leygardagur 26. oktober 1991síða 15
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 199 — 26. oktober 1991
Síða 15
Føroya Symfoniorkestur
vid Stórari Mozart-konsert
Sunnudagin verður stór konsert í Norðurlandahúsinum. Tað er
Føroya Symfoniorkestur, sum skal hava konsert. Solistur verður
tann 23 ára gamli Øssur Bek. Konsertleiðari er Martin Mourtisen.
FSO er farið undir venj-
ingarnar til seytjandu
konsertina, sum verður í
Norðurlandahúsinum
sunnudagin 16. november
klokkan 16.00. Á skránni
eru trý verk:
Johannes Brahms: Trag-
ische Ouvertiire
W.A. Mozart: Violinkon-
sert nr. 5 i A-dur, solistur
Øssur Bek
Antonin Dvoråk: Symfoni
nr. 5, »Ur nyggja heimin-
um:
Um verkini:
Brahms skrivaði tvær
»ouverturur«, sum báðar
eru rættiliga ymiskar.
Fyrra er tann vælkenda
»Akademische Ouver-
ture«, seinna »Tragische
Ouvertiire«. Tað verður
hesa seinnu, sum FSO fer
at framfera; hon er ikki so
ofta at hoyra, men er eitt
stórfingið verk við full-
settari blåsaramanning,
og tí við nógvum og mátt-
miklum ljómum. Hon
byrjar við tveimum sterk-
um legum, einum varlig-
um paukumeldri, og so
kemur inn hevuðslagið.
Hetta lagið er rættiliga
sermerkt, eins og ein mill-
umgongd millum dur og
moll; tað tykist, sum veit
tað ikki, hvenn veg tað
skal halda. Men brádliga
vindur tað seg upp til
Ossur Bek er solistur
til konsertina hjá FSO
í
Norðurladnahúsinum
kvikliga esing og sveimar
so aftur og fram. Eitt
loyndarfult lag í basúnun-
um leiðir hugin at teirri al-
tíð gátuferu lagnuni.
Brahms varð sagdur at
vera ógvuliga svartskygd-
ur av lyndi. Hesa ouver-
turuna gjørdi hann sum
inngang til eina fram-
førslu av sjónleikinum
»Faust« eftir Goethe.
Leikurin er um mannin,
sum vildi selja sína sál til
hin ónda, um hesin vildi
veita honum allan verðs-
ins kunnleika. Eins og tað
í sálarlívi Fausts brýtst
millum gott og ónt, so
brýtist í hesum verkinum
av Brahms millum myrk-
ar og ljósar ljómar, millum
sinnilig og fjálturskotin
log. Verkið endar við at
hovuðslagið við miklum
mátti steðgar fjáltrinum.
Undan lagnuni sleppur
eingin.
Annað verkið á skránni
er violinkonsert í A-dur av
W. A. Mozart. Solistur
verður Øssur Bek.
Um solistin:
Øssur Bek er 23 åra
gamal. Hann er føddur i
Keypmannahavn. Bæði
foreldrini eru feroysk.
Øssur fór sum heilt ungur
at spæla violin hjá Tove
Detrekøy eftir tí kendu
Suzuki-metoduni. Sum
smádrongur hevur hann
luttikið í >talent-kapping-
um< hjá Berlingsk Tid-
ende. Fór síðani á tónlista-
skúlan í Odense, har hann
hevði Bela Detrekøy sum
lærara. Seinasta árið hev-
ur hann verið á tónlista-
skúlanum í Utrecht í Há-
landi og hevur har havt
sum lærara kenda russ-
iska violinistin Lieber-
mann. Frá nevnda skúla
tók Øssur í summar
diplomeksamen. Í letuni
heldur hann fram at stud-
era í Utrecht hjá Hirsch-
horn.
Í 1775, 19 ára gamal,
skrivaði Mozart, sum tá
var konsertmeistari í Salz-
burg, fimm violinkonsert-
ir, hver aftan á aðra. Av
teimum fimm eru tær
tríggjar seinastu, tann í
G-dur, í D-dur og í A-dur
enn í dag tær mest virdu
og oftast spældu. Krún-
una millum konsertirnar
eigur helst A-dur, Køchel
219. Tað verður hesa, Øss-
ur Bek fer at framfera við
FSO. Konsertin byrjar við
einum seinførum, vekrum
adagio; men stekkur so í
eina festliga og ovurkáta
allegro. Miðsatsurin er ein
yndislig, sorgblíð og
kensluborin adagio. Sein-
asti satsurin er ein berg-
takandi rondo í 3-býttum
stevi; serliga verður tú
hugfangaður av tí spæli-
manskendu »allegro alla
turka«, úr Turkalandi
íblástur tónleikur. Kon-
sertin er full av snidlinga-
pettum fyri solistin; men
hjá Mozart er einki gykl,
hann nýtir altíð hógv í
tónleiki sínum.
Aftan á steðgin verður
framferd symfoni nr. 5,
„Úr nýggja heiminum«
eftir Dvorák.
Dvorák kom til USA í
1892 at vera stjóri og lær-
ari í tónaseting við tón-
listaskúlan í New York.
Her fekk hann skjótt á-
huga fyri nekara- og indi-
ána-tónleikinum, og skriv-
ar hann um tann stóra og
endurnýggjandi týdning-
in, hesin kann koma at fáa
fyri tónlistina. Tað er lut-
víst av hesum áhuga Dvo-
ráks, at menn roknaðu
við, at hann hevur nýtt
nekaratónleik sum temat-
iskt tilfar í hesi symfoni.
Men henda hugsan verður
víst aftur av Dvorák sjálv-
um í einum brævi, hann
skrivar til næmingin Osk-
ar Nedbal, sum í 1900
stjórnaði fyrstu framfersl-
uni av hesum verki í
Berlin.
Dvorák skrivar: Eg
sendi tygum ta sundur-
greining av verkinum,
sum Kretschmar hevur
gjørt; men hygg ikki at
hasum tvætlinum um
»amerikumanna«- og
»indånaløg«; hatta er púra
burturvið og ber ósann-
indi. Eg havi bert roynt at
givið legunum eitt snið úr
hasum heiminum.
Symfoniin er í 4 satsum.
Longu í fyrsta satsi nýtir
Dvorák tær eyðkendu
amerikonsku synkop-
urnar. Annars byrjar sats-
urin við einum seigligum
inngangi, har tvey mót-
stríðandi leg verða sett
upp hvert móti eðrum;
annað heldur sorgblýtt,
hitt fjálturkent.
Tað kenda lagið í 2.
satsi — tað er kanska
hetta, sum eina mest hev-
ur gjørt hesa symfoni so
umhildna — spælt á enskt
horn, hevur íblástur úr
yrkingini hjá Longfellow
um Hiawatha. Yrkingin er
um stóra fossin Minne-
haba við Minneapolis.
Indiánahevdingin Hia-
watha mátti á hverjum ári
ofra unga moyggj til and-
arnar, sum búðu í fossin-
um. Fyri at fáa mannin at
halda uppat við hesum,
tveitti - kona hansara
Minnehaba seg í fossin og
sorlaðist móti klettunum.
Síðani hevur fossurin bor-
ið hennara navn. So tætt
skal Dvorák hava roynt at
bundið tónleikin at hesum
sagni, at hann skuldi siga
við ein av næmingunum,
at miðsatsurin, »unpoco
piu mosso<, myndar ta
grátandi indiánamoynna,
tá hon sigur Hiawatha far-
væl.
Tann kviki og skemti-
ligi tridi satsurin hevur
eisini samband vid Hia-
watha, ti hevuðslagið
varð hugsað sum indiána-
dansur í sangleikinum um
Hiawatha.
Í fjórða satsinum nýtir
Dvorák eisini lagabrot úr
fyrsta satsinum. Hevuðs-
lagið ber brá av ameri-
konskum tónleiki, men
verður sett upp móti ein-
um tjekkiskum sanglagi.
Verkið endar sum ein
fagnaður til nýggja heim-
in, men er samstundis ein
langtan eftir Bøhmer-
landi, har Dvorák varð
borin í heim 1841. Hann
dvaldi heldur ikki leingi í
nýggja heiminum; bert
trý ár, so vendi hann aftur
til sítt kæra heimland.
Hetta eru trý ymisk,
men hvert á sín hátt
áhugaverd verk, sum Fer-
oya Symfoniorkestur hev-
ur at bjóða áhoyrarunum
á hesi konsertini.
Sum vant, so verður tað
fasti dirigenturin, Martin
Mouritsen, sum stjórnar
FSO.
Alex Sólstein
Mozart sáli