leygardagur 21. desember 1991síða 13

Nr. 239 — 21. desember 1991 Kontrastir í Listaskálanum — »Kontrast« eitur framsyningin í Listaskála- num har níggju meir ella minni kend listarfólk sýna myndir sínar fram. Endamálið við framsýn- ingini er, at tey, sum gera ødrvisi list eisini skulu hava møguleika, at visa fram verk síni Hugskotið til hesa fram- sýningina eigur Ole Wich í Havn. Hann tók stig til framsýning, tí hann held- ur, at tað er torført hjá listarfólki, at sleppa fram- at — serliga tá tey gera eitt sindur eðrvísi myndir. — Nógvar av teimum stóru framsýningunum vit síggja í dag, eru sensu- reraðar, sigur Ole Wich. Og hetta haldi eg er skeivt. Øll hava rætt til at syna fram myndir sinar, eisini um tær ikki hóska at hanga á vegginum uppi yvir sofuni í stovuni. Ødrvisi Vid å hesi framsyningini eru akvarellir, pastellir, fotomyndir, oljumyndir, skulpturar og keramikk. Men um framsyningin, tå saman um kemur, er so nógv eðrvísi enn allar aðrar, er ilt at siga. — Í hvussu so er, eru ongar av myndunum, sum hj tíðindablaðið fólk eru komin við sensu- reraðar. Øll hava fingið tað við, sum tey sjálvi ynskja, sigur Ole Wich. Vanligt við skúla Alt fleiri ung listafólk í Feroyum fara nú á skúla. Og tilboðini eru nógv. Nærum øll, sum eru við á hesi framsýningini ganga ella hava gingið á onkrum háskúla fyri list. Og sjálvt um nógvir skúlar eru privatir, halda fólk seg ikki aftur. Fólk fáa stuðul úr ymiskum grunnum, og liva av at selja onkra mynd av og á. Við á framsýningini í Listaskálanum eru: Asgerð Asgeirsdóttir, Vígdis Petersen, Tumm- ast Jåkup Th ur Johannesen, Macdonald, ( omsen, Øss- Astrid judrid Poul- Mortensen. sen, Ole Wich og Anker Hugtikin av konufólki — Mær dámar væl at mála nakin konufólk, men eg tori ikki rættuliga at sláa meg leysan á hesum økinum enn Hetta sigur Astrid Mac- donald úr Havn. Hon er 26 ára gomul, og gongur í letuni á Kunstakademi- num í Árhus. Hon hevur teknað og málað alt tað hon minnist, men gjerdist rættuliga hugtikin av hes- um, aftaná at hava gingið á kunstháskúla í Holbæk í Danmark. — At mála og tekna er eitt handvrk, sum kann lærast. Og fyri meg var tað neyðugt at sleppa á skúla, millum annað fyri at læra at blanda litir, gera kompositiónir og tekna skuggar, sigur Astrid. Hetta fyrsta árið hon hevur gingið á Akademi- num, hevur hon fingist við at tekna og modelera. — Fyri tað mesta tekna vit kassar í ollum hugsan- di steddum og vinklum. Vit læra at síggja, og síð- ani at tekna tað, sum vit síggja rætt. Konufólk Eitt sum í letuni hugtekur Astrid nógv, er at tekna og mála konufólk. Og sum tann einasta á hesari framsýningini, hevur hon gjørt myndir av naknum konufólki. Hetta er ikki óvanligt aðrastaðni, og undrast Astrid á, at so fá foroysk listarfólk gera hetta. — Tað er deiligt at tekna og mála konufólka- kroppin. Formarnir eru rundir og mjúkir. Tað mest spennandi við krop- pinum er, at konufólk kunna fáa bern, sigur hon. Kemur av sær sjálv- um Astrid hevur eina rúgvu av hugskotum um, hvat hon kann mála. Men tá hon stendur frammanfyri leriftinum, og skal seta fyrstu strikurnar á, hevur hon sum oftast ikki ánilsi av, hvat hetta skal blíva til. — Eg byrji bara, og so kemur restin av sær sjálv- um. Sjálv hugsi eg ikki so nógv um, hvat eg leggi í myndina. Men eg ivist ikki í, at fólk, sum hyggja eftir henni, kunnu okkurt um meg í myndini, sigur Astrid. lesa