hósdagur 3. oktober 1991síða 12
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 12
Nr. 182 — 3. oktober 1991
Svenskt-foroyska vinafelagið
Millum teir hundraðtals básarnar og tey túsundtals fólk-
int á Bókastevnuni í Gøteborg, er serliga ein, id loypur úti-
setanum i eyguni. — Básurin hjá Svensktb-Føroyska
Vinafelagnum
Vinafelagid var stovnad i
1973 og virkar fyri at
menna samstarvid millum
Svøriki og Føroyar, og
fyri at spreida kunnleika
um Føroyar i Svøriki.
Birgit Hylin minnist vid
glogvandi eygum, hvussu
hugskotid til stovnanina
kom, og bedyrar, at hon
ongantið fyrr hevur fingið
spurningin so beinleiðis
settan:
- Eg búði hjá Martini
Holm, rektara á Lærara-
skúlanum tá og var sum
gandað av øllum, ið før-
oyskt var. Meg minnist tå
Martin segði vid meg: Tú
kanst banna uppå, hi”
kemur heim, so stoy ú
Svenskt—Feroyskt Vina-
felag!
— Ikki banna, Martin,
breyt so Kirstin, kona
Martin, hann av, og látur-
tár trilla eftir kjálkunum
hjá Birgit nú so nógv ár
aftaná, tá hon hugsar um
hendingina.
— Hann var ein ógvu-
liga skemtingarsamur
maður, flennir hon, stovn-
arin av Vinafelagnum.
Fastan bás síðan 86
— Tað byrjaði, tá Rói
Patursson fekk Norður-
landa Virðislonina fyri
fagrar bókmentir, sigur
Lena Sewall, núverandi
formaður, tá spurningurin
um hvussu leingi føroysk-
ur básur hevur verið við á
stevnuni, verður settur.
— Fyrireikararnir
hevdu als ikki hugsað um
at gjørt nakað burtur úr
Feroyum, og gjerdust
fegnir um hugskotið. So
fegnir, at Vinafelagið fekk
ein ókeypis bás fyrsta ár-
ið, og Rói varð boðin við á
stevnuna.
Nú lá tað soleiðis fyri, at
Halldór Killjan Laxness,
ið skuldi reða, gjerdist
sjúkur, so Rói varð biðið
um at traðka í hansara
stað, og tað eydnaðist
stak væl.
— So væl eydnaðist tað,
sigur Lena Sewall, at Rói
aftur í ár er biðin um at
luttaka.
Virkin felagsskapur
Vinafelagið skipar fyri
nógvum tiltøkum kring
um i Svøriki, m.a. verdur
ein tónleika framførsla i
Bispagardinum i Karlstad
20. oktober, har Hans
Iversen og Marit More-
dahl saman við pianistin-
um Helen Birath skulu
framføra verk eftir Kingo
og Peter Dass, saman vid
ymiskum føroyskum tén-
leiki, m.a. eftir Jógvan
W aagstein.
— Í november vísa vit
Gásadalsfilmin í Folkets
Bio í Stockholmi, greiddi
Lena Sewall frá, og leggur
afturat, at har varð eisini
Atlantic Rhapsody vístur
í desember í fjør.
Áður hava tey havt vitj-
anir úr Feroyum. M.a.
varð dansifelag her í 78,
og menn sum Oskar Her-
mansson og aðrir hava eis-
ini vitjað felagsskapin, ið
eisini tekst við bókaút-
gávu.
Kostnaður hins kenda
— Heitið er komiskt, helt Rói Patursson fyri, tá orðaski{ft- munn
ið um skaldskap og virðislonargeving byrjaði á middegi
hósdagin. — Orðaskiftið, sum skuldi viðgera heiðurslon
Norðurlanda Ráðsins. Um virðislonin hevur mennandi
ella oyðandi árin á norðurlendskan skaldskap
Tá tú kemur úr einum litl-
um samfelag, legði Rói
Patursson út, — ger virð-
islenin, at tú, sum fært
hana, gerst eitt umboð
fyri tína mentan. Og har-
við fært tú eina rúgvu av
avbjóðingum, sum tú als
ikki hevði ímyndað tær, tá
tú skapaði verk títt.
— Heiðurslenin fast-
læsir ein, júst sum tú held-
ur at nú kanst tú endiliga
leggja bókina frá tær, og
siga »Hatta var tað!< I-
staðin verður tú noyddur
at mala í klingur um eitt
verk, tú hevur arbeitt
uppá í kanska trý—fýra
'
ar:
Endurtøka av
skrånni
Orðaskiftið sum so læsist
skjótt fast í einari endur-
teku av tí, ið stóð at lesa í
skránni. — Hverjum enda-
máli styðjar ein virdisløn
av hesum slag, uttan at
panelið kom inn á nakað
beinleiðis uppskot. Leingi
varð tosað aftur og fram
um at dagurin, innlating
av tilfari til normeringina
(15. nov.), mátti flytast;
men umboð fyri Norður-
landa Ráðið segdu seg
vilja umhugsa tað, tó
mátti ikki gloymast, at
bøkur útkomnar eftir
hendan dagin kundu
koma upp á tal árið eftir.
Umseting neyðug!
Útgevarin, Thomas von
Vegesack, tosaði nógv um
at fáa marknaðin inn í
myndina, og vildi hann
gjarna hava pengar frá
Norðurlandaráðnum; men
heiðurin skulu útgevarar-
nir sjálvir hava.
— Royni at sleppa und-
an øllum, ið angar av
mentan og norður-bóka-
virðislen, tí tað er bein-
leiðis skaðiligt fyri seluna.
— Virdislønin má ikki ger-
ast til eitt slag av diplo-
matii, so sum tað hendi
við Róa, segði Vegesack
víðari. — Nei, tað er bókin,
ið skal í focus, og tí mugu
vit syrgja fyri, at bekur-
nar, tá heiðurslenin verð-
ur givin, eru umsettar til
tey sterstu norðurlendsku
málini.
Her legði finski bók-
mentaprofessarin, Claus
Zilliacus, uppí, og segði,
at norskar bókmentir í
Finnlandi, ella svenskar í
Feroyum, ikki automat-
iskt vórðu áhugaverdar
uttanfyri tann málbólk
tær upprunaliga vóru ætl-
Herfyri var stór békastevna í Gøteborg
í Svøriki. Svensk-Føroyska Vinafelagið
hevði ein bás á framsýningini og varð
hann sera væl vitjaður. Fleiri føroy-
ingar vóru við á stevnuni eitt nú Rói
Patursson, rithøvundi og Jan Kløvstad,
stjóri í Norðurlandahúsinum. Vit hava
fingið hesa fråsøgnina frá Bókastevn-
uni frá Bergi Rasmussen i Gøteborg.
aðar, so »tvangsumseting
verður als ikki vælmóttik-
in!«
Baltikum
óviðkomandi
Vegesack helt tó fast við
sítt, og tók upp í saman at
Baltikum mátti koma við í
norðurlenskt samstarv, tí
so víðkaðust norðurlond
frá fimm til átta málbólk-
ar, og tað er ein avbjóðing
í sjálvum sær fyri ein út-
gevara.
Tað vóru fleiri, ið vildu
vera við at tað kom ikki
hesum kjaki við; men
eingin kom inn á skeiv-
leikan við umreðu Vege-
sacks av málbólkunum,
fyrr enn Jan Klevstad
setti fram uppskot um
stuðul til smærru mål-
bólkarnar. — Føroyskt,
grønlendskt og samiskt, ti
hann metti at ov nógvur
góður skaldskapur ikki
hevdi møguleika at koma
til sin rætt, vegna geo-
grafisku umstødurnar. —
Ti nordurlond gerast ikki
fátækari av at hjálpa
smáu málbólkunum.
Heldur tverturímóti!
Lógvabrestir
Eftir hetta varð kjakast
aftur og fram um stuðulin,
hvussu hann skuldi gev-
ast, men tíðin var um at
renna út, og læt orðstýrar-
in, Finn Jor, blaðstjóran-
um á norska Aftenposten,
Róa Patursson fáa síðsta
orðið.
— Við allari virðing fyri
Norðurlanda Ráðnum og
virdisløn tess, vil eg visa
á, at eingin rithevundur er
meira áhugaður í prísinum
enn í tí hann skrivar! Og
takkaði hann av við einari
stuttari yrking, ið kódnaði
í lógvabrestum.
Í matematikk tímunum skrivaði eg yrkingar
Í bókmentum hugsaði eg um sex
Og í fríkorterunum fann eg útav at samansetingin
er fullkomiliga kkamikin.
av hesum