fríggjadagur 20. desember 1991síða 5

A us in Nr. 237 — 19. desember 1991 Er S0SIalurin Fái meg ikki at trúgva tí Finn Joensen í Sandavági ber ótta fyri, at hann sum tann einasti verður settur uttanfyri koyr- ingina hjá Bygdarleiðum. Tað heyði verið beiskt, heldur Finn, sum í 40 ár hevur livað av koyring Seinastu tíðina hava sam- ráðingar farið fram millum P/F Bil i Havn og busseig- arar i Vågum um koyring- ina hjå Bygdaleidum. P/F Bil, átti lægsta ulbodid uppá flogrutuna, leið 300 (og leið 100). Men P/F Bil eigur ikki nóg mikið av bussum, og landsstýrið kravdi ti, at P/F Bil gjørdi avtalu vid busseigarar i Vágum um at verða við ulat røkja rutuna. Hvussu tað gongur vid hesum samråd- ingum, hevur Sosialurin ikki frætt. Men sum skilst hevur verid samrådst vid Wíggjar av fýrabusseigar- um í Vágum. Eingin hevur vent sær til okkara, sigur Finn Joensen í Sandavági. Teir hava verið Wríggir, sum hava skifst um at koyrt hansara buss, og mikudagin var Finn sín seinasta túr í ár við Bygda- leiðum í Havn. Og kanska var hetta eisini hansara seinasti túrur í koyring hjá Bygdaleiðum. Í. januar taka nýggju sáttmálarnir við, og Finn hevur einki frætt um, at nøkur koyring verður til hansara. Men hann vónar kortini framvegis. Ég fái meg ikki at trúgva, at bara eg verði settur uttanfyri. Allir hinir, eisini teir, sum hava verið stytst Í vinnuni hava fingið ulbodid um at arbeiða fyri P/F Bil. Alt kemur kanska av, at vit hava sagt ov nógv, tá vit áður hava samráðst við landsstýrið og Sam- ferðslustovuna og úttalað okkum vegna allar busseig- ararnar í Vágum Finn. Hann hevur í av koyring. Fyrst bara last- Stóri LASIÐII sigur 40 ár livað OPNSKON nú, og missir Finn nú eisini koyringina fyri Bygda- leiðum, stendur hann eftir við ongum. Beiskur maður - Tað er beiskt, tí tá Bygda- leiðir byrjaðu, bað eg ikki um at koma uppí. Eg bleiv biðin um tað, tí koyringin skuldi samskipast. Eg eigi mín buss og fekk íkki veðhald eins og flestu aðrir fingu, sigur Finn. - Hetta er vorðið sum jólagáva at fáa. Eg eri nú 60 ára gamal, og missi eg koyringina, havi eg ongan møguleika at fáa nakað lønandi arbeiði, sigur Finn. Hann hevur lítið álit á Samferðslustovuni. - Seinastu árini hava teir ikki verið førir fyri at gjørt eina ferðaætlan, sum koyr- ast kann eftir, og sum fólk kunnu nýta. Og líka lítið álit hevur hann á Aage Ellefsen, sum Finn sigur seg fleiri ferðir hava valt. At hesin lands- stýrismaðurin, sum er úr Vágum, skal hava latid busseigarum í Havn upp í hendurnar alla koyringina í Vágum, heldur hann vera got gjørt. Finn bíðar nú bara eftir, hvst kemur burturúr samráðingunum millum P/F Bil í Havn og hinar Síða 5 [ad er beiskt at missa starvið, og einki annað arbeiði er at fáa, heldur Finn Joensen í Sandavági. Hann ber ótta fyri, at allir uttan hann sleppa at halda fram eftir nýggjár at koyra fyri Bygdaleiðir busseigararnar í Vágum. Fyri hann var tað sárt at frætta, at hinir busseig- ararnir í Vágum, sum hann hevur havt gott samstarv við, nú skulu samráðst við P/F Bil og kanska góðtaka at koyra fyri alt ov lágar prísir. - Men verður tað so, at allir hinir sleppa at koyra, og bara eg verði settur utt- anfyri, er ikki óhugsandi, at eg fari at stevna landsstýrið fyri at hava tíkið arbeiðið frá mær, sigur Finn Joensen í Sandavági. randi Pensionin skilir Føroya Rættur noyðist óivað at avgera, hvør skal gjalda pedagogunum eftirløn Poul Michelsen, byråds- formadur i Havn, vil ikki hava sitandi å sær, sum Sosialurin skrivaði í gjár, at býráðið ikki lýðir boð frá Føroya Rætti. Hetta varð skrivað viðvíkjandi sjálv- eigandi vøggustovunum og bamagørdunum í Havn, sum eru komin í fíggjarliga trongsstødu, tí stovnarnir hava ikki fingið pengar frå kommununi til pensón hjá peedagogunum. - Føroya Rættur hevur ikki álagt okkum at gjalda pensión. Vit vórðu bara dømd til at fylgja såttmål- anum millum pedagogfel- agið og landsstýrið sambært setanarbróvunum, sigur Poul Michelsen. Sjálvsognarstovnarnir eru komnir í hesa stóðu, ti teir trúðu landsstýrinum í, at kommunan skuldi gjalda sín part av pensiónini. Tað hevur kommunan ongantíð átikið sær, og ger tað heldur ikki, uttan so at onkur áleggur henni at gera tað, sigur Poul Michelsen. Pedagogarnir á komm- unalu vøggustovunum og barnaggrðunum fáa heldur onga pensión. Kommunan hevur ikki sett pengar av til tað, og Almannastovan, sum skal rinda sín part, kann ikki gera annað enn at leggja pengarnar til síðis, tá kommunan ikki heldur seg hava skyldu til at gjalda. Poul Michelsen heldur tað vera nokkso "flott" av Súsonnu Danielsen, leiðara ålønardeildini í landsstýrið, t siga við Sosialin í gjár, at býráðið fremur lógarbrot. Heldur landsstýrið tað, kundi landsstýrið álagt okk- um at goldid, ti so hevði landsstýrið greiða stóðu. Men tað ger landsstýrið ikki. Alt bendir ti á, at Føroya Rættur noyðist at avgera, um kommunan hevur skyldu til at gjalda pedagogunum pensión. Um pensión er at rokna sum løn, sum pedagogarnir vilja verða við. randi Ullint skal tað vera: Jólagávur, ið fjálga. Tær væl umtóktu Myrkamorreyðu Troyggjurnar eins og tey Ullintu Undirklæðini eru góð jólagávu hugskot. | Fínt, sterkt, fjálgt. Og mjúkt. | Cøting Vit senda kring landid. Ring og bilegg. Ella få upplysingar um nærmasta handlara. Tøting, Pf. - 510 Gøta Tel. 41020 - 41551 Øll fara aftur i sekstiårini. KASTA fer aftur i fimtiårini. 3 Bókhald 3. Grannskoðan 3. Roknskapur 3 Ráðgeving Avgreiðsla: Mån -frig.: kl. 8.00-17.00 Pf. SANDOYAR BOKHALDSVIRK] tlf. 61376 — 210 Sandi p. Hu