týsdagur 4. februar 1992síða 2

TÆR kollveltingar, ið eru hendar eystanfyri, hava full- komuliga broytt hernaðarligu støðuna í heiminum. NATO, ið er bygt upp eftir hugmynd- ini um eitt álopshugað Sov- jetsamveldi, ið bert bíðaði eftir tí rottu løtuni at gloypa Vestureuropa, stendur nú við ongum fíggindum. Stjørnu- krígsætlan USA fær dyggan stuðul frá Russlandi, kjarn- orkuvápn í hópatali verða fyribeind og viðurskiftini mill- um stórveldini eru grund- leggjandi broytt. YVIRHØVUR er henda gongd bert at fegnast um, men sum altíð er vandi í hvørjari væl- ferð. Samstundis sum blokk- útímans sjón- leikur í Skålavi Mikukveldið tann 5. febr kl. 20.00 verður fyrsta framfersla av sjónleikin um »Osjonligi byurin« eft- ir Astrid Saalbach Hetta er aktuellur leik- ur at framføra i Sand- oynni, ti hann fer fram å einum Ellisheimi, um enn einum gomlu heimi, ið fyrr hevur verið sjúkrahús. Hetta er áhugavert og gevur eitthvert at hugsa um, tí í leikritinum stend- ur, at leikur fer fram nú — ella í framtíðini — og vit eiga at hugsa um, at eina- ferð verða hesi nýggju stásiligu heim eisini gom- ul — eins og vit. Leikurin viðger sostatt eitt mál, sum er sera við- komandi á staðnum beint nú! Leikurin lýsir ikki bara - arnir eru tiðnaðir, grógva fram nýggir trupulleikar víða hvar. Lokala konfliktin hevur tikid yvir leiklutin hjá tí hótt- andi samanbrestinum millum stórveldini. Kjarnorkuverk- frødingar og kjarnorkuvåpna- smiðir i túsundadali gerast ar- beiðsleysir og verða freistað- ir av valdsfýsnum einaræðis- stjórnum í triðja heiminum. Globala dålkingin stendur við og versnar — ozonflógvin tynnist fyri hvort ár. Tey fá- tæku londini gerast fátækari og fátækari, alt meðan tey ríku gerast ríkari og ríkari. MEN hóast alt er heims- myndin vorðin ljósari, tí vand- in fyri einum altoyðandi og heimsumfatandi kjarnorku- bardaga er heilt nógv mink- aður. Ein fylgjan av hesi gongd er avdubbingin og lívið á einum ellisheimi, men ferðast í ellum samfe- lagnum, tekur fram trupulleikar vit øll vita um, men ikki gera nóg mikið við! Hvat skulu vit heldur — skapa semilig kor hjá okkara eldru í dag og í framtíðini — ella til demis byggja undirsjóvar- tunnlar, flogvellir v.m.? Eiga vit ikki at spyrja: hver skal gjalda? Ella skulu vit bara lata standa til og grava okkara egnu grev? Leikurin varð fyrstu ferð framfordur í Keyp- mannahavn í 1986 og sjálvt um hann viðger álvarsmál um lív og deyða, so ger hann hetta á skemtiligan hátt — kanska absurdan eisini. Hevundurin Astrid Saalbach er ung kvinna fedd í 1955, og hevur skrivað leikir til pall, sjón- varp og útvarp, umframt stuttsegur. Elin Súsanna Jacobsen hevur týtt leikin úr donsk- um. Tað er áhugavert, at eitt so lítið felag sum ung- Bústaður: Argjavegur 26 Pif Pressan 1981 Telefon: hetta at samstarv tykist at loysa av samanbrestir. Ein onnur fylgjan er hon, at War- zawasamgongan er tikin av og farin í søguna, meðan ein triðja fylgjan verður hon, at NATO fer at broyta innihald. Hvønn form og hvat innihald henda samgonga fer at hava í framtíðini, er ilt at siga nakað vist um, men alt bendir á, at NATO fer at gerast longdi armurin hjá stórveldunum USA og Russlandi. Hvat hes- in armur skal nýtast til er lítil ivi um: hann skal nýtast til tess at tryggja báðum stór- veldum yvirvaldið í heimin- um. Eisini skal hann nýtast at tykta tær småtj6dir, ið ikki makka rætt ella sum hótta ta javnvåg, ið stórveldini semj- ast um. Tað er sum sagt ilt at vita fyri vist, hvor lagnan hjá NATO verður. Hinvegin er so mannafelagið >Keldan< tekur slíkan tátt upp, at spæla nútíðardramatikk. Givið er at skal sjónleiki í Foroyum verða lív lagað, noyðast vit at taka upp evni, ið lýsa okkara sam- felag upp á gott og ónt í gaman og álvara. Laura Joensen setir leikin upp og tær sum leika eru: Lis Djurhuus, Winnie Dalsgárd, Bjorg Mohr og Mai-Britt Joen- sen. Brynhild Serensen er teskari. Páll Dalsgárd hevur smíðað pallin. Ljós hava Niels Nielsen og Mikkjal Joensen sett. Ljóðinum hevur Finnur Olsen tikið sær av, og ljóð og ljósansarar eru Arn- grímur Dalsgárd og Leif- ur Tróndesen. Bingotølini: Postadresss: Postsmoge 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11829 Telefax: . eitt púra vist og tað er, at NATO heilt og aldeilis hevur mist sítt upprunaliga enda- mál. Av hesi orsøk fara alt fleiri í NATO at umhugsa framtíðar støðuna innan fe- lagsskapin. Eisini føroyingar eiga nú at fara at umhugsa, hvort tað hevur nakra mein- ing at halda fram í felags- skapinum (um tað yvirhøvur nakrantíð hevur havt nakra meining at vera limur og um Føroyar yvirhøvur nakrantíð hava verid limir i vanligum tydningi). Broyttu umstødur- nar í heiminum, broytta inni- hald NATO og stóra óvissan um, hvat samgongan skal nýtast til í framtíðini eiga at geva okkum høvi til at sleppa okkum burtur úr hesari sam- gongu ongantíð ov skjótt. 13 |41