verða sett út á síðu- sporið uttan ávirkan. FAKFELØGINI eiga sjálvandi eisini at vera at sær komin og ikki seta fullkomiliga órímulig krøv i ringum tíðum, har øll verða noydd til at laga seg eftir umstødunum. Men tað finnast grundleggjandi krev, sum bert fakfeløgini kunnu tryggja ar- beiðstakarum, og tað eru hesi krøv, sum vit vilja gera vart við, tá tað í hesum landi finnast arbeiðsgevarar, sum krevja starvsfólk niður i løn, uttan at hetta er tvingandi neyðugt. Í hesum degum hevur javnaðarmenn eru farnir at tosa um at menna og stimbra vinnulívið. Held- ur ikki ikaðloksménn tola eftir ellum at dema a síggja og hoyra, at tað er javnaðarlandsstýris- maður. sum skorar á at faa gongd á framleiðslu- Her mugu vit á- sanna, at borgarligu mál- gagnini meira hugsa um at vinna eðrum flokkum neisir heldur enn at virðis- meta tað. sum nú einaferð verður gjert fyri at fáa gongd á hjólini aftur — og tað uttan mun til hvenn politiskan lit viðkomandi hevur. Tað verður so undir ellum umsteðum hann, sum brýtur upp um armar og fær nakað av- ein rikað, sum verður sigurs- harrin í hesum leiki. At tað so er ein javnaðar- maður. sum gongur á odda at menna vinnuna. er eftir okkara tykki bara gleðiligt. ti tað var júst hetta, flokkurin lovaði undan valinum. So kunnu Dagblaðið Im teimum tingið til viðgerðar eitt lógaruppskot um at loyva eitt nú fer- oysku bleðunum at hava eydnuspel so sum bingo. Seinasta lógin um eydnuspel forðar bleðunum at hava slík eydnuspel, hóast hetta ikki er for- boðið teimum út- lendsku blødunum, ið verða seld í Feroyum. Tað er tí at gera mis- mun millum feroysk og donsk bleð. tá lógin forðar førovsku blødunum at hava eitt nú bingo. hevur annars havt bingo sum part av blaðnum í meira enn 10 ár til hetta varð steðgað í fjør orsakað av nýggju lógini. Vit kunnu bert fegnast um, at lógin verður broytt. Hóast tað altíð vil vera onkur, sum ger gjeldur burtur úr at blød hava bingo, so eiga folk at vita, at blødini eisini skulu vera undirhald hjå les- arunum. Eftir luttøk- uni at døma er bingo eisini nakað sum les- arin er sera fegin um. Men bingo er so eisini ein partur av innteku- kelduni hjá einum blað. Í hesum tíðum, har lýsingarnar fækk- ast, er neyðugt at finna aðrar innteku- keldur. Sosialurin gjørdi m.a. ti av at geva bladid ut oftari og vóna vit nú eisini at kunna fara undir aftur bingo, tí tað hevur eisini týdning fyri fíggjarsteðuna hjá blaðnum. Vónandi kann Sosialurin fara undir nýtt bingo sum skjótast. Sosialurin