leygardagur 7. desember 1991síða 13

SS SS Nr. 229 — 7. desember 1991 tíðindablaðið konun Eli Eftir Jústinus Eidesgaard ! Jón stendur her uttan fyri hús- ini saman við Gurid og soninum Myndir: Kalmar Lindenskov aranum Trasti. Men sann- leikin var, at eg fekk als ikki arbeitt. Eg gekk og støpladi umbord og hevdi ringt vid at halda mær å fótum, sigur Jón. -Eg var við í tveir túrar og tá eg kom inn- aftur seinna túrin fór eg til lækna. Kannaðu hjarta --Læknin sendi meg á Landsjúkrahúsið og eg endaði beinanvegin á deild 8. Her var eg neyvt kann- aður. Læknarnir hildu, at eitthvørt var galið við hjartanum, men teir sóu einki. Eg varð útskriv- aður. --Men eg var framvegis líka sjúkur og fór aftur til læknan, Andrias Petersen. Hann sendi meg aftur á landsjúkrahúsið og hesu- ferð endaði eg í scann- aranum. Skallan omanav --Eg varð beinanvegin niður á ríkis- sendur hospitalið aftaná at eg hevði verið í scannar- anum. Teir sóu okkurt myrkt og á ríkishospi- talinum varð staðfest, at at eg hevði ein svull á heilanum, sum var fimm sentimetur í diametur. Læknarnir søgdu, at eg hevði fingið hendan svullin av ferðsluvanlukk- uni, sigur Jón Poulsen. -Eg varð lagdur undir skurð, teir tóku skallan omanav. Síðan fekk eg stráluviðgerð, 30 strálur, fyri at svullurin ikki skuldi veksa. Geislavið- gerðin var nógv verri enn tað at verða lagdur undir skurð. Eg orkaði onki. Men eg misti ongantíð mótið. Eg havi ongantíð verið bangin av mær og tað var eg heldur ikki hesuferð, sigur hann. Einoygdur --Eg fekk at vita frá læknunum, at eg kundi gerast blindur í tí eina eyganum av viðgerðini, men eg var heppin, eg síggi enn. --Tíðin var ring aftaná skurðviðgerðina. Eg fekk í heilum krampar í armin og beini. Og eg misti vitið. Upp til tiggju um dagin, so eg fekk úra einki gjørt. Tá kramparnir komu fór eg upp at ristast og tað einasta sum hjálpti var eitt glas av kgldum vatni, sigur Jón Poulsen. Bóðu fyri honum Fyri einum hálvum árið síðani broyttist gerandisdagurin hjá Jón munandi til tað betra. --Hóast eg ongantíð havi mist mótið, so vórðu summir dagar sera tungir. Ég eri ættaður av Strond- um og nøkur fólk í einum trúarbólki har spurdu meg, um tey kundu biðja fyri mær, sigur hann. -Nú havi eg ikki nakrar trupuleikar við at trúgva uppá Gud og eg helt ikki at eg hevði nakað at missa, so eg Fekk onki frá tryggingini —Eg fekk at vita, at eg var ov seinur at siga tryggingini frá, og tí kundi eg onki fáa, sigur Jón Poulsen Tá tað Poulsen nógv vísti seg at Jón hevði fingið stórri mein av tur t i; selur nann i Eysturoynni seg í samband við tryggingina. Hann veit, at gil arbeiðsplá ha Ll da hnyiUuUuU På Li Yy > arbeiðs Ikið Inna ir men har fekk eg greitt at Vita, at eg var « sjóvarfallinum. Meir enn ingina á )V scinur á eitt ár var gingið aftaná at vannlukkan hendi, og so kundi eg einki fáa frå Tryggingini, sigur Jón Poulsen Hóast hetta kom sera illa við fyri Jón, so er hann ikki tann maður sum nar stovnar. Og hann hugsaði, at her var einki at gera Ikki melda til F Fratz Restorfí hevur ikki melda ul Før- ya Vanlukkutrygging, at Jón er vorðin Garbeids- førur av vanlukkuni. Vit hava onga sak um Jén Poulsen, sigur Årni Rein, stjøri å Van- lukkutryggingini. --Men sakin er als ikki "foreldað" aftaná eitt ár. Tá serligar umstødur eru galdandi, og tað er tað í hesum førinum, so kann "foreldilsistíðin" útsetast í upp til tvær ferðir tvey år. Oya eftirlíkaði og tey bóðu fyri mær í einum húsið á Strondum, sigur Jón. -Eg veit ikki hvat id hendi ella ikki, men longu dagin eftir minkadu kram- parnir frå upp ul 10 um dagin og niður í ein. Hetta var eitt undurverk og eg ivist ikki í, at Gud hevur verið uppí leikinum, sigur Jón. Kundi ikki koyra Jón var so meint brek- aður teir fyrstu mánað- arnar, at hann fekk forboð at koyra bil. Nú kann hann aftur seta seg aftan- fyri róðrið. --Men eg droymi dag- liga um at sleppa at flóta aftur, sjólívið er nú eina- ferð tað mær dámar best --Ég fái dagin at ganga við at gera modellskip. Annars hjálpi eg verfað- 1 1 Tað vil siga, at eitt mál Kann takast uppaftur upp i ar tg a Ar 4 hesun 147 P/F I al an skal komi ið læknaváttan. Og i iesum førinum må politi- frågreidingin um hvat hendi eisini koma við. Tá vit hava hesar upplýsn ingar verður málið avgreitt eins og øll onnur mál. Og Jón fær tað hanr Rein, stjóri á vanlukku Vit skulu gera nakað við málið Heini Restorff, stjóri á arbeiðis aftur og tað ikki gjørdist greitt fyrr ens drúgva tíð aftaná, at hann at svullurin stavaði frá vanlukkuni. So hava vu Ikki sett okkum í samband við vanlukku- tryggingina. Men her skal ikki standa å. Vit fara bein- anvegin at seta okkum i samband við uyggingina og melda tilburðin. Tað er tað minsta vit kunnu gera fyri at hjálpa manninum, sigur Heini Restorff. irinum Eli Hansen við onkrum smávegis í smið- juni. Annars bíði eg. Smáligt fíggjarliga Tá Jón sigldi vann hann nógvar pengar, tað knappliga at gerast sjúkur broytti munandi um fíggj- arstøduna. -Fyrstu tidina fekk eg bert 2000 krónur um månadin frå almanna- stovuni at liva fyri, tað var ikki nógv Men annars havi eg ikki nakað at klaga yvir almanna- stovuna í dag. --Tá eg setti meg samband við almanna- stovuna fyrstu ferð, fekk eg ein sosialrådgeva, sum gav mær tey boð, at eg ikki fekk meir enn hesar Framhald á síðu 19 f % Ét