fríggjadagur 3. januar 1992síða 18

Síða 18 Sur tik ri > sul bei ra g kann roknast Í s eðan SKIpanin lø IK ara Ingini fi it gera, at øl! ikki eru við. Vónandi erða kortini so mong í sgum og vællentum elda seg inn, stervum at I so vit veruliga kunnu sýna, at vit kenna okkum verða hver av eðrum amanumtikið er tað samlaða framleiðslan, sum skapa skal okkum øll- ur neyðugu eisini teim hægri lentu í trygdina, festum starvi. Landsstýrið hevur hetta fyrsta árið av hesum valskeiði lagt dent á at skapa fortreytir fyri eini virðiseking av framleiðslu okkara. Sannandi, at vinn- uni tervaði skilabøtur — saneringar heldur enn øktan studning og sann- di, at treytirnar uttan ettir foru at trysta marknaðarskipanarlík viðurskifti inn á okkum, varð lagt til kallaðum menningarlóg um, skipasmíðsfremjandi lóggávum og broyttum fyriskipanum í fiskivinnu, fiskivinnustýring og fiski- vinnustuðli. Hesar lóg- gávur og fyriskipanir hava allar til beinleiðis at benda fram- leiðslu okkara inn á marknaðin í nýggjum og virðismeira líki. endamáls Seinasta fortreytin, fingin er í lag, er áður umreddi handilssáttmálin við EEC. Havi sagt tað áður, at í honum liggja meguleikar fyri í fyrstu atløgu at fáa einar 5—600 milliónir krónur meira burtur úr verandi tilfeingi enn áður, og síðan mugu vit beina tær seinastu av- markingarnar burtur, sum tíðindablaðið eftir eru í sáttmálanum. Tað er eisini týdningar- mikið at skapa betri síná- millum handilssømdir i vidurskifti EFTA, USA, Japan og møguliga Mideystur og tridja heimin vid okkara við Altjóða mugu vit leggja doyin á at luttaka, hóast vit í summum førum verða litillåtin og spakfer. Hugsað verður um Norð- urlandaráðssamarbeiði, útnyrðingssamvinnu, al- tjóða fiskivinnusamar- beiði, nýggjum samtekum til hvalaveiðuverju og lut- teku í umhvervisverndar- samvinnu. Eisini mugu vit seta okkum fer fyri at gagn- nýta tey vísindaligu, mentanarligu og tekni- freðiligu framstigini, sum samvinnan millum sterru londini fer at skapa. Vit skulu í hesi sam- vinnu liberalisera bún- aðarframleiðsluna, men mugu so leggja dent á at styrkja teir tættir, fyri- varni eru tikin fyri, tað er serliga mjólkar- og kjet- framleiðsla. Alingin er hampuliga studningsfrí vinna, og hon fer at menna seg. Men tvær for- treytir eru, og hin týdn- ingarmesta er, at vit megna at forða fyri, at enn ein aðrir avlaga kappingar- forið við stuðli ella handilsligum forðingum, og hin, at vit framleiða egið fóður úr teirri råvøru, vit hava nóg mikið av. Sostatt er nóg mikið at takast við fyri ell, sum skulu virka, fyriskipa ella framleiða í hesum lítla landi, sum í altjóða hepi nærmast er eitt serligt og legið fyribrigdi — ja í mongum feri undantakið — sum sigur, at aðrir kunnu seta tær tínar for- treytir; men tú megnar sjálvur at beta um, tillaga ella skapa nýtt, so tú framvegis kanst hýsa ell- um, føroyingar vilja vera, og væl at merkja undir manssømiligum korum og menniskjansligari sam- veru, sum fjalgar og mennir. Á politiska vellinum verða altíð nýggj mál at loysa fyri tey, sum vórðu løgd afturum. Men summi ganga aftur år um år. Eitt teirra er undirgrundar- málið, sum landsstýrið nú veruliga hevur vónir um at loysa í 1992. Aftaná koma so samráðingar við Bretland um markið mill- um búskaparliga eki teirra og okkara. Flakavirkini, sum hig- artil mest sum bert hava framleitt hålvlidna vóru, skulu nú røkka hægri tilvirkingarstigi Danmark velur alt fleiri felagsloysnir við EEC og skundar hetta undir sam- ráðingar um nærri lýsing — definition — av fer- oyskum sjálvsavgerðar- rætti, sjálvstýrislógini. Skattaumleggingin er enn ov stutt áleiðis komin, og mong mál á útbúgv- ingarøkinum troðka á, m.a. hvussu vit fáa út- búgvið neyðuga talið av handverkarum og teknik- arum av ymiskum slag. Skulu vit virka givna til- feingið enn meira og finna nýggjar leiðir í fram- leiðslu, so koma vit at gera enn størri iløgur í framkomnar útbúgvingar- skipanir. Men júst tí er neyðugt so gjella at kanna, hvussu hver króna í útbúgvingini ger mestu nyttuna. Skulu vit loysa hesi mál, Nr. 1 — 3. januar 1992 mugu vit framvegis tryggja fatan hjá hverjum einstaklingi fyri, at bert í felag skapa vit moralskt forsvarligar loysnir, for- svarligar soleiðis at skilja, at tær eru sosialt avvegað- ar okkara ímillum, sum nú virka, millum okkara og komandi ættarlið og mill- um okkara og tey, sum nú treingja til hvíld aftan á at hava lagt lunnarnar. Nógva prátið um marknaðarbúskap og per- sónlig profitmotiv ella sjálvdrátt sum jarnbrot gevur hóskandi hevi til at minna á hesar solidarisku skyldur okkara. Sum so ofta fyrr vil eg vátta álit mítt á land okk- ara og tess ríku meguleik- ar — tá vit finna teir — samfelagsskipan okkara og viljan og áræðið í fólki okkara. Uiflutningurin kundi verið stórri, men vørur liggja á goymslu og bíða eftir vinninginum av tolllættanum i EEC- såumdlanum Eru vit sonn, åsanna vit, at i mun til flest onnur samfeløg, royndist eisini farandi årid gott hjå heild- ini og hvørjum eistøkum. Tykkum, sum persón- liga mistu, rætta vit hond vid von um ugga i sakni tykkara. Landsstýrisins vegna beri eg ollum føroyingum, burturi og heima, bestu nýársynski við vón um Harrans signing eisini komandi. Danmark velur alt fleiri felagsloysnir við EEC og skundar hetta undir samráðingar um nærri lýsing av føroyskum sjálvsavgerðarrætti, sjálvstýrislógini I — ——