týsdagur 8. oktober 1991síða 11
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. K 185 — 8. oktober 1991
ute eet
Síða 11
Trumfurin var spældur ut
Vit hava ein trumf við til
Gøtu sunnudagin, segåi
Jåkup Mikkelsen loyndar-
fult i vikuskiftissending-
ini i UF friggjadagin.
Hvør trumfurin var, fekst
ikki at vita, og tad var
spell, ti tað hevði verið
nakað nýtt í sambandi við
Gi—KI dystin (restin var
uppkók úr Sosialinum
gjøgnum vikuna!)
Men borðið fangar, og
neyvan mundi Bigge vita,
at skemtið hjá honum
skuldi gerast ramur
álvari, og at tað skuldi
snúgva seg um navna-
bróður hansara í KÍ mál-
inum. ;
Aftasti skansin á KI
liðnum gav avboð til venj-
ingina kveldini upp undir
dystin í Getu, tí hann
hevði pannholubruna.
Fríggjakveldið vísti tað
seg, at kropshitin fram-
vegis var hegur, og tí var
einki annað at gera, enn at
senda snarboð eftir 2.
deildar málverjanum,
John William Joensen.
Hann var á veg í gull-
brúdleyp, tá boðini um at
meta til venjing komu!
John William hevur ikki
vart 1. deildarmálið síðani
í fyrraárið, tá Jákup sat
skaddur uttanfyri. Men
sum altíð stóð hann væl
hesa ferð. Fyrra málið
kann hann ikki lastast
fyri, og skotið frá Magna
hevði eina egiliga ferð í
undanvindinum, sum eis-
ini beindi bóltin av kós, tá
málverjin fekk hann í eyg-
sjón, eftir at hann var far-
in fram við múrinum.
Hálvsjúkur inn
síðstu løtuna
Í heiminum hjá Ingibjorg
og Poul Nolsøe Mikkelsen
(FM vinnari við Kl i fimti-
árunum) hevði lagið ikki
verið av tí besta leygar-
dagin, men sonurin setti
uppá, at hann skuldi við
til Getu, hóast nógva hit-
an, uttan at hann hevði
roknað við at vera við í
FM slagnum. Men tað
gekk ødrvisi:
Petur Mohr valdi 10
min. fyri leiklok at leggja
manelluna á borðið: Jákup
Mikkelsen varð hálvsjúk-
ur sendur á vellin. Ikki
sum málverji, men sum
álopsleikari. Tað var um
reppið, at hann skoraði, og
tað vóru mong, sum spíl-
aðu eyguni fyri at síggja,
hver maðurin var, sum fór
so hegnisliga um bóltin.
Tey kendu hann ikki í
stuttum brókum!
Fyri klaksvíkingar er
tað ikki loyna, at Jákup í
fleiri ár treytugt vildi
standa í málinum. Evnini
úti á vellinum hava verið
eyðsýnd, bæði sum aftasti
útileikari og sum miðvall-
ari.
Venjarin hevur eisini
meira enn eina ferð ivast i,
at latið John Williami
málmanstroyggjuna í 1.
deild, so Jákup kundi
spæla úti. At evnini rokka
til tað, hevur hann so
mangan víst undir venj-
ing: parturin hann spælir
við sum útileikari, vinnur
altíð, tá teir býta í tvey!
Og fyrr ella seinni endar
hann á landsliðnum — í
Jákup Mikkelsen varð
móti endanum sendur
á vøllin — sum útispæl-
ari. Mynd:
Guttesen
Eyðfinn
málinum ella sum útileik-
ari.
-nn-
bert í 4 min. So drenar
Magni fríspark í kassan.
Stórt KÍ trýst við leysum
meguleikum og kontra-
meguleikum í hinum end-
anum. Frálíkt undirhald
og øll hildu andanum, tá
Jóan Carl (demid væl und-
ir vánaligum umsteðum)
bríkslaði fyri seinastu
ferð. Skrúvað varð upp
fyri útvarpslurtinu, og
rómurin mundi ongan
enda tikið, tá javnleikurin
í Gundadali varð staðfest-
ur av Jógvani Arge.
Fleiri vinnarar
og ein tapari
Torleif Sigurdsson, sum
hevði verið staddur í
Sundalagnum 2. hálvleik,
rætti liðformanninum
Kurt Merkere (besti KÍ
leikarin) nýggja ferða-
steypið frá Feroya Bjór,
og eldru klaksvíkingar
feldu tár, tá ungu knark-
arnir fingu gullkrónuna
hongda um hálsin.
GÍ leikararnir fingu
bronsukrónur. Á vellinum
staðfestu teir, at hetta er
rudduliga uppiborið. Tað
gongur upp og niður í fót-
bólti, og getumenn
munnu iðra seg um soltnu
letuna miðskeiðis í kapp-
Bæði liðini og fótbólts-
spælið vóru vinnarar. Ein-
asti taparin var peninga-
rekilin hjá GÍ. Fitt íkast
løgdu klaksvíkingar og
fólk aðrastaðni úr landin-
um í kassan. Men var
veðrið betri, høvdu minst
50.000 krónur afturat ver-
ið undir lokinum í dag.
KÍ, tillukku við FM
heitinu, GÍ, tillukku við
bronsuni!
-nn-
2. deild
KÍ—LÍF 3—2 (2—1)
1—0: Heini Hansen
2—0: sjálvmál
2—1: Kaj Eli Olsen
3—1: Jákup Oluf á Lakjuni
3—2: Kaj Eli Olsen
Eftir at hava ligið undir
strikuni mesta partin av
árinum, eydnaðist KÍ at
syfta seg upp um, nú talt
varð endaliga upp. Upp-
ladingin var ikki hin
besta: Sterki málverjin
John William Joensen
varð tikin upp í 1. deild,
og so varð Jógvan Lin-
klett. . gravaður fram.
Hann hevur ikki verið á
vellinum í ár, men slapp
eftir ferimuni hampuliga
væl frá uppgávuni.
Týðuligt var, at KÍ
hevði meira at spæla fyri
enn leirvíkingar, sum ikki
hevdu fótað sær, tá klaks-
víkingar i vánaligum
líkindum vóru á odda
2—0.
Heini Hansen, miðverji,
fekk hol á eftir horna-
spark, og stutt eftir gjerdi
LÍF sjálvmál: Jógvan á
vinstra vongverja fer í-
gjøgnum og leggur inn-
fyri, Torfinn í málinum er
á veg út, men bólturin fer í
lærið á leirvíkingi og upp
um málverjan.
So fótaði LÍF sær. Teir
høvdu leikliga yvirvág 1.
hålvleik, og Kaj Eli
minkaði eftir innlegg úr
be frá Árna.
teðginum komu boð
um, at tað framvegis stóð
0—0 á Skála. Hetta var
ikki nóg mikið hjá KÍ at
lofta sær við. Teir upp-
fyltu tó sín part av fyri-
treytini við at økja til 3—1
tiåliga eftir steðgin:
Jákup Oluf á Lakjuni
gerst leysur eftir ping
pong spæl í brotsteigin-
um, skotið er hart og flatt
KÍ bjargaði sær
og fer inn við handara
stólpa.
So galt um at halda
tern. LÍF fekk eitt mál
kolldemt fyri rangsteðu
(tað vóru teir stak mis-
nøgdir við), og móti dyst-
arenda minkaði Kaj Eli
beinleiðis upp á fríspark
úr 17 metra fjarsteðu.
Eftir seinasta briksl
varð bíðað eftir tíðindum
av Skála, og tá tey komu,
var sannur krígsdansur í
Klaksvík.
+ vB eN
#6
sa DAG