fríggjadagur 18. oktober 1991síða 2

Landsliðið hevur vunnið okkum pláss á heimskortinum | NÚ luttøka landsliðsins í EM- | kvalifikatiónskappingini er | av, ber til at líta aftur á eitt | hendingaríkt ár, sum seint fer i at verða gloymt i søgu okk- | ara. Tað, at landsliðið í sínum átta dystum í hesi kapping hevur fingið trý stig og enntá hevur skotið trý mál eisini, er | nógv meira, enn nakar tordi | at vóna og vænta, áðrenn far- ið var uppí. MEN landsliðið hevur við hesari EM-luttøku síni prógv- að til fulnar, at vit ikki eiga at skammast og setast aftur, hóast vit eru smátjóð og á flestu heimskortum hava ver- ið ein navnaleysur blettur — mestsum tveittur hissini i norðuratlantshavinum. AT landsliðið hevur vunnið Føroyum eitt pláss á heims- kortinum, er einki ov nógv avgjørt. Undan EM-luttøkuni var vanligt, at fólk aðrastaðni kendu millum einki og als einki til, hvar Føroyar lógu. Enn minni vistu tey, at her Logikkur fyri framkomin Oyggjatíðindi eru á filo- sofiskum víðaveingi í mikudagsútgávuni, má sigast. Blaðið skrivar um SvF-sendingina >Verju- leysur« um tann AIDS- sjúka Hannis, at >hon var ikki væl fyrireikað<, men skrivar blaðið: »Dagmar Joensen- Næs kom væl frá send- ingini, hóast hon var løtt at gera« undrast ikki! Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Miller Fyritaksstjåri: Krisjan Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Blaðið tekur - sum rætt er - tann sinniliga høvuds- persónin í sendingini fram og skrivar víðari: »Hann gjørdi tað lætt fyri Dagmar Joensen- Næs, sum fyri sín part dugdi ógvuliga væl«! Vit spyrja bara sum tey gera í sjónvarpssendingini >Skúm<: Ørkymlad/ur? Vit eru í hvussu er, men Jústnus Eidesgaard Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Ólavur W. Hegnesen - Hilmar Jan Hansen Utgevari P/f Sosiaturin Bústaður Uppseting: P/f Sosialurin | Prent P/F Pressan 1981 Telefon Í Argjavegur 26 | Postadressa: Postsmoga 76 Argir 110 Tórshavn | 11820 Telefax: 14720 | búði fólk, at vit høvdu okkara egna mál o.s.fr. Men eftir sensationella sigurin á Eyst- urríki í Landskrona 12. sept- ember í fjør broyttist heims- myndin hjá milliónum av menniskjum kring heimin — brádliga vóru Føroyar til! AVRIKID mikukvøldid saman vid hinum fråliku årslitunum — minnist til, at »enn vit eru nakad småir« — fer uttan iva at gera Føroyar enn kendari. Sum samanbering kann royna seg sum veðurhani Í blaðnum í gjár hevur Dagblaðið eina yvirskrift sum noyðir lesaran at sammeta fólkafloksmál- gagnið við Várharra og Petur Skeel — ella kanska øvugt. Yvirskriftin er henda: »Veturin kaldari, fer skinnprisurin upp!« Orsøkin til yvirskriftina er eyðsýnt, at Martin Nielsen nevnast, at danir á utivølli móti norðurírum og á heima- velli móti jugoslavum fingu júst somu úrslit, sum vit móti hesum tjóðum. TAÐ næsta málið fyri framm- an er HM-kvalifikatiónskapp- ingin, og nú vit hava fingið okkara egna heimavelli, er karmurin um hesa luttøku tann besti, vit kunnu hugsa okkum. Bert hava vit eftir at vóna, at vit í hesi kapping fáa måtstødulid, ið ítróttarliga eru g60 avbjóðing til djarva landslið okkara, eins og at fótbóltssambandið fær lagt góðan fíggjarligan botn undir hesi luttøku við eitt nú sjón- varpsinntøkum og góðum stuðlum á allan hátt. FYRIBILS kunnu vit sunnudagin bjóða heimavgllinum á Svanga- skarði vælkomnum, sam- stundis sum vit mannsterk meta upp at fagna landsliðs- spælarum okkara. Teir hava so sanniliga uppiborið tað, so væl sum teir hava stríðst og gjørt Føroyar kendar kring all- an heimin. Landslidid er okk- ara besta reklama. Vit kunnu ikki liva av fótbóltinum, men sum vit hava havt tad stutt- ligt saman vid spælarunum hetta síðsta árið. Tøkk fyri all- ar upplivingarnar, góða lands- lið, og hjartaliga tillukku við tí samlaða avrikinum, ið íkki eigur sítt síðustykki í fót- béltssøguni! longu nyggja å Vatnsoyrum ger royndir vid seydaskinni. Men at hesar royndir eru so um- fatandi, at tær fara at gera veturin kaldari, er meira, enn vit onnur tora at halda — og enn minni skriva. Annars frættist, at Dag- blaðið í næstum fer at hava viðtal við SEV-stjór- an um ætlaðar streym- broytingar í Vestmanna- sundi... Reklama Tað er eingin ivi um, at okkara fótbóltslandslið er góð reklama fyri land okkara. Undan EM-kappingini vistu vit ikki, um so var. Tå mundu fleiri kanska heldur halda tað Øvugta. At tað neyvan kundi vera nøkur reklama í einum fótbóltslandsliði, sum fór at verða avsmurt av ødrum tjóðum, so dyggiliga, at tað helst fór at kennast sum skomm at vera føroy- ingur. Men so varð ikki. Í dag er landsliðið okkara besta reklama. Tað vóru so teir, sum Søgdu nei til at vera Sponsorar hjá liðnum, og teir, sum søgdu ja. Føroya Fiskasøla, sum her hevdi tjansin, vildi ikki ella tordi ikki. Tískil tók eitt av oljufeløgunum av til- bodnum at vera spons- or. Tad kann ikki sigast annað enn at vera stórt spell, at okkara høvuds útflutningsvgra, fiskur- in, ikki stendur á bring- uni á okkara fótbóltsl- eikarum. Ístaðin hava teir merki á einum oljufelag. Hetta verður ikki sagt fyri at klikkja niður á oljufelagið. Men kanska finst tað annar symbolikkur í hesi reklamusøgu, nevniliga hann, at vit eru á veg móti eini komandi oljuvinnu her á landi. Og at eitt av oljufeløgunum longu er úti um seg.