leygardagur 4. januar 1992síða 10

Síða 10 tíðindablaðið kipasmidjuni - 28 desembur varð Vesturbúgvin latin eigara- num. Eingi útlit eru fyri, nókrum stórri arbeiði á í Tór shavn nar Skipasmiðju, nú vit byrja tað ( Sð. Mest Sum OV...! AAA ARA AAA UR í Siga fólk upp 1 1 På Á t« Í ni starvast atta rir IN LÆ dit : | > } r s fara Á € } P. r orri arbeiðið er fyri 2Vn a Tórshavnar Nr. 2 — 4. januar 1992 Vit vóru deyðamóðir -høvdu ikki sovið í trý samdøgur, og høvdu einki at tolla úr Havn vóru móttiknir á brygjuni á VØTOYTI, tå teir ætladu sær umborð á Grana at tolla. Skiparin, Eirikur Olsen vildi ikki lova teimum umborð. Hann helt tað vera nógmikið at fáa vitjan av tollarunum av Tvøroyri. Teimum hevði hvorki skipari ella mann- ing nakað ímóti at sleppa umborð og útinna sítt arbeiði. Vit hava spurt skiparan á Grana hví hann sýtti toll- arunum úr Havn at koma umborð. -Tað var ikki meira enn vit vunnu upp land. Verjuskip máttu hjálpa okkum úr ringastu neyðini, oyri. Tá at g tollararnar úr Havn ílatnar at fara i hvønn krók at grópa,- tað var einki stuttligt. Og vit høvdu einki at tolla, sigur Eirikur Olsen. Hann greiðir frá, at teir høvdu ikki annað enn bonn, og tað er avmarkað hvat fæst á tann hátt. Annað høvdu teir ikki pengar ul. -Og hví skuldu vit fylla bátin við brennivíni hend- an túrin? Hetta er fjúrtandi túrur vit hava verið í Scrabster síðani í vár, sigur skiparin. Eirikur Olsen heldur, at ætlaða ultakið hjá tollarun- um úr Havn er at kalla ein provokatión og spyr um tollararnir á Tvøroyri ikki eru nóg góðir. Teir sluppu umborð. Sóu øll pappír og sluppu at leita har teir - høvdu hug. Av stad aftur i næstu viku Á hesum ólukku túrinum tá Grani kom heim úr Scrabstar beint fyri jól, fór stýrimaskinan. Nú arbeiða teir upp á hana. Nakað av tí elektriska er eisini farið av sjógvunum teir fingu Eirikur Olsen roknar tó við, at umvælingin er kom- in so mikið væl áleiðis, at teir kunnu fara út aftur undir Føroyar at royna um eina viku. Av ringasta veðri Um somu tíð sum ringast stóð til umborð á Grana einar 70 fjórðingar sunnan fyri Føroyar, var enn verri eitt sindur sunnanfyri. Eiríkur veit at siga, at eitt 1.000 tons stórt russiskt móðurskip kom illa fyri eitt sindur sunnanfyri. Øll brúgvin kroystist og fleiri mans doyðu. tór.- -Tað var ikki meira enn at vit vunnu upp land, og so at síggja eitt stórri lið av tollararum, var einki stuttligt. Og so púra óneyðugt, heldur skiparin á Grana, Eirikur Olsen fyri. Mynd: Tórfinn