fríggjadagur 13. desember 1991síða 17

Nr. 233 — 13. desember 1991 | Vórðu væl | móttiknar | Ferðaframsýningin hjá Titu Vinther og Guðrið Poulsen læt mikudagin upp í Norðurlandahús- inum Ferðaframsýningin hjá Titu Vinther av vovnari list og hjá Gurðið Poulsen av keramikki hevur verið víða. Ætlanin var, at henda framsýning, ið byrjaði í Finnlandi, síðan skuldi til Danmark og til Noregs. Men av óvart fór framsýn- ingin, tá hon hevði verið í Finnlandi, ul Mozambique. Og verri var, at tá framsýn- ing so kom aftur til Dan- markar, datt ein kassi á flog- vellinum í Kastrup, og har fór ein triðingur av verk- unum hjá Guðrið í knús. Framsýningin var kortini bæði í Danmark og í Noregi sum ætlað, sjálvt um verk- ini vórðu blivin eitt sindur færri í tali. Guðrið hevur síðan gjørt nøkur nýggj verk, sum eru komin við á framsýningina. Men tað er nakað heilt annað enn tað, sum brotn- aði, sigur hon. Tær báðar hava áður havt framsyning í Føroyum sam- an. Men so fingu tær tað hugskot at fara til Finnlands at sýna fram síni verk, og tær hildu, at tá tær kortini fóru avstað, kundu tær tað sama vitja onnur norður- lond eisini. Hetta gav sam- stundis møguleikan at fáa stuðul úr Norðurlendska Mentanargrunninum. Henda ætlan teirra um at fara til Finnlands gav aftur Norðurlandahúsinum hug- skotið at halda Føroyaviku í Finnlandi. Og so varð alt tað knýtt saman. Guðrið og Tita lata væl at måttøkuni, tær fingu í Finn- landi og hinum londunum. Tita, sum sjálv er av finnskum uppruna, er sera bilsin um, at finnar skuldu vísa framsýningini slíkan áhuga. Framsýningin varð væl vitjað, og tær báðar hildu tað vera serliga stutt- ligt, at tað komu so nógvir skúlaflokkar at vitja. Hetta gav teimum høvi til at býta út skrivligt tilfar og greiða frá heimlandinum, sum finnarnir kendu syndarliga lítið til. Í Danmark var framsýn- ingin í Birkergd, sum er vin- arbýur hjá Havnini, og síð- an varð farið til tveir býir í Noregi. Annar býurin var Tysset, har Annika Hoydal samstundis stóð fyri einum William Heinesen-kvøldi. Selt nógv Tita og Guðrið lata væl at måttøkuni, tær fingu alla- staðni. Ummælini vóru góð, men tíverri vóru tað ikki listummælarar, sum skriv- aðu. Tað gekk sum ein reyður tráður igjøgnum øll ummælini, at henda listin onkursvegna var gðrvísi enn listin í londunum, tær vitjaðu. Atmóttgkan var góð kann prógvast við, at báðar hava selt fleiri av verkunum, kommunur, stovnar og privatfólk í hinum norður- londunum hava keypt frá teimum. Tita og Guðrið halda seg hava fingið væl burturúr at fara uttanlands at sýna fram, m.a. tí tær komu í samband við fleiri listafólk, sum tær kundu tosa við um t.d. fakligar spurningar. Tær báðar halda tað vera góða samanseting, at onnur hevur vovna list og hin keramikk. Framsyningin hjå teim- um i Norðurlandahúsinum verdur ul 12. januar, og opið er, tå Norðurlanda- húsið er opið. Tad vil eisini siga, at nakrar dagar um jólini er afturlatid. Av ti at tad er eitt sindur ógreitt lyst, nær framsyningin læt upp, verda tær bådar at hitta å framsyningini í dag frå kl. 15 ul 17. randi 008 Guðrið Poulsen og 1 ta Vinther trívast væl í samstarvi. Tað skilst á lagnum, ai tær umhugsa at halda fram vid at arbeida saman Umbyggingin gevur ov lítið Kanska beint fyri jól fær lands- stýrið starvsfólkunum viðmerkingarnar frá á Lands- sjúkrahúsinum til ætlanina um at umbyggja sjúkrahúsið Í seinastu viku samlaðu starvsbólkarnir á Lands- sjúkrahúsinum træðrirnar. Tey søgdu sína hugsan ul uppskotid um at umbyggja Landssjúkrahúsið og flyta eitt sindur um innanhysis. Langt áðrenn starvsfólk- ini lótu ummæli sínum úr hondum var greitt, ateingin starvbólkur heldur tað vera skilagott at umbyggja. August G. Wang, for- maður í læknaráðnum á Landssjúkrahúsinum, sig- ur, at allir starvsbólkartó ikki hava mælt frá. Av góð- um grundum, tí tað høvdu ikki verið øll, sum høvdu merkt nakad ul umbygging- ina, L.v.s. at tey hvørki høvdu fingið fyrimunur ella verið verri fyri. Tað eru tey, sum hava tað stóðu, at sjúkrahúsið heldur átti at verið útbygt enn umbygt. Ein annar máti at vera ímóti er at vísa á tað meira ftøkiliga i sjálvum uppskotinum um at byggja um. Summi vísa á, at teirra viðurskifu verða verri enn nú, og sagt varð, at sjálv umbyggingin hevði órógv- að vanliga arbeiðið alt ov nógv til, at tað var vert at gera. Og eingin helt nakað vera at vinna við at um- byggja, sígur August G. Wang. Tá landsstýrið gekk frá ætlanini um at útbyggja Landssjúkrahúsið, = varð heitt á leiðslubólkin við arkitektinum sum eina roynd at gera uppskot um, hvussu sjúkrahúsið best kundi umbyggjast. - Royndin miseydnaðist, tá starvsfólkini ikki taka undir við uppskotinum, er nidurstødan hjá August G. Wang. Viðmerkingarnar frá starvsbólkunum skulu ein umveg, áðrenn tær enda á borðinum hjá Jóannesi Eid- esgaard. Tærskulu fyrst um sjúkrahússtjóran til stýrið fyri Landssjúkrahúsið. Stýrið hevur væntandi fund beintfyri jól. randi