Sosialurinarkiv
Sosialurin 1991-11-16, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 16. november 1991síða 10

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Svimjisambandið misti øll Sini met — tá teldan hjá Svimjisambandi Føroya varð stolin í síðstu viku, og nú verður roynt at finna bæði tjóv og teldu. Á telduni vórðu goymdar allar upplýsingar um met, tíðir og annað hjá svimjisam- bandinum — umframt aðrar sera týdningarmiklar upplýsingar! Síða 10 Nr. 214 — 16. november 1991 Meðan himmalin enn var bláur og alt var ljóst, fortíðin enn var stutt og óspilt og framtíðin ljós og spennandi. Mín heimbygd Mín heimbygd hin vakra við sundi hon liggur, har Årnadalstindur út yvir teg hyggur, ja, frá tær eg havi nógu minni so góð, bert eina ferð uppi á tindinum stóð. Sum smádrongur ofta eg gekk har í fjøllum, har seyður á beiti í kdum og hjøllum, har haruungar runnu úr holu út og inn, so mjúkt tóktist vera teirra skinn. Inni á Risahellu ofta vit vóru, og nøvn våra í hvitu steinarnar skóru, í tjarnunum kombikk fangaðu vit, so vekur í sólini tey skiftu lit Vit við teimum vaksnu vóru í torvi, í hoyna tá ið kíggin varð bundin í orvi, fletting vit samlaðu blødrur sum best, til nýggjárs, at nýta hesar sum brest. Har inni í gjónni so ofta vit spældu, í lyngi og trøllakambi os fjaldu, it spældu við sver, boga og púl, í ánni vit fangaðu állar og síl Í skúlanum uttanat upp skuldu ramsa, neun á profetum, hoyrdu spanskrerið klamsa, ja, Luthers Katekismus hon var os so svár, tá reistist í nakka hvert einasta hár. Tá smágentur sóljukransar sær gjørdu, so smidliga nálina gjøgnum tær førdu, sær luktilsi kókaðu av summardá, ein byrjan til ævintýr í teimum lá. Fólk hava sæð ein millum 16 og 20 ára gamlan myrkhærdan og hávaksnan persón fara avstað við nøkr- um, ið líktist einari stórari bók. Hetta er tað ítgkiliga, løgreglan og svimjisam- bandið sjálvt hava at ganga eftir í leitingini eftir bæði teldu og tjóvi. Teldan, ið annars hoyrir heima í hólum svimjisam- bandsins, varð stolin í Av sóljustelki vit telgdu os floytur, av sinki og timbri vit smíðaðu skoytur, vit telgdu os bátar, vit telgdu os bil, í áum vit demdu so mangan ein hyl Drongir og gentur í hømliukriggi, í loyndum var okkurt óskyldugt fríggi, men øll vistu alt, so illa bar til, & tá heuði ikki hver unglingi bil. Bert einans var handil har vit kundu keypa, har hoyrdu vit onkuntíð menninar reypa, teir reypa um skjóting og um fiskar síðstu viku á Landssjúkra- og onkur royndi keypa fyri tað, sum restaði i. húsinum, og higartil peik- ar mistankin á omanfyri Um veturin skreiddu vit inni á Varða, umredda persón. um vári vit bygdu hús os til stara, ja, minni úr Hósvík eru so mong, Teldan eitur Banzai eg droymi eg ofta sum pinkulítlan drong. Men hvørki persónur ella telda eru sædd aftur ella funnin, síðani teldan varð stolin í síðstu viku og stuldurin varð fráboðaður løgregluni månamorgunin i hesi vikuni. Nógu bygdin er vaksin síðan eg nýtti blædu, eg tríati ár havi ferðast á havi, men minnini eru mær øll ka kær, mín faðir meg leiddi í kirkju við sær. Teldan hjá Svimjisambandi Føroya, sum varð stolin á Landssjúkrahúsinum í farnu viku, sær nakað út, sum hendan á myndini hógrumegin. Hon er stór og tung, gråsvørt og av slagnum Banzai. >Talan er um eina teldu av teimum, ein kann hava við sær, ein sokallað far- telda, og eitur hon Ban- zai,< upplýsir formaðurin í Svimjisambandi Føroya, Jon Hestoy, fyri Sosial- inum. »Hon er gråsvørt å liti og heldur størri í vavi — tað vil siga serliga i tjúkd- ini — enn hesar smáu, ið vanliga eru at síggja alla- staðni í dag. Tyngri enn tær nýggjastu farteldurnar er hon eisini. Tað, sum er heilt serligt við hesari telduni er, at hon hevur plasmaskerm, ið verður orange-littur, tá teldan er tendrad.« Jon Hestoy sigur, at tey i svimjisambandinum longu hava roynt at sett seg i samband við fólk á teldumarknaðinum fyri at fáa at vita, um nakar hevur hoyrt ella sæð nakað til telduna. Bert einar tvær ella tríggjar teldur av hesum slagnum eru til í landinum, so tí verður vónað, at onk- ur kanska kann gera vart við seg, um hoyrt verður um, at onkur hevur keypt eina slíka teldu fyri kort- um ella vil hava at vita okkurt um, hvat hon kann og hvussu hon virkar. Liggið ikki omanå týðandi upplýsingum! »Å hesi góðu teldu, sum fyri tað fyrsta kostaði okk- um nógvar pengar, liggja allar upplýsingar um kapp- ingarúrslit, tíðir, met og annað, vit ikki bert hava áhuga fyri, men mugu hava til taks á teldu,< sigur Jon Hestoy. >Okkurt ligg- ur eisini á einari aðrari teldu, sum er tøk, men verri enn so alt, so fáa vit ikki hesa telduna aftur, ella bara hesar upplýsing- arnar, kemur tað sera illa við hjá okkum.< Umframt allar upplýs- ingarnar, svimjisambandið hevur lagt í telduna, eru helst eisini fleiri aðrar upplýsingar í henni, sum tað er sera átroðkandi at fáa aftur. >Skjótari vit kunnu fáa telduna aftur, betri hjálpir tað okkum,< sigur formað- urin í svimjisambandinum. So skuldi onkur av lesar- um Sosialsins sitid við upplýsingum, ið kunnu føra til, at telda og helst eisini tjóvur verða aftur- funnin, er ikki at liggja omanå hesi vitan, men lata løgregluna ella Svimjisam- band Føroya fáa tær at vita. hj.