týsdagur 12. november 1991síða 4

Fylking ímóti EF-limaskapi Verður stovnað I næstum EEC-SAMRÅDINGAR Síða 4 Nr. 210 — 12. november 1991 Luitjen Apol, ið legði fyri, ávaraði ímóti at siga sum so, at nú høvdu vit eina avtalu, og so var vandin fyri limaskapi av. - Hetta er ein vandamikil hugsunnarháttur, og vit kunnu vera um ein háls, áðrenn vit vita av, segði hann, segði Luitjen Apol, ið eisini greiddi frá Nor- egs-ferðini, hann var á sjálvur annar herfyri. Í hesum viðfangi greiddi hann eisini frá stødunum, Olavur W. Høgnesen skrivar Føroyar min fri(0)borg „Det er nu engang sådan i vores samfund, at for- dele og ulemper er ulige Nakað soleiðis tók formaðurin í Lands- raksturin bar seg illa; einki kom fram um, at hann hevði skotið upp at minka sína egnu løn. Seinastu 120.000 krónur- fardel tOrdell J | sum fylkingarnar í hinum rættinum, Jens Lunøe, ul nar, sum hesin reiðarin A ; så A 4 herfyri. Tað sanna vit oll — rindaði sær sjålvum, fekk unu ry farðir r 1 tie forom um dagin; 1 hann sama dag, sum 1 re varð rættarskiDan oOKKard vari tað ás tvær ferðir í farnu viku, og tað var ikki annað enn ein endurtøka av ti, sum Ld. manningin á Nón- hamri upplivdi herfyri, tå hon av óvart fekk at vita, at ein sakførari fekk minst 500.000 krénur fyri at avgreida Skåla- fjall-målid. Æduvikingar mugu finna seg i einum av vansunum vid at búgva i føroyska samfelagnum: alt tað, sum eysturoy- ingar orka at skíta og míga hevur verið lagt í Æðuvík; síðstu árini hev- ur køsturin tó verið av- markadur til tad, sum kemur undan teimum, sum bugva i Nes og Runavikar kommunum. Ein kona i Æduvik var ikki sinnad at liva vid hesum vansanum; hon kvetti snøgt sagt slamm- slanguna av! Akæruvald- ið var so mikið at sær komið, at tað lat vera við at reisa åkæru fyri her- verk, ti tað visti, at polit- isku myndugleikarnir vóru veruligi syndarin. Men tá privati eigarin vildi hava endurgjald fyri slanguna, smekkaði rætt- arskipanin til: konan skuldi gjalda 13.000 krónur, ti hon ikki vildi finna seg í at liva við einum ótespiligum vansa í okkara samfelag, ið eis- ini var ólógligur. John Petersen, lands- styrismadur, er ein av teimum, sum hevur upp- livað fyrimunirnar í okk- ara samfelag. Meðan eysturoyingar skitu og migu eini 20.000 tons - frå 1983 ul 1989 - var hann reidari å Fridborg; fyri hetta fekk hann mill- um 300.000 og 420.000 krónur sum reiðaralgn. Sjálvur hevði hann skotið upp at minka mansskapspartin til frama fyri skipið, tí urban Eyðkvæmislinjan svarar alt samdegrið á tif. 18820. Týsdagar kl. 16.00—18.00 fæst persóniig ráðgeving og serligir spurningar verða svar- aðir. tvingsilssøla av Fríðborg varð fyrireikað. Soleiðis uppliva sjó- menn og stjórar sann- royndina um býtið av fyrimunum og vansum í okkara samfelag, - hvør á sín hátt, sjálvandi! Men hetta var ikki einasta upplivingin av samfel- agsligum fyrimunum og vansum, teir siglandi gjørdu: fyri tann fyri- munin í okkara samfelag, sum ein reiðara-kjansur er og sum teir siglandi høvdu forert honum, teknaði John Petersen seg fyri 135.000 krónur í partapeningi. Hann rind- aði bara 50.000 krónur. Tá tíðirnar versnaðu fór reiðarin av skútuni! Reiðarin var large, tá hann fór av: hinir kundu sleppa at hanga upp á tær 84.000 krónurnar, hann skyldaði, bara hann fekk 20.000 krónur fyri tær 50.000 hann hevði gold- ið! At hann hevði fingið minst tíggjufalt burturúr síni iløgu uppá 30.000 krónur, gjørdi hann minni burturúr... Soleiðis virkar tað privata initiativid í praksis. Til at verja sam- felagið tekur ein kona í Æðuvík stig til at steðga eini Ólógligari útleiðing av lorta-evju og verður sektað við endurgjaldi. Av huga til fiskiskap taka fimm skálavíkingar stig til at keypa skip; teir seta um ikki himmal, so í hvussu er jørð i veð, meðan reiðarin - sum einki initiativ hevur tik- ið, men bert hevur hildið seg uppat intiativinum - skúmar róman. Soleiðis kunnu teir eis- ini tíggja sær, polit- ikkarar, - kommunalir og lands. Avleidingarnar leggja teir ein lort i. Hes- ir menn skulu eitast at vera glansurin í land- inum, sum reypar um heimsins reinasta hav. Reiðiliga 35 fólk vóru mett á fundinum leygar- dagin at fyrireika fylking ímóti føroyskum EF- limaskapi. Fundurin sam- tykti at seta eina nevnd, 18 hevur sum uppgåvu at fyrireika fundin, tå fylk- ingin skal stovnsetast. I hesa nevnd komu Beinta Patursson, Petur- bjørg Jensen, Alis Poulsen, Brúsi Johansen, Kragesten og Luitjen A- Segði Hverjar avleiðingar fær tað, um Danmark samtykkir eina grundlógarbroyting í sam- bandi við eitt møguligt européiskt samveldi? Tað var ein av spurningunum, sum vóru havdir á lofti leygardagin (tekningin er úr Ruskovninum 1972) pol. Nevndin leggur seg eftir at hava fundin so mikið skjótt, at fylkingin málið og serliga EFTA/- EF-sáttmálan. Eisini varð gjørt av at kanna, hvgrjar avleiðingar tað fær fyri Føroyar, um so verður at Danmark sam- tykkir eina grundlógar- broyting í sambandi við eitt møguligt européiskt samveldi. Å fundinum kom fram, at tað var umráðandi, at øll, sum eru ímóti før- oyskum EF-limaskapi - sama hvgnn flokk, tey velja - vera við í eini kom- andi EF-fylking. Fundurin valdi fólk at hava samband við fylk- ingar av sama slag í ødrum nordurlondum. Jóhan Hendrik Winther Poulsen skal hava sambandið við Ísland, Pauli Nielsen við Grønland og Tórmóður Dahl við Noreg. ówh verður stovnað ella endur- stovnað í hesum árinum, Heri helst um einar triggjar vik- ur. seg vera deydan Løgid skemt er viðmerkingin hjá Ivari Iversen, útvarps- manni, til, at ein maður á lívi varð lýstur deyður inum fvar Iversen var ikki meira enn lidugur at lesa tidindini i útvarpinum, tå telefonir- nar fóru at kima. - Maðurin, sum lýstur var í andláti, er spillivandi, fekk Ívar at vita. Utvarpsmaðurin = fekk ikki gjørt annað enn, at hann eitt sindur seinni í útvarp- inum at taka andlátið aftur. Hann harmaðist um, at andlátið var komið í út- varpinum, og síðan greiddi lurtarunum frá, hvussu útvarpið roynir at slíkum hann verja seg móti beistagerðum. Hverja ferð andlát verður ringt inn til útvarpið, ringja tey í útvarpinum aftur til z , i útvarp- tann, sum ringt hevur. Hetta verdur altid gjørt fyri at kanna, at rætt her. Hetta vard eisini gjørt leygardagin. Útvarpið ringdi aftur ul telefon- nummarið, sum varð upp- givið, tá andlátið varð ringt inn. Og sami maðurin, sum ringdi inn, tók ilefonina. Hann segði seg vera pána tan, sum lýstur var í and- látinum. Men pápin hevði einki við "andlátið" at gera. Pápin visti ikki av nøkrum, tí tað var maðurin, sum lýstur varð í andlátinum, sum sjálvur ringdi til útvarpið. - Hetta er løgin og gro- teskur máti at skemta, heldur Ívar Iversen. Tað er hent nakrar ferðir, at fólk hava ringt til út- varpið og logið onnur at vera deyð. Onkuntíð er lýsingin komin við. Tað hendir eisini, at fólk ringja inn falskar kunngerðir, og tað er ikki altíð lætt at verja seg móti slíkum, sigur Ívar Iversen. randi Av og á verða ósannar kunngerðir ringdar inn til útvarpið, og torført er at verja seg móti slíkum