fríggjadagur 22. november 1991síða 5

A 219 39 r. 218 — 22. november 1991 L eitt nú úr Skandinavisku londunum, hava teirra stóra áhuga, sigur Monika Rikardsd6ttir. Og tad hevur eisini vist seg. Frimerkjadeildin fær ein hóp av fyrispurningum, so Monika hevur úr at gera at svara. -Nú hava landsmenn mínir loyvi til at keypa útlendsk frímerki, men ikki so góð ráð, sigur hon og leggur aftrat, at hetta er eitt heiðurligt fólk, sum ein ikki skal óttast fyri at handla við. tór.- .- VILE IM 506 Ættin skifti alla tidina Brøvini vit fáa úr fyrrverandi Eysturtýsklandi eru mangan persónlig og hjartalig,- ja heilar livssøgur, sigur Monika Rikardsdóttir. Mynd: Kalmar Tað var ikki nakað at gera við eldsbrunan í Síða 5 , Hvalvik mikudagin, men tað gekk rímiliga væl at fáa fólk og útgerð á staðið, sigur Signheðin Sosialurin skrivaði í gjár, at tað kann vera trupult at savna eitt sløkkilid sum tað í Sundalagnum, tí fleiri av monnunum arbeiða í gðrum bygdum. Tað var kanska at gera slókkiliðnum í Sundalag- num órætt at taka henda spurningin upp júst í sam- bandi við eldsbruna í Hval- vík, tí sløkkilidid i Sunda- lagnum er óivað eitt tað frægast skipaða í landinum. Hetta er mitt í landinum, Brandskúlin er granni, og har hava fleiri kommunur kastað sman fyri at hava ráð til líkinda útgerð. Alarmsentralurin = gav slgkkiliðsmonnunum boð, og tað gingu ikki meir enn seks minuttir, til allir høvdu fingið boðini. Sløkkilids- bilurin var á staðnum eftir fáum minuttum. Bilurin hevði ikki nóg nógva útgerð til henda brandin, so neyð- ugt var at læna meira útgerð m.a. frá brandskúlanum, og nakrir av liðnum í Kollfirði komu eisini at hjálpa. Men eldurin var so mikið stórur, at tað er spurningur, um nakað sløkkilid í landinum hevði havt nóg mikið av útgerð. Arbeiðs nærhendis Signheðin Davidsen sigur, at tað ikki eru nógvir á liðinum, sum arbeiða langt burtur frá Sundalagnum. Teir løgdu seg eftir, tá liðið var sett, at so nógvir sum Davidsen, slýkkiliðsleiðari møguligt skuldu arbeiða nærindis økinum. Tað var eisini bara ein í Havn, ein á Lambareiði og ein aftrat, sum ikki kundi koma beinanvegin. Og tá boðini komu í døgurdatimanum, var lætt at finna menninar beinanvegin. Sjálvur ar- beiðir hann á brandskúl- anum, har ein annar á lidi- num var á skeið, og teir fóru báðir saman við maskin- monnum á skeiðinum bein- anvegin avstað. Signheðin Davidsen av- gjørdi beinanvegin, at teir ikki skuldu fara inn at sløkkja. Tað var alt ov vandamikið. Sjálvt um teir ikki fóru inn, var torført at verja seg hjá monnunum, ti ættin skifti alla tíðina. Teir flestu á skeið Sjálvandi ber ikki til at siga, nær eitt sløkkilid hevur nóg mikið av útgerð, men Signheðin heldur, at teirra sløkkilid er rímiliga væl fyri. Teir eru 24 mans, sum hava regluligar venjingar, og teir flestu hava eisini verið á skeiði. Annars eru ongar reglur í Føroyum fyri, hvat minsta- kravið er til útgerð. Signheðin Davidsen sigur, at hann visti á leið, hvat var inni á virkinum, sum brann. Og ti eisini hverjar vandar vóru. Húsið Framhald á síðu 6 Signheðin Davidsen er slkkiliðsleiðari i Sundalagnum. Hann arbeidir sjålvur å brand- skúlanum við Áir og hann og teir flestu á liðinum hava verið á skeiðum, har teir ma hava læri nakað a vandan við kemiskum evnum