fríggjadagur 7. februar 1992síða 14

TTT: ARA UA OR LLS>>* ll: a óld Á sans Síða 14 ØÅ HØVUDSVINNINGUR: Kunngerð nr. 35 frá 23. januar 1992 Líkningarráð Foroya um ásetan av upphædd til neyðugt uppihald fyri arbeiði skipað gjøgnum Nordjobb. Við heimild í 3 33 nr. 12) í løgtingsløg nr. 86 frá 1. september 1983 um landsskatt og kommunuskatt, sum broytt við løg- tingslóg nr. 69 frá 3. juli 1989, hevur Líkningarráð Foroya fyrisett: 81. Persónar, sum koma undir regluna i 8 2, litra a) og b) í samtíðarskattalógini, og sum búgva í Danmark/Finlandi/Gren- landi/Íslandi/ Noregi ella Svøriki og sum undir bráðfeingis dvøli í Føroyum ar- beiða í Føroyum í mesta lagi 100 dagar í sama álmanakkaári, verða bert skattaðir í Føroyum av tí parti av inntøkuni, sum fer upp um eina upphædd, sum sambært galdandi reglum er neyðugt til teirra uppihald, treytað av, at arbeiðið er skipað innan karmarnar hjá norður- lendskum ætlanum um umbýti av praktikk og frítíðararbeiði, og at arbeiðið er skipað gjøgnum Nordjobb. 82. Upphæddir, sum verða hildnar neyðugar til uppihald, verða ásettar fyri eitt ár, og verða minkaðar í mun til longdina av dvølinum í Føroyum og alt álmanakkaárið. $ 3. Tann upphædd, sum eftir 83 2 og 3 verður roknað sum neyðug til uppihald, varð fyri álmanakkaárið 1990 48.000 kr., fyri 1991 49.000 kr. og fyri álmanakka- árið 1992 ásett til 50.000 kr. 8 4. Henda kunngerå kemur i gildi dagin eftir at hon er kunngjørd, og er galdandi fyri inntøkur frå 1. januar 1992. Tórshavn, tann 23. januar 1992. Likningarråd Føroya Snotulig standi- lampa Bert ein av mongu úr stora úrvalinum. —> SN % fr fr í Pf. EINAR So pe MIKKELSEN «AOR GÓÐK. EL-INNLEGGJARI! Bøgøta 12 - Box 321 - 110 Tórshavn - Tlf. 122 11 Nr. 26 — 7. februar 1992 Postverksstjórin gjórdi avtalu Hevnd er als eingin loysn Postverkið hevði sjálvt stóran part av skyldini fyri, at giro-stuldurin kom so langt út, og tí valdi postverksstjórin at gera avtalu um afturgjalding heldur enn at melda mæalið til løgregluna Esbern Midjord, stjóri á Postverki Føroya, valdi ikki at melda giro-stuld- urin til løgregluna, tá hann varð avdúkaður á somri 1989. Orsøkirnar fyri hesi av- gerð vóru triggjar, sigur Esbern Midjord. Umdømid í vanda — Eg vildi ikki skaða umdømid hjá postverk- inum, eg vildi spara hana, sum gjørt tað hevði, og hartil so hevði postverkið sjálvt stóran part av skyld- ini, við tað at eftirlitið ikki var so gott, sum tað lættl- . iga kundi verið, sigur Es- bern Midjord. Við ødrum orðum: post- verksstjórin royndi ein annan møguleika. — Eg spurdi advokatin hjá okkum (Advokatskriv- stovuna, bim.), um tað var mín skylda at gera tað og fekk at vita, at tað var tað ikki, sigur Esbern Midjord, ið eisini fekk at vita frá Framhald av síðu I tað, tey í roynd og veru veiða. Við gðrum orðum: føroyingar veiða tosk, men geva onnur fiskasløg upp. — Tað er so logið, at før- oysk skip, sum veiða beint við síðuna av íslendskum, fáa heilt annan fisk við sama reiðskapi, segði Gestur Gunnarsson, skip- ari á bátinum »Kristbjørg« úr Vestmannaoyggjum við íslendska útvarpið. Íslendski skiparin leggur aftrat, at føroyingar hava lætt spæl, tí íslendska vakt- ar- og bjargingatænastan hevur stórt sæð einki eftir- altid undir hjálmi tá ið tit súkla ze mi grannskodaranum (Carl Wilhelm Veihe), at privat virki gera endurgjaldsav- talur i slikum førum. Grannskoðarin segði frá Tískil gjørdi postverks- stjórin eina endurgjaldsav- talu við starvsfólkið, ið hevði tíkið tær 265.000 krónurnar. Hann kunnaði ikki landsstýrismannin um avtaluna. Tá grannskoðarin fyrst í 1990 gjørdi roknskapin fyri 1989 skrivadi hann sjålvsagt um stuldurin i sinum vidmerkingum; men hann gjørdi meira enn tað: hann boðaði landsstýrinum frá. Landsstýrið sendi løg- regluni málið 12. juni 1991, tvey ár eftir at stuld- urin var avdúkaður. Hevði fordømi Esbern Midjord hevur áður lit við føroysku veiðuni. Vilja til Føroya Tórstein Pálsson, fiski- málaráðharri, segði við út- varpið, at íslendska sendi- nevndin hevði sagt før- oysku sendinevndini, at eftirlitið fer at verða gkt. Føroyingar skulu bólka fiskin eftir slag og føra nágreiniligar dagbøkur yv- ir veiðuna. Harumframt krevur íslendska sendi- nevndin av føroyingum, at íslendingar skulu hava rætt — tíðliga í åttatiårunum — verið í somu stødu. Tá valdi hann somu loysnina, nevniliga eina afturgjalds- avtalu. Viðurskiftini vórðu kortini avdúkað í Dagblað- num. — Sjálvandi visti eg, at tað sama kundi henda hesa ferð, men eg haldi ikki, at hevnd er nøkur skilalig loysn og at bladskriving og ein dómur hava nakra fyri- byrgjandi ávirkan mót- vegis ødrum, sigur stjórin. Kvinnan varð koyrd úr starvið samstundis sum málið var meldað. Einki til at koma til Føroya at hava eftirlit, tá føroysk skip undan Íslandi landa. — Vit hava altíð vilja havt gott samstarv við føroyingar, men trýstið frá íslendsku fiskimonnum er nú vorðið so stórt, at vit noyðast at herða eftirlitið og minka føroysku kvot- una undir Íslandi, segði Tórstein Pálsson, fiski- málaráðharri við íslendska útvarpið fyrradagin. ówh Tveir SS HØVUDSVINNINGAR: á tvær av teimum stóru eskjunum á 16 m við hús- um/havnalagi í hvørjum vinningi. KLIKO, v/ Árna Hansen, Tórshavn — Eg iðri meg ikki um, at eg valdi at gera eina av- talu í øllum stillum, sig- ur Esbern Midjord, ið vísir á, avtalan higartil er hildin út í æsir bendir kortini á nøkur >hard feelings< millum partarnar: >Farvæl og takk fyri alt tú hevur gjørt fyri okkum<, vóru skilnaðar- orðini til postverksstjórans í dómhúsinum fyrradagin. ówh Tað gekk Í gjár skuldu VB-hús- ið og graslikisvøllurin seljast á tvingsilssølu í fútarættinum. Tað var Kreditforeningen Danmark, ið hevði kravt søluna, ti felag- ið hevði ikki svarað sínar skyldur. Danska fíggingar- felagið hevur latið frætta frá sær, at vórðu ognirnar seldar á tvingsilssølu, so skuldu tær *javnast við jørðina" fyri at ávara aðrar lánarar. Tvingsilssølan varð avlýst, men bert fyri- bils. Kredittfelagið hevur givið bóltfelag- num skotbrá til at finna eina loysn. Eisini húsini hjá deyvafelagnum skuld seljast í fútarættinum í gjár, men eisini tann sølan varð avlýst. ówh