týsdagur 15. oktober 1991síða 2

Ringur fuglur, sum s.s... Ábyrgdarbiaðstjóri. Jan Múller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi SO eydnadist tad endiliga at fåa hann fram aftur »år busk- inum«, fyrrverandi formann sambandsfloksins og fyrrver- andi løgmann, Paula Ellefsen. Vit minnast øll, hvussu brådd- liga hann tók seg úr politikki fóru at gera um seg. árini, — uttan nakra ávísa grund- geving. Men tað hevur verið gitt um hví, og tað eru tey, sum hava gitt, at fyrrverandi sambandshøvdingin bara vildi sleppa sær vekk, ådrenn allar ólukkurnar av álvara NÚ — í farnu viku — kemur hann so framaftur á leikpallin — hesaferð á tann stóra norð- urlendska leikpallin. Sum á- skodarafjøld hevur hann allar tær stóru Rotary-kanónirnar í Norðurlondum. Og leikurin, sum Pauli Ellefsen framførir, er eingin minni enn politiska søgan her á landi seinastu 15 sæð við sambands- høvdingans eygum. Og tað má sigast, at hon er einvís og eisini einoygd. Men kanska er einki legið í tí, tí tað, sum eyðkendi gamla sambands- Jústinus Eidesgaard høvdingan, var jú hetta bara at skylda uppá hini. DIMMALÆTTING hevur so endurprentað greinina hjá Paula Ellefsen. Hon stóð í blaðnum »Rotary Norden« herfyri. Nidurstødan er tann, at føroyskir politikarar vid undantaki av > sambands- monnum hava koyrt hetta samfelagið á húsagang. | samfull 15 ár hava hesir politikarar við javnadarløg- manni å odda rikid ein poli- tikk, sum eingin dugur hevur verid i, og sum hevur gjørt okkum øll til heimsins størstu skuldarreyvar. Sjálvur sat Pauli Ellefsen sum løgmaður í eitt skeið, og hetta skeiðið nemur hann eisini við í grein- ini. Tá var skil í — bara tá. VIT skulu ikki her fara inn í smálutir, men skulu bara siga sama Paula Ellefsen, at grein hansara er einki minni enn ein lortaspann úr enda í ann- an. Eitt er so tað, at hann tváar sínar egnu hendur, men so at hongja skitnu klæðini fram fyri vindeygað hjá flestu av fremstu fólkum i øllum Norðurlondunum, tað er bæði illoyalt og ússaligt. Orðatakið sigur, at tað er ringur fuglur, Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen Utgevari: P/f Sosialurin Bústaður: Uppseting: P/f Sosialurin Prent: Pift Pressan 1981 Telefon: ú skal gildið gjaldast 'eitslan er av, og føroyska samfelagið er áleiðis inn í bláa mánadagin við timburmonnum. Hetta - Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoge 76 Argír 110 Tórshavn 11820 Telefax: 14720 sigur fyrrverandi formadur Sambandsfloksins Pauli Ellefsen í grein i skandinaviska blaðnum »Rotary Norden«, sum beint nú er útkomið, og sum vit við høvundans loyvi endurprenta inni í Lesið á 5. síðu sum drýtur í egið reiður, og hetta mugu vit so sanniliga sanna, nú vit lesa greinina hjá Paula Ellefsen. Hetta er einki minni enn at leggja ilt fyri før- oyingar og at tveita okkum øllum torvmold í eyguni. Hví fara út um landoddarnar við slíkum og um somu tíð tváa sínar egnu hendur! Pauli skrivar so flott um allar synd- irnar hjá hinum flokkunum, men einki um sínar egnu. Hann gevur ødrum skyldina fyri at hava tikið lívið av farmaskipaflotanum, men sigur einki um, at slapp hesin at halda fram og tað ikki eydnaðist, hvat tað tá kundi havt kostað landskassanum! Hann skrivar heldur einki um, at eitt av teimum fáu projekt- unum, sum vitturliga vísti seg at bera til, nevniliga Smyril Line, royndi hann sjálvur at steðga. Og soieiðis kundi verðið hildið fram. SJÁLVANDI er gott við kri- tikki og serliga sjálvkritikki. Men henda greinin var so av- gjørt eitt spark undir belti- staðið. Hon var betur óskriv- að. Men fyrrverandi sam- bandsformanninum líkt, so skuldi hon brúkast til at tváa sínar egnu hendur. Og tí kom hann sera væl frá, tá hugsað verður um hver lesarin er og hvønn kunnleika hann annars hevur til Føroya og føroysk viðurskifti. Veitslan er av, skrivar hann, nå koma timb- urmenninir. Hóast teir ikki nerva fyrrverandi sambands- formannin, so hevur eisini hann verið við til at geva øØr- um timburmenn. Dimma og danskt Dimmalætting hevur tikið upp áhugaverdan tátt "Læknateigurin" og munnu lesararnir fegnast um hetta. Tað gera eisini vit, sum lesa Dimmuna. Men at koyra henda í blaðið á donskum er einki minni enn ein háðan móti okkara móðurmáli. Gott nokk skilja vit øll danskt, men at okkara størsta og peningasterkasta blað skal fara undir slíkan nýggjan og fyri føroysku lesararnar viðkomandi tátt A DONSKUM MÁLI átti sjálvt Dimman at verið ov góð til. Blaðið hevur gjørt avtalu við danskan lækna búsitandi og arbeið- andi í Danmark og skulu føroysku lesarar Dimma- lættingar nú skriva spurn- ingar sínar á donskum og senda til danska læknan. Teir fáa so svar aftur í Dimmalætting - á donsk- um. Tað finnast fyri tað fyrsta nógvir føroyskir læknar, sum eru førir fyri at svara spurningum. Men Dimman hevur so heldur valt at brúka ein út- lendskan lækna. Tað er so eitt. Men at føroysku les- ararnir skulu tvingast til at skriva spurningarnar á donskum er ovboðið. Og at blaðið so prentar alt á donskum máli ger tað ikki betri. Hesin krittikkur okkara hevur einki við supernationalismu ol. at gera. Tað snýr seg um at verja og hjúkla um og menna okkara mál, og hesa upggávuna hava blødini eisini stóra ábyrgd av. At Dimmalætting í eitt mannaminni hevur valt at skriva bæði oddagreinir og aðrar greinir á donsk- um er so eitt. Men at blaðið - framhaldandi - nú vit nærkast 20. øld skal skriva stóran part av tilfarinum á donskum er átaluvert - ja rætt og slætt skomm. Vit, sum hava fegnast um at blaðið so smátt er farið at skriva eitt nú oddagreinir á føroyskum, rætt og slætt missa melið, nú blaði mín sann byrjar ein nýggjan teig, Lægnateig, á donskum. At okkara politisku myndugleikar ikki enn hava megnað at gera før- oyskt til høvudsmål í skúlunum er átaluvert. Sambart lógini eru danskt og føroyskt javnsett. Her átti so sanniliga at verið munur á, og tað má og skal vera eitt krav til komandi ættarlið av polit- ikarum, at føroyskt verður hóvuðsmálið. Harvid er ikki sagt, at danskt mål ikki skal lærast í skúl- unum. Tað skal tað. Spur- ningurin er bara í hvussu stóran mun. Tað er stórt spell, at Dimmalætting, sum við áhugaverdu greinunum hjá pn um føroyska mentan og sidsøgu, nú snarar 180 stig og fer at prenta ein "føroyskan” læknateig - å donskum. Eitt eymt mál. Málið er sera eymt mál at skriva um. Tað kemur týðuliga til sjóndar, hvgrja ferð vit taka upp greinar í blaðið um mál- spurningar. Fyri góðum ári síðani var grein í blaðnum skrivað av navngivnum persóni. Henda grein var nógv umrødd, og varð m.a. funnist hardliga at rit- høvundanum fyri inni- haldið í greinini. Nú leygardagin var so aftur ein grein um málspur- ningar í Sosialinum. Longu í dag fær henda aftursvar. Uttan her at taka dagar ímillum, hvør nú hevur mest skil í sínum máli, so kunnu vit bara fegnast um, at tað eru spurningar í sam- felagnum, sum fáa les- arårnar at triva í pennin. Tianverri er åhugin fyri ti livandi ordaskiftinum alt ov litil. Men tå talan er um málið, so ber til. Og tad må vera ti, at málið hevur so nógv at siga fyri okkum øll, at her er talan um nakað, sum er í menning, na- kað, sum allar tíðina broytist, tað snýr seg um ávirkan uttanífrá, um røkt og misrøkt osfr. Meiningarnar eru nógvar og skjótt er at fáa gði í, tá hetta eyma mál er til viðgerðar. Vónandi eydnast at fáa eitt breitt og sakligt orðaskifti um málspurningar.