fríggjadagur 3. januar 1992síða 16

Atli Dam, lógmaður: Herferð arheiðsloysi fer at halda - ' 3 É * Hóast timatalid í framleiðlsuvinnuni er ókjandi, eru niðurlógdu arbeiðsplássini í byggivinnu, handils- og servicevinnu, innan almenna umsiting og tænastuveiting eins og innan skipasmíð so nógv í tali, at enn hevur herferðin ímóti arbeiðsloysi ikki givið nøktandi úrslit. Men henda stóða verður at batna skjótt í 1992 segði Atli Dam, lógmaður m.a. í nýársróðu síni. Hann vísti á, at nakað av fólki fer úr neyndu vinnum yvir í beinleiðis útflutningsframleiðslu - og nakrar almennar ílógur - sum meginpartin av 1991 eru fyrireikaðar -verða framdar. Lógmaður segði annars: Góðu landsmenn! Sterri politiskar og bú- skaparligar kollveltingar hava vit valla sæð á al- tjóða stødi enn tær í 1990 og 1991. Hernaðarligar og politiskar samgongur eru syndraðar, stórveldi hava slept samfelagsskipan síni og leita eftir nýggjari steðu í heimsmyndini, handilsliga brynjar europeiski depilin seg til at gerast javnlíki USA og til at greiða kappingina úr láglenar fjareystri, meðan sokallaði triðiheimurin framvegis er avbyrgdur av djúpu gjónni ímillum rík og fátek lond. Avleiðingarnar av hes- um koma ótálmaðar til okkara, og okkara lutur er at tillaga egnar møgu- — 3. januar 1992 = —|——= = Atli Dam, løgmaður: -Tað er nóg mikið at takast við fyri øll, sum skulu virka, fyriskipa ella framleiða í hesum lítla landi leikar og skapa nýggjar, so vit best meguligt standa okkum í kapping- ini undir fortreytunum, skaptar verða av kollveit- ingunum úti í verð. Segði fyri nøkrum árum síðani, at hvergin av teim ráðandi samfelagsskipan- unum — hin kommunist- iska ella hin kapitalistiska — tóktist eiga evni til at samvirka skapandi við triðja heimin ella til at skapa steðufesti — stabili- tet — í egin búskapar- viðurskifti og hóast onnur nú bert eigur lítlan leiklut, í hon er ávegis móti marknaðarbúskapi, so er eingin orsek til at vænta, at tann alheimsbúskapar- kreppa, sum nú hevur staðið við og versnað í eini 15 ár, verður loyst í bræði. Umleggingin til markn- aðarbúskap fer at taka drúgva tíð, og vit sleppa ikki av við trúgva fylgi- sveinin, sum ger, at tað serliga eru tey møguleika- skerdu, ið rinda prísin fyri »reguleringsmøguleikan« i marknaðarskipanini, t.v.s. tey, ið tyngst hava tað við at útvega sær út- búgving, arbeiði og sosiala trygd til sín sjálvs. Blandingsbúskapur eftir tí leisti, vit hava nýtt, hevur roynst hampuliga væl; men heldur ikki hann hevur megnað at halda arbeiðs- loysi og búskaparkreppu frá durunum, og samskip- anin av londum við bland- ingsbúskapi í Europa tyk- ist ikki at kunna henda,