fríggjadagur 8. november 1991síða 6

Sagaði slammslanguna á Fossdalsbakka í átta pettir Eg gjørdi tað av fríum vilja í myrkrinum klokkan ellivu mikukvøldid tann 15. juli 1987 féru nakrar konur i Æðuvík út á ssdalsbakka, har sep- r kklanga-evjå og annað ar fýra dagar nman- da Við sær høvdu komnar út á Fossdalsbakka sagaðu tær hol á slamm- slanguna í sjey stóðum. sag Eingin ákæra fyri herverk >Tað var eg, sum sagaði, og tað gjørdi eg við be- ráddum huga, men eg nokti meg seka í at hava gjørt herverk, og eg nokti fyri at gjalda endurgjald«, segði tann tá 44 ára gamla Katrina Hansen í Æðuvík við løgregluna dagin eftir. Hon vildi ikki upplýsa, hvgrjar hinar vóru, men segði, at tær vóru púra samdar um at gera tað Málið var sent ul fútan, men 14. desember skriva fútin til Katrinu Hansen, at ákæra fór ikki at verða reist ímóti henni fyri her- verk Katrina Hansen endaði kortini í rættinum arin av slanguni - Eystur oyar Kloakksúgving við Hjalti Tausen - vildi hava 13.000 krónur í endur- gjaldi, av hesum 3000 krónur í arbeiðskón. Hes- um fekk hann viðhald í í Føroya Rætti. tí elg Beiggin doyði Fyrradagin var málið fyri í Landsrættinum. Katrina Hansen stóð við sítt, og varð spurd, hví hon hevði borið seg soleiðis at. Katrina Hansen greiddi við landi or nn: LU á UI fólkið í bygdini: lortur og ve land, hýtir, slógv, bind og i MOT att Da rl annað í einum vellingi, sum børnini koma í band við, tá tey spæla; sum vera man var óhumskan eisini atvold til nógv kegl Katrina Hansen up; Di sam- iYSEU ini, at beiggi hennara x: £DA irh MH á RIKISSJUKTAaNuUSIN- ER um i riX Cill á sjúkur í tarm-unum eitt ár; skråsetia deyðsor- søkin var hjartaíhald undir skurðviðgerð, men lækn- arnir høvdu vátta, at hann heyði eina bakteriu í blá- gørnini. »Hetta kvøldid høvdu teir staðið og vaskað tveir kloakkbilar, og tá var ov- boðið. Vit fóru fleiri heim og tosaðu um, hvat var til ráða at taka<, greiddi hon frá. Verji hennara Hans Trygvi Henriksen vildi vita, um hon ikki var greið yvir, at hon harvið kundu fáa eina sak omanyvir seg. >Jú, tað var tað, eg var úti uppá. Vit vildu hava myndugleikarnar at síggja, at okkurt mátti gerast<, segði Katrina Hansen, ið legði aftrat, at endamálið eisini var at fáa fram, hvør átti slanguna og varðaði av hesum; hon segði, at tað vardi tey allarminst, at nakar privatur átti hana. Legreglan gongur ikki sneisaørindi „Ferð eftir ferð vóru vit hjá myndugleikunum, men tað gjørdi tað sama. Heilsufrgðiliga Starvs- stovan segði, at slíkt tók eitt ár at kanna, og sýslu- maðurin, sum eisini er formaður í heilsunevdini, segði, at løgreglan gekk ikki sneisagrindi fyri borg- ararnar<, greiddi umhvørv- is-aktivisturin úr Æðuvík rættinum frá. Hon vísti á, at skrivligt loyvi var ongantíð givið til at veita eyjuna út á staðn- um. Hesum váttaði Hjaltur Tausen, ið stendur fyri kloakksúgvingini. Men hann segði, at undan- gongumaður hansara hevði brúkt staðið í 12 ár, og hann hevði hildið fram, sum hann. Burtursæð frá bindun- um, so helt hann, at talan var um erkvisni: tað, sum varð koyrt burtur, blandar seg skjótt upp og sæst ikk! aftur. Tað var einans frá ra húski, at hon hevði hoyrt køstin Serligar umstødur Hans Trygvi Henriksen kravdi, at Katrina Hansen var fridømd orsakað av teimu serligu umstødun- um, sum ført til atgerdina: hon var gjørd i eini roynd at verja seg. I gørum lagi kravdi hann, at endurgjaldið var sett niður: Nes Kommuna hevði goldið fyri at leggja nýggja slangu niður, og tað vil siga, at virksemið kundi halda fram, sum um einki var hent. Eisini hevði eigarin tveitt slangupettini burtur heldur enr narka høvdu Seljást c1ia Drúkast. Teir wíggir landsrættar- Kommunu. Í ØK €lia gravir | kel og rennur, men skal gravast nidur ella | koyrast á sjógvin á einum stad, sum heilsunevndin | hevur góðkent Í | u, Og (8 rX r T UK k-evjan ikki verður koyrd á sjógv 501 v xx i i. - irarnir góvu kortini Páll Nielsen, advokati, og Hjalti Tausen viðhald: atgerðin er framd við be- ráddum huga, og eigarin hevur havt ein fíggjarliga miss av hesum, og tískil noyðist Katrina Hansen at endurgjalda. Skilja teg væl, men... >Vi har stor forstáelse for Deres holdning og hand- ling, fru Hansen<, segði Jens Lunøe, rættarformað- ur meira enn eina ferd ; men Landsrætturin ku ikki dóma eftir síni persón- ligu áskoðan, men bara eftir galdandi iógum og Í einum skrivi dagfest 20. mai 1988 til kærarar úr Æðuvík sigur Heilsufrødisliga Starvsstovan, at hóast eingin umsókn og einki loyvi finst; tað hevur kortini verið brúkt, og tí má roknast við, at heilsumyndugleik- arnir hava góðkent tað óbeinleiðis. Hinvegin er eingin ivi um, skrivar starvsstovan, at útleiðingin ikki er í tráð við almennu heilsusamtyktina frå 1969, ið beinleiðis bannar at koyra slíkt á køstin, í á, Staðið var ikki góðkent, og tískil kravdi Heilsufrødi- liga Starvsstovan, at útleiðingin av Fossdalsbakka skuldi steðga í seinasta lagi 3. juni í 1988. Árið eftir varð staðið góðkent av lokalu myndugleikunum við teirri treyt, at einans septikktanga-evja og einki anna úr Nes og Runavíkar kommunum skuldi koyrast har. ngar hava aftur kært fyrr í ár. Lokalu mynd- enn. Starvsstovan hevur gjørt lan Nr. 208 — 8. november 1991 Fossdalsbakki. Soleiðis eitur staðið í Æðuvík, har sep- tikktanga-evja og annað verður koyrt omanav. Slamm- bilurin setur fast í eina 120 metra langa slangu, ið liggur av vegnum og oman á bakkan, har hon liggur nakað útav ti 30-50 metra høga bakkanum. Hon hevur ikki altíð ligið har. Síðani síðst í sektiár- unum hevur evjan verið tømd beinleiðis av bakkanum, men umleið 10. juli 1987 varð slangan løgd. Fáar dagar seinni varð hon skorin í átta petti. Hver hevur ávíst staðið av fyrstan tíð, veit eingin, men í november 1988 fekk Eysturoyar Kloakksúgving staðið ávíst frá formanninum í heilsunevndini fyri Nes dsumfatandi trupulleikan. | íðani bidid eitt verk- in kann loysast, soleidis kal fyriliggja í hesun skal fyriliggja í hesum rødiliga Starvsstovan at | | ówh } | reglum, og tann skipanin må verjast fyrst. >Tað er nú eina ferð so, at fyrimunir og vansar í einumsamfelag eru skiftir misjavnt millum fólk, men tað gongur ikki, at hvor tekur seg sjálvan til rætt- is<, segði rættarformað- urin. Hann segði, at skuldi tal- an vera um verju, so kundi tað bara vera ímóti handl- ingum, sum í sjálvum sær vóru ólógligar, og tað var ikki skjalprógvað fyri rætt- inum, at køsturin var ólóg- ówh