mikudagur 4. mars 1992síða 2

BRAIBARRARAARAR varer egene Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Abyrgdarbisdstjøri: Jan Møller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Útgevari Pt Sosialurin Uppseting: P/f Sosialurin Prent: Pit Pressan 1981 | | Bústaður: Argjavegur 26 | Postadressa: Pøstsmoge 76 Argir 110 Tórshavn Telefax: 14720 Telefon 11820 Spennandi val VAL verður í tveimum av oddalond- unum í vesturheiminum í hesum ár- inum. Bæði bretar og amerikanarar skulu til at kjósa sær eina nýggja stjórn — ella afturvelja somu stjórn. Í báðum londum hava verið kon- servativ stýri nú í mong ár. Spurn- ingurin er um tað fer at eydnast meira radikalu og liberalu andstød- unum í hesum londunum at koppa verandi stjórnum, í USA republikan- arunum við George Bush á odda og í Onglandi teimum konservativu við John Major á odda. FYRI okkum føroyingar hevur tað kanska ikki beinleiðis so nógv at siga, hvor stýrir hesum báðum lond- unum, tó at vit á ongan hátt eru líkasæl, hver stjórnar hesum teim- um báðum kanska sterkastu lond- unum í Vesturheiminum. NÚ fylgisveinasamskifti brýtur øll landamerk og ger heimin nógv minni, verða vit dagliga fóðrað við tíðindum frá báðum hesum lond- um. Tó átti næsti granni okkara, Ongland, at havt størri áhuga mill- um manna. T.d. hava øll havnarfólk meguelikan at fylgja við í bretska sjónvarpinum, sum ger sera nógv burtur úr tí komandi heimliga val- stríðnum. Andstødan í Onglandi, Arbeidaraflokkurin og Líiberali flokkurin, vilja nú sleppa upp í part at stýra landinum. Teir meta seg at hava sitið alt ov leingi uttanfyri. Bretska valskipanin er tá eisini so- leiðis háttað, at ein flokkur als ikki nýtist at hava meira enn helvtina av samlaðu atkvgðunum fyri at fáa væl meira enn helvtina av tinglim- unum. Sum so er okkara valskipan nógv ødrvisi, soleiðis at skilja, at av- lopsatkvgður í Onglandi, eru at meta sum burturspiltar. Hetta kom nevniliga at kosta labourflokkinum dýrt til seinasta val — og um somu tíð at bjarga teimum konservativu. SPENNINGURIN undan bretska valinum er stórri enn nakrantíð, tí veljarakanningarnar vísa, at Arbeið- araflokkurin fer at vinna. Men mun- urin er sera lítil, og tí kann tað heilt óvanliga fyri bretskan politikk henda, at teir báðir størstu flokkar- nir gerast sera javnir, og at teir libe- ralu harvið kunnu koma at avgera samansetingina av eini komandi stjórn. Bretar tosa longu nú um eina tveyflokkastjórn við einum av teim- um stóru flokkunum og so tí libe- rala flokkinum sum tungan á vág- skálini. Hetta gevur leiðaranum í liberala flokkinum, Paddy Ash- down, ein sera avgerandi leiklut. Tað var hesin sami, sum herfyri var frammi í bigðunum í sambandi við, at hann hevði havt eina hjákonu nøkur ár herfyri. Men her vísir tað seg — beint øvugt av gongdini í USA — at slíkar gølusøgur ikki oyði- Ídnaðarfelagið við politikarnar: evið ikki folkinum falskar vonir -Brúka vit okkara ringu royndir frå sjeyti og áttati árunum skilagott, skuldi verið møguligt at rætta skútuna uppaftur. Men politikararnir eiga at halda seg til verunleikan, tá teir greiða fólkinum frá stóðuni í landinum, og ikki geva fólkinum falskar vónir sigur Føroya ldnadarfelag í ársfrágreiðing síni. leggja møguleikan hjá einum fram- standandi politikara. Í USA er so sanniliga eisini talan um eitt spennandi val, hóast tú har hev- ur meira ilt við at síggja tann stóra munin millum stjórn og andstøðu. Men tað er greitt, at nú konserva- tivi flokkurin hevur fingið ein sera konservativan høgraheyk, Pat Bu- cannan, so kann hetta geva teimum meira liberalu í demokratiska flokk- inum eina betri støðu. Tí hóast mangir republikanarar eru énøgdir við Bush og ynskja eina harðari og meira avgjørda linju í innanrikispoli- tikkinum og i marknadarpolitikkin- um móti útheiminum við størri isolationismu og tjóðskaparkenslu, so ynskir meirilutin av amerikanska fólkinum eina meira menniskjans- liga og toleranta linju í politikkinum. Á fleiri økjum líkjast stríðsmálini í bæði USA og Onglandi. Í báðum londum er stór ånøgd við tann førda høgrapolitikkin á eitt nú undirvísingar- og heilsugkinum. Analfabetisman í USA bara gkist, sama ger arbeiðsloysið, og tey mongu arbeiðsleysu hava als einki sosialt og heilsuligt trygdarnet. Tú hevur als ikki ráð til at gerast sjúk- ur. Og her hava teir meira liberalu amerikanararnir hug at líta at heilsuskipanunu, sum eitt nú eru galdandi í Norðurlondum. Og tað sama gera bretar. Ónggdin við kon- Bergur Poulsen heldur fram sum formaður í Fóroya Ídnaðarfelag saman við politisku myndug- leikunum mykja og toyggja hesa avtalu, so- leiðis at hon verður brúkt til fulnar., Felagið leggur sera stóran -dent á samarbeiði millum virki og sigur, at einasti møgulciki, føroyskt vinnuliv hevur, er vid øktum samarbeiði millum virkir, og at tey vísa hvørjum ødrum stórri ålit. -Vit eru småir. Hvør sær koma vit onga leið. Men standa vit bert eitt sindur saman, hava vii møguleikar. Og við vinnuligum gildi, og Feroya Nýggj andlit í Ídnaðarfelagnum hevði aðalfund á Hotel = fyri vali, Hafnia leygardagin. Fyri vali sum nevnd- arlimir stóðu: Jákup Magnussen, Kristoffur Laksá og Tórur Joen- sen. Ongin av hesum — øre, servativa politikkin á økinum er nú so Stórur, at júst tørvandi heilsu- og skúlapolitikkur kann koma at kosta teimum valdið. Harafturat kann tann accelererandi privatiseringin av einum og øllum koma at kosta dýrt. Ikki tí — privatisering hevur givið úrslit á summum gkjum, men á ødrum kostar hon longu skatta- borgarunum dýrt. So privatisering bara fyri at privatisera er ikki tann rætti politikkurin, og tað fer kon- servativa stjórnin helst eisini at sanna. TAÐ skal vera okkara vón, at vit fáa stjórnarskifti í bæði USA og í Ong- landi í ár. Og ístaðin fyri tann alt ov ofta i so høgravenda politikkin fáa eina meira liberala og sosialdemo- kratiska andstødu til valdið, t.v.s.: ein hóvligan, humanistiskan og skilagóðan demokrat sum nýggjan forseta i USA og ein gløggan og at sær komnan labourmann sum for- sætisráðharra í Onglandi — tveir po- litikarar, sum umboða flokkar, ið vilja skapa fólkinum betri og rætt- vísari kor og sum umframt at fáa gongd á vinnulívið, eisini vilja gera nakað ítgkiligt fyri at menna poli- tikkin á bæði skúla- og heilsugkin- um. Ídnaðarfelag Eirikur Thorvaldsson og varð Kristoffur Laksá vald- ur fyri hann. Nevndin sær sostatt soleiðis út: Bergur Poulsen, for- maður, Jákup Mørk- næstformaður, graslikisvøllum at virka á her heima, skuldu vit havt ynskti vórðu afturval, og hesir valdir: Eirikur Thorvaldsson og Hans Gert Nielsen. Felagið vísir á, at øll vita at tað skulu takast ódn- artøk fyri aftur at koma á beina leið. Lættari er at taka hesi tok, tå ein veit, hvussu skútan flýtur sigur felagið, sum hevði aðal- fund leygardagin. Í ársfrágreiðingini verður víðari sagt, at vinnan eigur at brúka 1992 ul at fyrireika seg til øktu kappingina, sum verður, tá handilsavtalan við EF rættuliga kemur í møguleikar fyri at kappast og spælt í minsta lagi javnleik niðri á europeisku marknadarleikvøllunum. jan Eirikur Thorvaldsson, Jákup Merkore og Hans Gert Sum tiltakslimur stóð Tiltakslimir: Kristoff- ur Laksá og Gunnar Nielsen. Mohr.