mikudagur 26. februar 1992síða 8

Men Kári P. klárar framvegis at draga hópin av fólki til konsert. Hóast lógvabrestir eydnaðist tað ikki áhoyrar- unum at fáa Kára at framfóra Kalla Katt. Framførslan hjá Kára P. var góð, men sangir- nir byrja at slítast, og nú er tíð hjá honum aftur at bróta uppúr nýggjum ð r lagt up kurt ein eygleiddi bølnandi Kári tersel menning bukanna kuld tfolda< seg I Nå, fleiri av okkum vóru Rie N Á h uiil 1907) i 44 IK I n MIK nkra meining £ sum hevur verið ettt sindur ga pøbi- lin. Í hvussu er somikið, at ein hevur altid lagt merki til, tå hann alment hevur opna varrarnar og gjørt eina oratoriska roynd, at fáa fólk at vakna Lagt var upp til okkurt stórt, tað sást beinanvegin. Móti allari vanligari sið- venju kom eg ein hálvan tíma áðrenn visukonsertin skuldi byrja og tá var bróðurparturin av teimum gott 400 fólkunum longu mett. Hetta segði somikið, Kári ikki er hvør sum hinumegin va helst mil inna Øroyu móta stundisiiga, tað er IKKI JUST tann sterkasta síðan hjá Ár Í Y At ; klæði å onnt »Meiriiurin ræður syngur Kåri P. og hann ivast i »um flest merkir best ella barasta flest.“ Kári P. gav alt hann átti á konsertini leygar- kvøldið og kom væl frá teim kendu slagaru- num. Tó var lítið nýtt at hoyra komin saman, at minnast góðar gamlar dagar við vælferðarvísum og minn- ast á "súrligar nætur" um tær so vóru í Keyp- mannahavn, Árhus ella í onkrum ødrum donskum by Klokkan slerdi åtta Og Kåri var å pallinum. Hann så líul út á hesum risa pallinum og hann boðaði ira, at fyrra pari av konsertini skuldi hann upptradkad einsamallur. Og lat tað verða sagt beinanvegin, byrjannin var ikki góð. Kári var tyduliga nervøsur' røddin og kroppurin vildu ikki rættuliga og als ikki saman. Men tå ein løta var gingin hevði hann sungið seg heitan, Club sodain kláraði røddina og vit kendu aftur trubadurin, ispegilin, samfel: TSTCVS mannakennaran Kåra. Kåri gav seg heilt og vit løntu aftur vid lógvabrestum. Aðrenn konsertina vist eg, at Kári Petersen hevði verið ein av arin og okkara fremstu vísusangarum. Eg havi ikki hoyrt hann "live" í fleiri år og visti tí ikki hvussu hann var á palli í dag. Hevði hoyrt okkurt um, at hann var fúnaður sum vísustjórna. Ein miseydnað konsert í Føroyahusinum í Keyp- mannahavn herfyri, gleddi mong skaðafróð, tús- undfald meir enn um konsertin hevði eydnast Men góðir tveir tímar í Norðurlandahúsinum leygarkvøldid sannførdu meg um, at hann framvegis telist millum okkara fremstu. Og tað er "power" aftanfyri, tá hann førir fram løg og tekstir Kåri P. klårar enn at hugtaka fólk við ironi, satiru og álvarsemi. Einsamallur á palli , bert hjålptur at einum guitar og Nr. 39 — 25. februar 1992 munnhørpum og átia hundrað starandi væntandi eygum beint ímóti sær, tað krevur. Kári er lítillátin, tá hann tosar við áhoyrararnar: »Eg haldi eg havi gjørt lagið til næsta sangin eg skal syngja fyri tykkum. Eg veit ikki hvussu tað er við hesum, ofta so tvist eg í um eg havi skrivað eitt lag, eg haldi kanska onkur annar hevur skrivað tað frammanundan. Men tá eg ikki hoyri tað aftur frá onkrum ødrum, so trúg eg næstan, at eg havi gjør tað sjálvur »Her er ein sangur ú eini skaldsøgu, sum eg My Árin at skriv: Oskrivad, VIð Nnvørt 1viSE eg í um kann standa við tekstir, sum eg gjørdi fyr mongum árum síðan. Aftaná steðgin broyttist konsertin fullkomiliga. Fyrsti tónleikari sum kom inná pallin var Edvard Nyholm Debess, av kont- rabassaætt, sum Kári tók til. Tað er ótrúligt hvat ein kontrabassur fyllir, eisini hvat ljóði viðvíkur á palli Sohvørt sum eitt lag var sungið, fyltist pallurin við tónleikarum. Við væl- vaksna svarta Stcinway flyglið settist Finnur Har So HOVYIGU Y inniuiga Syngja