týsdagur 1. apríl 2003síða 7
‹ fyrra síða allar 101 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 63 - 1. apríl 2003
Nr. 63 - 1. apríl 2003
13
borðið (tað til vinstru fyri
inngongdina,
blaðm.)
kunnað tosað, tá hevði tað
kunnað fortalt nógv.
Eiler Viderø telist eisini
millum stammgestirnar á
Kondittaríinum. – Eg haldi
tað er sera keðiligt, at tað
nú stongir. Minnist tá vit
sum dreingir fyri meira enn
fimti árum síðani plagdu at
fara oman á Kondittaríið at
gera lektiur. Síðani hevur
man havt ótrúliga nógvar
góðar løtu her við borðið,
har tað hevur borið til at
práta um alt. Tað verður ein
stórur saknur ikki at kunna
fara á Kondittaríið aftur.
Jan Christiansen, borgar-
stjóri er eisini ein av
kondittarítypunum. Hann
er sera harmur um, at hetta
so fólksliga plássið nú
verður søgur og sær helst,
at tað letur uppaftur sum
skjótast men heldur tó ikki,
at hetta er ein uppgáva fyri
býráðið. – Hvussu gjarna
eg enn vildið tað, kann eg
ikki síggja, at kommunan
kann fara at blanda seg
uppí handilslívið í býnum
sigur hann. Býarmyndir
fara og tað er ógvuliga
spell. Sjálvur havi eg
gingið inn á Kondittaríið
seinastu 30 árini. Trivnað-
urin hevur nógv at siga fyri
býin, og hevur Kondittaríið
nettup verið so medvirk-
andi til ein góða trivnað í
miðbýnum. Jan Christian-
sen sær fegin, at Konditta-
ríið heldur fram, men tað
má so vera á privatum støði
sum higartil. Tað er so mik-
ið prinsipielt, at kommunan
kann ikki fara inn hand-
ilslívið
á
henda
hátt.
Kommunulógin forbjóðar
tí eisini.
Keðiligt
- Hetta er sera keðiligt fyri
okkum, sum hava verið her
so leingi men ikki minst
fyri tey mongu fólkini, sum
koma inn á gólvið dag eftir
dag sigur Hanna Danielsen,
sum er tann av servitrisun-
um, sum hevur verið har
longst. Hon hevur arbeitt
har í samfull 37 ár. --Men
einaferð skal man so gev-
ast. Nakrar av okkum eru
eisini blivnar ov gamlar, og
húsið er eisini illa farið. Eg
vóni tó, at onkur annar
tekur seg um reiggj. Hinar
kvinnurnar, sum so trúliga
hava tænt havnarborgum
við teirra skjótleika og
góðu medferð, eru Randi
Ziska, sum hevur verið har
í 20 ár, Marjun Joensen í
25 ár, Frida Thomassen í
13 ár, Ann Jústinussen í 4
ár og Heinina Gaard Han-
sen í 23 ár.
AFTURLATING
Orð og myndir: Jan Müller
Í nærum 80 ár ella síðani
1925 hava havnaborgarar
kunnað fingið sær ein
kaffimunn og morgunbreyð
ella vælsmakkandi lag-
køku á Kondittaríinum á
Káta Horninum. Kaffistov-
an á horninum í hjartanum
á Havnini er vorðin ein
institutión í høvuðsstað-
num. Ein livandi partur av
býarmyndini.
Fram
til
leygardagin 29. mars. Tá
gjørdist Kondittaríið søga.
Klokkan 14 vóru dyrnar
stongdar “med alla”.
Tær seks kvinnurnar,
sum miðskeiðis í 90-unum
tóku málið í egnar hendur,
eftir at eigarin ikki helt seg
til at reka Kondittaríið
longur,
og
leigaðu
Kondittaríið, hildu, at tíð
var at gevast, nú fleiri av
teimum hava arbeitt har í
meira enn 20 ár, onkur í
nærum 40 ár. Hvør lagnan
verður hjá Kondittaríinum
er ikki gott at vita. Tað
ljóðar, at hølini fara at
verða lýst til leigu. Um ein
møguligur komandi leigari
fer at halda fram við at reka
Kondittaríið, sum vit hava
kent tað, er enn púra opið.
Tað er ikki bara ein
sorgarleikur fyri kon-
dittarígangarnar, at
Kondittaríið er latið
aftur. Við tí doyr eis-
ini ein partur av bý-
num heldur fólkalív-
frøðingurin Eyðun
Andreassen, sum
sjálvur hevur verið
ein trúgvur vitjandi
og harvið telist mill-
um kondittarítyp-
urnar
AFTURLATING
Jan Müller
Tað var møtiðmikið at fara
á Kondittaríið á Káta Horn-
inum í Havn leygardagin,
tá opið var fyri seinastu
ferð. Hóast hýrurin var
góður, sum hann altíð er á
Kondittaríinum, so var ikki
sørt av jarðarferðstemningi
at hóma. Mong av teimum,
sum trúliga hava vitjað á
Kondittaríinum
í
eitt
mannaminni vóru komin
saman fyri at siga hesum
góða stað eitt seinasta
farval.
Eyðun Andreassen er ein
av teimum mongu, sum
hevur leitað sær heim á
Kondittaríið
javnan
og
dylur hann heldur ikki fyri,
at tað hevur havt nógv at
týða fyri seg. Hann er
keddur av, at tað nú letur
aftur. Tá vit biðja um eina
viðmerking sær hann sær
Kondittaríið við bæði per-
sónligum og professio-
nellum brillum og heldur
fyri, at við afturlatingini av
Kondittaríinum doyr ein
partur av Havnini.
- Hetta er so bara eitt stað
har fólk møtast, og tað
gevur lív. Onnur møtast í
Undirhúsinum, og hevur
tað stóran týdning fyri tey
fólkini, ið hittast har. Men
hevur ein býur sum Havnin
einki slíkt stað sum Kon-
dittaríið, so doyr hann ella
ein partur av honum sigur
Eyðun Andreassen, sum
heldur, at hevði tað verið
býráðsval í ár, so hevði tað
neyvan verið lukkað her.
Samveran
Baldvin Baldvinsson hevur
verið ein av teimum trúgvu
kondittarígangarunum.
Hann er eins og allir borð-
kammiratarnir í døpurhuga,
nú dyrnar verða læstar med
alla. – Eg eri komin her í 35
ár, og Kondittaríið er blivið
ein partur av mær. Eg fari at
sakna hetta ómetaliga nógv
- samveruna við kammi-
ratarnar, kaffimunnin,
prátini um heimlig og
politisk mál. Eg vóni tó , at
tað letur uppaftur. Havi
hoyrt, at tað antin verður
selt ella lýst til leigu. So
mugu vit bara vóna, at tað
fer at halda fram sum kon-
dittarí so ella so.
Kondittarítypan
Rasmus Rasmussen hevur
eisini verið ein av teimum
trúgvu kondittarígangarun-
um. – Eg havi gingið her
síðani eg var smádrongur
og er man blivin tað ein
kann kalla ein kondittarí-
typa. Nú lukkar og er tað
ein vanlukka. Tað er nógv
fyri. Fyri nógvum árum
síðani fekk man ikki eina øl
í býnum. Nú fær man ikki
ein kopp av kaffi eftir-
hondini. At Kondittaríið
stongir vildi verið tað sama
sum, at Triumfbogin í Paris
varð tikin niður ella Tivoli í
Keypmannhavn lat aftur
fyri well. Kondittaríið er
vorðin ein livandi partur av
Havnini, so eg vóni, at
borgarstjórin í býnum, sum
eisini plagar at leggja sær
leiðina um Káta Hornið
nærum hvønn dag, syrgir
fyri, at tað letur uppaftur.
Rasmus heldur eisini, at
Kondittaríið hevur havt
stóran týdning fyri fólkini,
sum ganga her, eitt nú
hevur sosiala samveran
havt nógv at siga. –Nú vóna
vit, at onkur letur tað
uppaftur. At vit ikki fáa
somu góðu servitrisurnar
mugu vit so bara góðtaka,
men atmosferan má vera
tann sama. Vit vilja hvørki
hava Burgerking ella Pizza-
ria her.
Rasmus, sum sjálvur er
kendur fyri at vera so
skjótur í replikkini og
hittinorðaður, sigur, at hann
fer at sakna løturnar við
borðið á Kondittaríinum.
Tað eru ikki stundir nú at
minnast aftur á allar tær
mongu
søgurnar
men
Rasmus ásannar, at man
skal hava harða fyri at sita
við hetta borðið hvønn
leygarmorgun. Hevði hetta
Býarmynd hvørvur:
Kondittaríið
latið aftur
Ein partur av Havnini doyr
Framhald á næstu síðu
Framhald av síðu 12
Tær sjey servitrisurnar á Kondittaríinum, sum góvust leygardagin, fingu blómur frá Jóannesi Andreassen og øðrum. Fv. Heinina,
Marjun, Frida, Randi, Ann og Hanna
Fýra av kondittaríveteranunum, fv. Baldvin, Rasmus, Høgni og Eiler
Fult hús á Kondittaríinum leygardagin
Rakel og børnini vitjaðu eisini henda seinasta dagin
Jan, borgarstjóri og Eyðun, fólkalívfrøðingur eiga mong fetini og orðini á Kondittaríinum
C
M
Y
K
13
12