mikudagur 16. oktober 1991síða 11

NE se Nr. 191 — 16. oktober 1997 mer FEET] Síða 11 SPYR IKKI MEG - Kenna tit triggjar navn- framar tyskarar, ið byrja við B? spurdi lærarin í ein- um flokki. - Jú, svaraði ein drong- ur: Beckenbauer, Breitner og Bonhof! - Well denn, svaraði lærarin, teir tysku fót- bóltsleikararnir eru sera kendir, tað skerst ikki burtur. Men kenna tit ikki Beethoven, Bach og Brahms...? Okkurt annað - Nei, svaraði sami drong- urin innhugsin, og legði aftrat: men teir spæla kanska í 2. deild! Hetta var millum tað, sum kom fram á fund- inum, sum Suðurstreym- oyar Javnaðarfelag skipaði fyri um skúlan í dag og framyvir. Søguna fortaldi Ottar Jacobsen, skúlastjóri, sum vidmerking til ta å- skodan, at næmingarnir duga verri i dag enn fyrr. - Tad er møguligt. Men teir duga eisini okkurt ann- að, segði Ottar Jacobsen. Fyrst og fremst var fundurin sjón fyri søgn um, hvussu lítið kann koma burturúr sokallaðum pallborðsfundum. Fyrireik- ararnir høvdu sett saman eitt fjølbroytt pallborð, men gita, um nakað kom burturúr? Har vóru Poul Michel- sen, býráðsformaður, Mar- ita Petersen. landsstýris- maður í skúlamálum, Jó- han Samuelsen, lærari, og Kristian Magnussen, for- eldur. Hvat halda tit? Hesin síðsti spurdi hini, um tey góðtóku sparingar- nar, tá tað var eyðvitað, at tær fóru at ganga útyvir tey veikastu, og um tey hildu, at fólkaskúlin skuldi vera fyri øll; og hann spurdi Jóhan Samuelsen, nær lærararnir fóru at gera vart við seg. - Tá tit ikki hava mark- era tykkum, hvussu skulu vit sum foreldur gera tað?, spurdi Kristian Magnus- sen. Svar fekk hann einki. Jóhan Samuelsen stað- festi á fundinum, at >hetta gongur ikki longur< við ógvusligu sparingunum, sum fara fram. Marita Petersen hevði nakrar hugsanir um broyt- ingar í skúlaskipanini, »men eg fari at seta ein nevnd at arbeiða við hesum, men eg haldi tað vera óheppið mótvegis nevndini at siga nakað um tað nú<. Pallborðsfundur um evnið >Skúlin í dag og í fram- tíðini< savnaði nógv fólk. Nakað kom fram um trup- ulleikarnar í skúlanum í dag. Einki kom fram um skúlan í framtíðini. Mest av øllum visti fundurin, hvussu nyttuleyst tað kann vera at geva politikkar- um frítt spæl við eitt pallborð Amatørar og frødingar Poul Michelsen segdi, at hann var ikki pedagogur, og ti vildi hann halda seg burtur frå spurninginum innihzldið í skúlanum. »Eg eri handilsmaður, og har eru tey amatørar. Tá tað kemur til tað pedagogiska, eri eg amatørur og tey serfrødingar«, segð by- ráðsformaðurin, ið metti, at skúlin átti at kunna klára seg fyri ta játtan, hann nú fekk. Hetta síðsta fekk ein av áhoyrarunum at spyrja, hvussu hann kundi siga tað, tá hann ikki knýtti tað at spurninginum, hvat tað var, peningurin varð játt- aður til. Dreingja WC í Tórs- havnar Kommunuskúla, og tað hevði m.a. elvt til, at fólk hevði verið inn hjá býráðsformanninum og biðið um høvi til at loysa sær buksurnar. Hetta elvdi til orðaskifti millum fólk av kommunuskúlanam, hvgrt hetta málið hevði verið sett nóg ovarlaga. Leyst og fast Ov nógv varð brúkt til at kopierad. Helst ov nógv, helt Poul Michelsen, og Ottar Jacobsen upplýsti síðumannin um, at á hans- ara skúla høvdu kopi- maskinurnar fingið somu lagnu sum skrivarin, nevniliga at tær vóru upp- sagdar. Munurin var bert, at skúlastjórin hevði sagt maskinunum upp. Tað upptók fólk heldur meira, at næmingar, sum gingu til serundirvísing, ikki fingu nakra bók, tá tær komu í flokkin, har tær skuldu vera. Nú var okt- ober mánaði hálvur og tær høvdu framvegis ikki fingið tær... Fleiri lærarafólk vóru á fundinum um skúlan í dag og í framtíðini. Eingin neyndarlimur frá lærarafelagnum var kortini á fundinum At sjúkravikar-konto'in var so nógv skorin, fingu eisini fólk til at stúra fyri, at børnini komu at ganga fyri vág og vind. Lærararnir oyðleggja skúlan Soleiðis gekk orðaskifti um skúlan. sum sambært Jens Marius Dalsgarð er armóðskendur, tí lærarar stýra honum frá ovast til niðast, - frá landsstýris- kvinnuni um nevndir og ráð til skúlastjórarnar. - Hvussu skuldi tað vera, tá bestu pedagogarnir verða settir at fyrisita, spurdi Jens Marius Dals- garð, ið skjeyt upp, at tað var lærarum bannað at verða valdir í skúlanevndir Orð: ólavur Myndir: kalmar Kristian Magnussen (longst til høgru við pallborðið) spurdi hini, um fólkaskúlin átti at vera fyri øll. Men hann fekk einki svar frá Jó- han Samuelsen, Maritu Petersen og Poul Mich- elsen og ráð, tí teir vóru inhab- ilir. Hesum tók Poul Michel- sen undir við, tí hann helt at lærararnir sita og verja hvønn annan, so eingin dynamikkur er í. Teir báð- ir læararnir - tann verandi og tann fyrrverandi - vóru ósamd. Vit liva í einum demokratiskum samfelag, og ú ber ikki til at nokta fólki at lata seg velja og fyri alt tað, so kundu fólk bara lata vera við at velja lærarar, um tað ikki var til gagns. Nyttar einki Tá klokkan var farin av ellivu, takkaði fundastjórin fyri. Beint frammanundan hevði Kristian Magnussen drigið samanum: - Eg havi als onga til- trúgv til, at tað hevur nytta nakað sum helst, at sita og tosa her, og heldur íkki til, at viðurskifti í skúlanum verða stórt gðrvísi... Kanska hevði hann ikki rætt. Men hinni try i pallborðinum góvu honum ikki orsøk fyri at halda annað. vo 3