mikudagur 25. september 1991síða 13

Nr. 176 — 25. september 1991 STÓR ÚTSÓLA BYRJAR Í MORCIN KL.9 Síða 13 LANPUBUÐIN DR. JAKOBSENSC.9 TF. 17303 Landssjúkrahúsið hevur ongan góðan -Vit hava avmarkað fíggarligt tilfeingi - resursir, og vit noyðast at nýta hetta tilfangið sum frægast og skilabest. Eg eri ivaleysur í, at vit fáa sum best burtur úr, um vit satsa upp á at útbyggja Landssjúkrahúsið segði Jóannes Dalsgaard, tingmaður tá fíggjarlógin varð til viðgerðar. Hann helt fyri, at Landssjúkrahúsið ongan góðan hevur, nú sjúkrahúspolitikkurin er vorðin ein kastiblóka hjá trongskygdum lokalpolitiskum áhugamálum. Hann segði: Eg fari stutt at venda mær til nekur ávís máls- eki. Tað er gleðiligt, at niðurtúrurin hjá lands- sjúkrahúsinum nú tykist vera steðgaður. Hesin stovnur, ið var eitt hitt harðast rakta offrið hjá undanfarnu samgongum fær eftir uppskotinum nakað meira, 211,5 móti 207,5 í ár. Hetta rekkur so til keyp av nøkrum neyð- turviligum tólum og til setan av einum serlækna afturat. Tad er bara gott, men uppi å longri sikt kunnu vit ikki bjóða iandssjúkrahúsinum so vánalig kor. Landssjúkra- húsið er okkara central- úkrahús. Vit hava bert hetta eina og vit skulu bert hava hetta eina centralsjúkrahúsið. Tað ber tí ikki til og verður ikki góðtikið, at hesin stovnur í framtíðini verð- ur soleiðis hagreiddur, at hann ikki megnar a rekja sínar fu: tionir til lí ar. at spyrja k "de stýrismannin, hvussu vorðið er við konverter- ingunum og hvussu tað gongur við at fáa greiði á uppgávubýtinum millum tey trý sjúkrahúsini? Hvussu er vorðið við ar- beiðsætlanini fyri fer- oyska sjúkrahúsverkið? Vit hava avmarkað fíggj- arligt tilfeingi — resursur, og vit noyðast tí at nýta hetta tilfeingið sum fræg- ast og skilabest. Eg eri ivaleysur í, at vit fáa sum best burtur úr, um vit satsa upp á at útbyggja landssjúkrahúsið í Havn og skal í hesum sambandi vísa á tað, sum fráfarandi yvirlækni segði við Sosial- in herfyri um sjúkrahús- politikkin. Vit áttu at lurta eftir einum so skila- góðum manni, ið talar út frá royndunum frá einum longum lívi í tænastu hjá sjúkrahúsverkinum. Tað er út frá hesum eitt vónbrot at lesa íleguætl- anina fyri landssjúkra- húsið. Eg dug? ikki at lesa hana eðrvísi enn, at tann ætlaða útbyggingin av landssjúkrahúsinum er slept fyri tað, sum er eftir av hesari eldini. Hetta er syndarligt! Eg kann ikki bara mær fyri at samanbera steðuna í dag við steðuna í seksti- árunum, tá tann stóra út- byggingin av landssjúkra- húsinum varð samtykt her á legtingi. Tá var at kalla einki mark fyri tí vælvild, ið legting, lands- stýri og staturin vístu landssjúkrahúsinum. Nú tykist landssjúkrahúsið ongan góðan at hava og sjúkrahúspolitikkurin er vorðin ein kastibleka hjá trongskygdum lokalpolit- iskum áhugamálum. Tá hetta er sagt, skal tað samstundis viðgang- ast, at íleguætlanin ann- ars er ein ljósglotti í bú- skaparliga myrkrinum. Hon er sera skilagóð og væl avvvegað. Feroyska byggivinnan veit nú, hvat hon hevur at vænta frá tí almenna og kann leggja sítt virksemi til rættis eftir hesum. Verður ílegu- ætlanin annars fylgd, so kemur hon at fáa væl av fólki aftur í arbeiði innan ta hart kroystu byggi- vinnuna.