hósdagur 6. februar 1992síða 11
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 25 — 6. februar 1992
Havsbriin í Fuglafirði:
ársúrslit í fjør
Fóðurvirkið í Fuglafirði nøktar helmingin av
øllum ti føroyska marknaðinum, men var tann
alt ov dýri streymurin bíligari kundi kappingar-
føri gjørst so mikið gott, at føroyska fóðurfram-
leiðslan fevndi um stórri marknaðarpart enn nú
Fóðurdeildin hjáHavsbrún
í Fuglafirði hevði í fjør eitt
hampuliga gott ársúrslit.
Á fóðurdeildini, ið hev-
ur 17 fólk í arbeiði, varð
framleit fóður til helming-
in av føroyska marknað-
inum, og í fjór varð hetta
til eina framleiðslu uppá
eini 12.-14.000 tons av
lidnum fóðri.
„Síðani farið varð undir
fóðurframleiðsluna her í
1982, hevur gingið framá,
og okkara marknaðarpart-
ur er alsamt øktur, men tað
er ymist, ið forðar okkum í
at hava sama kappingar-
føri sum teir útlendsku
framleiðararnar, vit hava
at kappast við um markn-
aðin her heima,< sigur
Bergur Poulsen, stjóri á
fóðurdeildini hjá
Havsbrún.
Hann vísir á, at ymist er,
ið roynist sum eitt haft um
beinið á virkinum í Fugla-
firði í so stóran mun, at
tað kann darva.
Síða 11
Eitt, hann nevnir, er
tann ovurhonds stóri
munur, ið er á tí,
Havsbrún skal gjalda fyri
orkuna, ið brúkt verður til
framleiðsluna, og so tað,
kappingarneytarnir skulu
av. við fyri somu
framleiðslu.
Sera orkukrevjandi
framleiðsla
>Tað er soleiðis við hesi
fóðurframleiðsluni, at hon
er sera orkukrevjandi, og
tí hava vit eina stóra
streymrokning at gjalda
hvønn mánað,< sigur
Bergur Poulsen. >Sum
dómi kann eg nevna, at í
mun til teir, vit kappast
við um føroyska
marknadin, skulu vit bara
her á fóðurdeildini av við
yvir eina millión krónur í
meirgjaldi — bara fyri at
hava orkuna tøka. Hetta
ger, at vit sum er ongan
livandi møguleika hava
fyri at vera veruliga kapp-
ingarførir, hóast vit royna
alt, hvat vit kunnu.<
So mikið stórur munur
er á orkuprísinum, at tað
sær heilt ótrúligt út, tá ein
sær tølini. Meðan streym-
prísurin í grannalondunum
liggur um 40 oyru fyri
kW-timan, er hann yvir
tríggjar ferðir so høgur í
Føroyum — nevniliga um
125 oyru fyri kW-timan.
»So tad skilist, at har
skal stór broyting til, um
okkum skulu vera nóg góð
líkindi lagað at halda sama
Havsbrún er í allar
mátar eitt tíðarhósk-
andi og tekniskt sera
framkomið virki. Á
fóðurdeildini arbeiða
17 fólk. Myndir: Kalmar
prís sum tey, vit kappast
við,< sigur Bergur Poul-
sen. >Var føroyski orku-
prísurin á sama stødi sum i
grannalondunum, kundu
vit í staðin fyri at brúkt
hasa milliónina og meir-
gjaldi, brúkt hana til íløgur
á virkinum, og harvið
skapt enn betri fyritreytir
fyri kappingarførinum.«
Fyribils bert
heimamarknaðurin
Sama orsøk er eisini
fyri, at Havsbrún ikki í
dag sambært Bergi
Poulsen satsar uppá
marknaðin uttanfyri
Føroyar:
»Høgu orkuprísirnir
gera seg eisini galdandi, tå
talan er um útflutning av
fóðri, men vit hava
sjálvsagt ikki gloymt, at
ein marknaður eisini er
uttanfyri Føroyar. Men
sum er royna vit at fáa ein
so stóran part av fóðrinum
til føroysku alingina, sum
gjørligi. Tað er jú hóast alt
i Føroyum vit eiga at satsa
uppå at hava ein fastan
marknad, sjålvt um
vånaliga stødan i dag
eisini á hesum økinum
åvirkar okkum.«
Annað, ið eisini spælir
a tvær av teimum
stóru eskjunum á 16
m við hús-
um/havnalagi
hvørjum v INNINgI
Bergur Poulsen, stjóri
á fóðurdeildini á
Havsbrún: >Vit fram-
leiða til helmingin av
føroyska marknað-
inum, men vegna ov
høgar orkuprísur er
hart hjá okkum at
kappast við útlendsku
framleidararnar, ið fáa
orkuna fyri ein triðing
av okkara prisi.«
Mynd: Kalmar
inn, er at eitt rættiliga høgt
flutningsgjald er, og at tað
ikki ber til at goyma fóður
so leingi.
Tekniskt framkomið
Vanliga goymslan hjá
Havsbrún er til nýtslu í
tvær vikur, burtursæð frá
summarinum, tá goymslan
bert er til eina viku: »Um
summarið gongur so nógv
fóður igjøgnum, at vit ikki
kunnu hava so nógv niður-
fyri, men eini 500 tons um
vikuna.<
Tá núverandi fóðurdeild
hjá Havsbrún kom í 1988,
var hon rættiliga tíðar-
hóskandi, og tað er hon
enn. Talan er avgjørt um
eitt tekniskt framkomið
virki, ið nøktar helmingin
av føroyska fóðurmarkn-
aðinum við fyrstafloks
fóðri
Í fyrstuni vóru eisini
onkur onnur fóðurvirki — í
Kollafirði og á Glyvrum —
ið fyrst og fremst fram-
leiddu til sín sjálvs, men tá
var talan um sokallaða
bleytfóðri, ið ikki verður
brúkt longur, og er Havs-
brún nú einasti føroyski
fóðurframleiðarin til ali-
vinnuna.
hj.
KLIKO, v/ Árna Hansen, Tórshavn