týsdagur 1. oktober 1991síða 15

fr. 180 — 1. oktober 1991 BN sosial Endiliga fingu teir hol á B68 staðfesti seg sum 1. deildarlið, tá tað eydnaðist at fáa mál burt- r úr greiðari leikligari yvirvág á Svangaskarði sunnudagin móti VB 1. deild B68—VB 3—0 (0—0) 1—0: Aksel Højgaard 2—0: Aksel Højgaard 3—0: Jógvan Martin Olsen (brtsp.) Alt tos um niðurflyting hjå toftamonnum og um FM heiti til VB bråtagn- aði á Svangaskarði. Tað syrgdi heimaliðið fyri í frálíkum líkindum (stóri UEFA dúkurin hekk púra deyður), tá fantastiska nærlagni tvinna við leik- ligum hugflogi í 2. hálv- leiki bar í sær málmegu- leikar, sum vóru nýttir, soleiðis sum teir eiga. Tað hava teir ikki verið aðrar ferðir á heimavelli. At yvirvágin gjørdist so greið skyldast fleiri lutir: Teir báðir ungu vongverj- arnir, Jan Petersen og Jákup Eli Olsen, leiktu frágera væl í álopspartin- um samstundis sum teir rektu verjuskyldurnar (burtursæð frá letu í 1. hálvleiki, tá tað gjerdist tómt í hegru verjusíðu). Og miðvellurin var greitt sterkari. Bert letu fram móti steðginum vóru Rúni, Búi og Magni við at mynda leikin og at senda Jan All- an og Egil avstað. Teir fingu einki burtúr, tí ávikavist Stanislaw og Jó- hannes ongantíð sleptu teimum, og Eyðfinn var frágera tryggur aftasti skansi, bæði í uppbakk- ingarpartinum, og sum ígongdsetari av uppspæli. Annars var tað B68 miðvellurin — Ingemar, Ingolf og Øssur — sum slerdu tónan ann. Serliga seinast nevndi tykist leik- liga vera í stórari menning eftir heldur dovisliga fyrru kappingarhálvu: Evnini hava altíð verið har, men nú er týdning- urin fyri liðið uppaftur sterri, tá hann dregur skjótt fram við fleiri mót- steðumonnum og leggur langar neyvar avlevering- ar ella knallar eitt av frá- Jógvan Martin Olsen, ið ikki hevur verið við síðstu dystirnar, skjeyt triðja málið hjá B68 við brotssparki. Mynd: Hilmar Jan gera langskotunum móti málinum. Jógvan Martin var við frá byrjan fyri fyrstu ferð í langa tíð, og tað gjørdi álopið hópin hvassari. Aksel varð settur við síð- una av honum eftir hálv- leik, og tá tað vísti seg, at hansara kanón var neyvt innstillað, beyð ikki í betur hjá vágbingum. Ikki tí at verjan leikti vánaliga, men heldur tí at hoyknaði miðvellurin bar í sær, at Jens Sivard, Eyð- un og Jóannes komu í minniluta og noyddust at sleppa sínum steðum og fara í síðurnar, og hevði Bjarni ikki staðið so av- gera væl, kundu fleiri mál spurst burturúr. Góð mál Innanfyri átta min. korter inn í 2. hálvleik bleiv alt avgjert. Aksel stútaði hitt fyrsta eftir horna, heil- fluktaði hitt næsta úr 16 metra fjarsteðu (evni til ársins mál!), og Jógvan Martin nýtti brotsspark á rættan hátt. Uppspælið var í fleiri ferum myndað í borðun- um, har Jákup Eli og Jan dugdu væl at koma leysir eftir eitt tvey samanspæl, sum gjerdist vandamikið, tá neyvu og longu inn- leggini vórðu send móti handara málteigar saman- koming. VB hevði ongan opnan meguleika. Nærmast við vóru teir, tá Ingolf eftir horna á mállinjuni vardi skjetisleyst stút frá parta- manni. Var VB komið á odda, hevði talan verið um annan leik, har uppaftur sterri dentur kundi verðið lagdur á hvassa kontra- vápnið. Men soleiðis skuldi ikki ganga hjá FM kandidat- unum, sum fingu Eyðun Kjærbo riknan av velli eft- ir tvinnu gul kort. At Jan Allan móti dystarenda, tá alt var tapt, sá gult eftir at hava roynt at sligið ov hegan stútbólt móti mál- inum, átti ikki at komið fyri hjá so royndum leik- ara. nn- — urter AC