týsdagur 22. oktober 1991síða 16

I ein ko EM se The NT Síða 16 Arbeiðsskaddur: Framtíðin er Áhugaverda samreðan við Odd Eið Knutsen, formann í Felagnum fyri Ferðslu- og arbeiðsskadd, er at finna í blaðnum hjá Arbeiðseftirlitinum, Trygd og Trivni. loyvi frá blaðstjórnini at endurprenta greinina. Vit hava fingið Odd Eið Knutsen er for- maður í Felagnum fyri Ferðslu- og arbeiðsskadd. Hetta felagið varð stovn- að 27. apríl í ár. Endamálið við felag- num er at virka í samráð við serken innan ferðslu og arbeiðsumhvervi. Ann- ars er uppgávan at reka fyribyrgjandi arbeiði, so talið av ferðslu- og ar- beiðsskaðum minkar í mest meguligan mun, við at veita upplýsing, skipa fyri skeiðum og fundum osfr. Onnur uppgáva er at vegleiða teimum, sum eru rakt av arbeiðs- ella ferðsluskaðum og veita sosiala og legfreðiliga ráð- geving, eftirviðgerð og endurbúgving. Umleið 70 limir eru í felagnum. Sjómaður Odd Eið Knutsen situr í koyristóli, eftir at hann var fyri arbeiðsvanlukku 25. mai 1990. Hann er 33 ára gamal, og giftur við Herver. Tey eiga tríggjar detur. Yngsta dótturin varð borin í heim tríggjar mánaðar eftir arbeiðsvan- lukkuna, og tá fingu hjún- ini eisini tíðindini, at Odd Eið ikki fór at verða ferur fyri at ganga aftur. Odd Eið Knutsen var sjó- maður, og hevði siglt við rekjubáti í nógv ár. Tá konan skuldi eiga triðja barnið, gjørdi hann av at arbeiða heima eina tíð, so hann kundi vera hjá fa- miljuni. Hann fekk tí ar- beiði at sigla við grótbát- inum Suðursteini. Tveir mánaðir seinni gekk ljós- motorurin fyri á grótbát- inum, og Odd Eið fekk boð um, at umvælingin føo at taka einar tríggjar mán- aðir. Odd Eið Knutsen: — Eg kundi ikki ganga fyri einki hesa tíðina. Áður havi eg ofta málað hús fyri fólk, og tað vardi ikki leingi til eg hevði fingið til upp- gávu at mála fýra hús í Porkeri. Óhappið hendi, tá eg skuldi fara undir at mála fyrsta húsið. Eg var staddur seks metrar uppi í aluminiumstiga, tá eg tók í ovasta trinið — og stóð við tí í hondini, datt á eitt snóratræ og breyt ryggin. Tá eg vaknaði, hevði eg trinið í vinstru hond. Odd tiðindablaðið Sosialurin Nr. 195 — 22. oktober 1991 yristolur Eið var einsamallur, tå hann datt úr stiganum, eingin sá sostatt tilburðin, eins og Odd Eið ikki hevði trygdarlínu ella á annan hátt var tryggjaður móti slíkum óhappi. Onkusvegna hevur alu- miniumstigin fingið ein stoyt, men eg varnaðist tað ikki. Ikki staðfest seg Longu dagin eftir fóru Odd Eið og Herver til Danmarkar á Ríkishospi- talið, har Odd Eið varð lagdur undir skurð. Lækn- arnir vildu einki siga um útlitini fyri at Odd Eið kundi gerast frískur aftur, og tí gingu tríggir mán- aðir, aðrenn tey fingu hesi tíðindi. Enn er so stutt fráliðið, og Odd Eið heldur, at tað ikki rættiliga hevur stað- fest seg í huga hansara, at hann skal sita í koyristóli framyvir. Orsøkin til at hann fór upp i felagsarbeidi og gjørdist formaður í Felag- num fyri Ferðslu- og ar- beiðsskadd, var tann, at so nógv viðurskifti skuldu broytast, til tess at hann kundi koma til sín sjálvs eftir sjúkraleguna. Hann heldur, at hansara royndir kunnu koma eðrum til góðar, so tað ikkiv erður so trupult hjá slíkum brekaðum í framtíðini at bryta livihátt. Odd Eið: — Áður var eg sera aktivur maður, og hevði altíð úr at gera. Eg bant ongantíð frið, spældi fótbólt og borðtennis, ar- beiddi fyrifallandi arbeiði. Stutt sagt — okkurt Orð og myndir Dagny Joensen skuldi henda, har sum eg var. Tá tað gekk upp fyri mær, hverjar avleiðingar arbeiðsvanlukkan hevði við sær, var tað í fyrstu atløgu fíggjarumsteður okkara eg hugsaði um. Tann maðurin, sum eg málaði húsini fyri, hevði teknað hjálparfólkatrygg- ing, umframt at eg sum sjómaður eisini var tryggjaður. Slapp ikki heim til sín sjálvs Endurgjald fyri avlamni í mínum feri verður roknað út eftir, hvussu nógv ein hevur vunnið seinastu trý árini. Eg hevði havt góða innteku seinastu árini, og tí fekk eg eisini lutfalsliga stórt endurgjald. — Eg havi ikki sæð nak- að pappír enn, men tað er sagt mær um telefonina, at eg fekk 1.214 tús. krón- ur. Odd Eið Knutsen er for- maður í Felagnum fyri Ferðslu- og arbeiðsskadd. Í løtuni lesur hann til elektromekanikara um brævskula og ætlar sær at hava verkstað heima, tá hann hevur fingið út- búgvingina Í Danmark fekk eg sam- band við ein sosialráð- geva, sum skuldi hjálpa mær at avgreiða ymisk mál, til tess at eg eftir sjúkraviðgerð kundi sleppa heimaftur. Fyrsta uppgávan var at fáa samband við sosial- ráðgeva í Feroyum, sum skuldi syrgja fyri t.d. at umvælingar vóru gjerdar heima. Trupulleikin var bert, at tá eg kom heimaftur, í november mánaða sama árið sum vanlukkan hendi, vóru umvælingar- nar als ikki gjørdar. Eg noyddist at liggja á sjúkrahúsinum á Tveroyri í tríggjar vikur, tí tað als ikki bar mær til at vera heima. — Tað er óneyðugt at siga frá, hvussu tað kenn- ist at noyðast at liggja á sjúkrahúsi, eftir at hava verið so leingi burtur, og harnæst at skula fara undir ein heilt annan ger- andisdag, enn tann, sum tú kendi frammanundan. Hverji ráð vilt tú geva teimum, sum skulu gjøgn- um somu trupulleikar sum tú? — Fyrsta uppgávan er at fáa fíggjarligu viður- skiftini í rættlag, so fa- miljan fær umsteður at Odd Eið Knutsen við yngstu dóttrini Oddver, sum er 13 mánaðar gomul virka trygt. Síðani at fáa tær umvælingar gjerdar, sum eru neyðugar hjá ein- um, sum situr í koyristóli. Tað er umráðandi at sosialráðgevari og Al mannastovan fara til verka beinanvegin, men her er trupulleikin, at ein endalig læknaváttan skal til, áðrenn Almanna- stovan fer til verka. Mannminkandi Eg kundi hugsað mær, at tað ikki vardi so leingi, til endaliga váttanin varð skrivað — tó at tað eisini veldst um, hvussu sjúkan tekur seg upp. — Tað kan eisini tykjast mannminkandi, at tú fært útgoldið endurgjald fyri arbeiðsskaða, men at tú noyðist at sekja um hvert oyra av upphæddini, sum síðani verður viðgjert á fundi í Færøernes Ulykk- esrád, áðrenn tú fært nýtt egnan pening. — Tú kennir teg eitt sindur ómynduggjerdan av slíkari umsiting. Tú hevur ikki fingið skaða í hevdið. Tað eru beinini, Framhald á síðu 19