hósdagur 5. desember 1991síða 2

Ljósmyndari Gjalda dýrt fyri kommunala sparing EIN liður í okkara demokrat- isku skipan eru kommunurnar. Tað er i kommunu-høpi, at vit skulu fremja okkara nær- demokratisku hugsjónir. Og tað er í hesum eindunum, at vit skulu skipa okkum, sum vit vilja hava tað og sum onnur í ødrum eindum vilja gera ødr- vísi. MEN hetta letur seg ikki gera í verki. Fyri *í gongur sjón fyri søgn, og mangan er komm- unuarbeidi merkt av ósemju og persónligum tvídrátti. Í ødr- um lagi eru summar kommun- ur so smáar, at tær orka lítið og hava ikki ráð til eina umsit- ing. HETTA eru m.a. orsøkir til at landsstýrismaðurin í komm- unumálum, Jógvan Sundstein, Dagblaðið og trúgv Ábyrjdarbiaðstjóri: Jan Møller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi Kalmar Lindenskov mistak, tá tað bert nevnir Gstínus Eid ; legði upp til orðaskifti um at leggja kommunurnar saman í størri eindir. Vit skulu ikki gera viðmerkingar til hetta mál á hesum sinni, men bert vísa á, at tað hevði óivað verið gagn- ligt um kommunueindirnar høvdu verið stórri. Tað hevði økt kommunala sjálvræðið og valstríði hansara - at Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Útgevari: P/f Sosialurin Bústaður: Uppseting: P/f Sosialurin Prent: Pif Pressan 1981 Telefon: lætt um samskiftid vid »land-. iða. UM kommunurnar seta seg ímóti, so kundi onkur onnur loysn verið vald. T.d. kommu- nal samskipan í felags-komm- unur, sum kundu átikið sær ávísar uppgávur, sum landið Postadressa: Postsmoge 76 | Argjavegur 26 Argir 110 Tórshavn 11820 Telefax: 14720 hevur i dag. T.v.s. at lands- stovnar vórðu lagdir út til fe- lagskommunurnar at umsita. Vit halda, at hesin møguleikin eisini átti at verið tikin upp i orðaskiftið um kommunu- bygnaðin. Í hesum tíðum hoyra vit dag- liga um, hvussu vánalig stødan hjá nógvum kommunum er. Ein av høvudsorsøkunum til støðuna eru tær stóru iløgur- nar, sum allar kommunurnar gera. Vit hava smáar eindir og allar skulu hava havnir, báta- hyljar, havnarløg, skúlar osfr. Hetta gjalda vit dýrt fyri í dag og tað sama er galdandi fyri flakavirkini. Tað er lítið at ivast i, at stødan hevði verið ein onnur, um vit annadhvørt høvdu størri kommunur ella felagskommunur. Um hesar høvdu ávísar blokkar til slik endamål, so høvdu iløgurnar óivað verið lagaðar meira eftir tørvi enn eftir „hatta skulu vit eisini hava«! Rættiliga rok hevur tikið seg upp í Dagblaðnum, nú blaðið í oddagrein hevur nomið við trúðarspurn- ingar. Ein av blaðmonnunum er í ødini inn á blaðstjóran. Hann heldur, at oddagreinin í Dagblaðnum undir heitinum "Heilagt kriggj" bert eggjar til øsing og ósemju millum ymsu trúðarbólkarnar, og hetta metir hann ikki vera blaðsins uppgávu. Umrødda oddagrein stóð í Dagblaðnum 29. november. Har stendur m.a.: "Vit eru góð við kirkj- una. Men hon er ov litleys og eigur ov lítlan part av gerandisdegi okkara, mest ti at kirkjan alment gevur sær ov lítið far um ger- andistrupulleikar fólksins. Og tað skal hon, og til hon ger tað, má og skal kirkjan tola atfinningar." Dagblaðið skrivar víð- ari, at tað fer at hýsa øll- um sjónarmiðum í hesum sambandi. Okkara viðmerking er tann, at Dagblaðið ger eitt kirkjuna. Tí er ynski at fáa loyst upp fyri umrødda spurningi, so må adressan so sanniliga eisini vera ul allar tær ymsu trúðarsamkomurnar í landinum: at eisini tær vísa, sum blaðið málber seg "gerandistrupulleikum fólksins" ans. Annars undrar tað okk- um ikki sért, at Dagblaðið nú bráddliga skal standa fram sum forsprákari fyri eini meiri opnari kirkju og einum dialogi - orða- skifti - um leikulutin hjá kirkjuni - krisundóminum i gerandisdegi fólksins. Hetta blad hevur ikki gjørt annad øll hesi årini Oli Breckmann hevur verið blaðstjóri enn at forfylgja og nidurgera allar teir prestar, (og minnist til -bara prestar) sum bara hava dittað sær at nomið við júst gerandistrupulleikar i sínum prædikkum. Og sum so oftani so er tað ti, at "hensigten helliger midlet". Tað hevur nevniliga verið ein funnin fressur hjá stavna- manninum í áhaldandi skaffa sær atkvgður í sam- komunum við at grava kluft millum kirkjuna og samkomurnar. Hetta hevur hann gjørt rættiliga raffinerað við at hongja út, spotta og gera til gjøldur teir prestar, sum nú hava dittað sær at nevna sam - felagsspurningar i sinum prædikkum. Vit minnast gll, hvussu stavnamaðurin og blað hansara hava brúkt hvgnn tjans ul at spilla út eitt nú Kjartan Mørkøre prest, tí hesin prestur, sum rætt var, loyvdi sær at tosa um tydningin av friðararbeiði i prædikkum sinum. Og vit minnast, hvussu blaðið fór við nýggja kvinnuliga prestinum í Kvívík, tá hon loyvdi sær at fara út um vanliga tekstin í prædikk- um sínum. Hvørgin av nevndu prestum var ella er fólkafloksveljari - gita vit - og júst hetta var or- søkin til, at Dagblaðið og stavnamaðurin aftur og aftur komu við ósakligum útspillingum móti teimum báðum. Tá so Dagblaðið í dag sóknast eftir eini meiri = blad fyri fult, tátað nakrar = skrivar, at teir eru góðir livandi og viðkomandi fáa vikur eftir at hetta við kirkjuna, so er tað kirkju, sum gevur sær varðskrivaðbráddligager manipulering av grovasta meira far um gerandis- seg til forsprákara fyri = slag. Tí í gjár skyrdu teir dagin, so er hetta einki = eini meiri livandi Og ein av týdningarmiklu minni enn at spotta seg gerandiskendari kirkju! hjálparfelagsskapum sjálvan og allar lesararnar. Arbeiðið hjá Folkekirkens kirkjunar, "Folkekirkens Hetta blað hevur H nevniliga køvt ein og hvønn spira å hesi leid, ti hetta var tað, sum passaði best inn í krammið hjá Óla Breckmann. Og okkum nýtist ikki at leita ár aftur í tíðina og blaða í gomlum Dagblød- um ella tríva í gamlar val- rødur. Tað eru bert fáir dagar síðani, at Dagblaðið í eini oddagrein oysti gor og gall sítt yvir arbeiðið hjá kirkjuliga felags- skapinum "Folkekirkens Nødhjælp”. Breckmann, sum tá var heimkomin av einum av ferðum sínum hjá hvíta apartheidminni- lutanum í Suðurafrika, treiv í pennin og niður- stødan i oddagrein hansara var: at Folkekirkens Nødhjælp var lika kavrotin sum líkið av fyrrverandi sovjettiska kommunista- leiðaranum Brechnev. Hver kann tá taka sama Nødhjælp hevur nettup verid sermerkt av ti, sum Dagblaðið nú sóknast eftir: at kirkjan gevur sær far um gerandis- trupulleikarnar hjá fólkinum. Og nidurstøda okkara er tí henda: Dagblaðið og politiski ritstjóri tess Óli Breckmann eru bara áhugað í einum, og tað er, at alt snýr seg um at identifisera politisk måtstødufélk her á landi við alt tað skeiva og ónda, sum er farið fram og fer fram úti í heimi. Dittaði onkur prestur (sum ikki var skrásettur sum fólka- floksmaður) sær at taka upp gerandisspurningar í yrki sínum , sum ikki vóru ella eru í tráð við sinnissjúku ideologi Breckmanns, so skuldu teir straks hongjast út sum stalinistar, kommunistar og friðardýr. So tá Dagblaðið í dag Nødhjælp" at vera eins kavrotna sum líkið av soyjettiskum kommunistaleidara. Alvaratos, hvør kann taka hetta blad og polit- isku studlar tess fyri fult! Vit gera tad ikki. Ti er Dagblaðið ikki rætta forum fyri einum sakligum og breidum tjaki um trúðarspurningar. Slikt tjak hevur ongan- tíð verið í málgagni fólka- floksins og kemur tað heldur ikki. Tann van- virðing, sum blaðið og stavnamaðurin hava víst kirkjuni, prestum og gll- um, sum íkki eru skrásettir limir í fólka- flokkinum, hevur sett síni djúpu merki. So djúp, at tað verður seinur dagur, at nakar tekur umrødda blað og politikara fyri fult aftur.