hósdagur 12. mars 1992síða 2
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
snið
Ábyrgdarbiaðstjóri. Jan Møller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tårfinn Smith | Utgevari P/Æ Sosiaturin | Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoga 76
Fyritaksstjåri: Krisjan Dahl Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen | Uppseting: P/f Sosialurin i Argir 110 Térshavn
Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov | Jústinus Eidesgaard Prent P/f Pressan 1981 Telefon 11820 Telefax 14720
Rædur um at
halda høvdid
| kalt
TAÐ kom sum ein bumba, tå stjórin
i Føroya Fiskasølu i Degi og Viku
tyskvøldid segði einasta útveg Før-
oya burtur úr kreppu og trupulleik-
um vera at fara upp í EF beinanveg-
in. Avgjørda nidurstøda hansara
man koma illa við fyri mangar før-
oyingar, sum annars hava mett
støðuna hjá nýggja fiskasølustjør-
anum rættiliga skilagóða, ti hann
ikki eins og fyrrverandi stjórin í Før-
oya størstu fyritoku hevur tikið so
avgjørda stødu fyri limaskapi. Stød-
an hjá nýggja stjóranum hevur har-
afturímóti verið tann, at vit fyribils
standa okkum best uttanfyri og at
vit ikki eiga at leypa framav og fara
uppí tí nú hinir gera tað. Vit eiga at
meta um henda spurning út frá okk-
ara egnu serstøku stødu. Hetta var
so tað, hann segði við Sosialin, tá
blaðmaðurin hitti hann i Ålborg,
stutt áðrenn hann fór til Foroya at
taka við nýggja starvinum.
hava loyvi at hava sína hugsan um
hetta málið. Men tað, sum kann
harma er, at hann nú skal koma við
eini panikkloysn, eini sokallaðari
»hovsa-loysn«, har einasti útvegur
er at fara upp í EF. Helst hevur hann
sínar grundir til at koma til hesa
niðurstøðu, men hví leypa fram av
frá degi til annan. Hví koma við so
kollveltandi úttalilsi, bara tí at vit í
løtuni hava ávísar trupulleikar at
dragast við. Var tað ikki skilabetur
at lagt minni hart út og víst á veru-
ligu trupulleikarnar og síðani við-
gjørt teir í framtíðar perspektivi.
Hver sigur, at vit verða betur fyri og
hava minni trupulleikar, um vit fara
upp i EF. Hver sigur, at týskarar fara
at vera meira medgjørligir og »fitt-
ari« við okkum fyri tað! Teir fara
neyvan at seta minni krøv til at fáa
okkara fisk sum råvøru, um vit eru í
EF, enn um vit eru uttanfyri.
TÅ meta vit støduna hjá løgmanni í
blaðnum í dag at vera meira skila-
góða og umhugsaða. Hann vísir á,
at vit eiga at halda høvdid kalt og
ikki leypa framav. Vit eiga at brúka
sáttmálan, vit hava við EF, so langt
hann nú røkkur. Løgmadur vísir eis-
beiðspláss og at vit ikki mugu tapa
hetta kriggj.
TAÐ er gott, at sjónvarpið roynir at
»dekka« EF og Føroyar, hetta eiga
teir rós uppiborið fyri, og tað er at
vóna, at tíðindamaður teirra, sum
hevur sett seg væl inn í viðurskift-
ini, heldur fram, tí hetta eru viður-
skifti, sum vit øll hava tørv á at fáa
kunnleika um. At tað so eisini er
eitt øki, sum ofta er sera torført at
gera sær tankar og metingar um,
ger, at uppgávan hjá eitt nú sjón-
varpinum er sera týdningarmikil
fyri bæði politikarar, vinnulívsfólk
og onnur. Tað skal tí vera vón okk-
ara, at sjónvarpið heldur fram við
sakligu og upplýsandi tíðindaflutn-
inginum um Føroyar og EF.
EISINI hoyringin í Keypmannahavn
um sama spurning var áhugaverð,
og var tað gott, at útvarpið sett fólk
til at umrøda hoyringina. Vónandi
verða eisini vit sum fjølmidil førir
fyri at geva okkara »bidrag« til
hetta so tydandi kjak, sum eftir øll-
um at døma fer at vera eitt av
høvudsmålunum i almenna kjakin-
um í næstum. Vit skulu i hesum
áhugaverdum greinum, sum stóðu í
Sosialinum í 1990, eftir at blaðmað-
ur frá blaðnum hevði verið á tíð-
indaferð í Bruxelles. Eisini tær
greinarnar hava havt týdning fyri
kjakið um Føroyar og EF. So nú er
bara at halda fram og royna at fáa
sum mest at vita og flest møguligar
meiningar og metingar um vðiur-
skiftini millum Føroyar og EF og um
allan EF-spurningin i sini heild. Tad
skal ti eisini vera okkara ynski, at
lesarar blaðsins brúka blaðið og
senda okkum tilfar um júst hetta
málið. Setið tykkara fulla navn und-
ir og vit seta tað væl og virðiliga
upp.
NÚ legði fiskasglustjórin hart út í
sjónvarpinum. Vónandi fara tað at
verða aðrir enn hann, sum kunnu
siga sína hjartans hugsan um málið,
tað verið seg fólk, sum vilja halda
okkum uttanfyri EF og fólk, sum
halda, at einasta leið okkara er inn í
EF. Latið okkum eisini fáa kvali-
fiseraðar metingar um henda spurn-
ingin, metingar, sum ikki bara
snúgva seg um dagin í dag, og sum
líkjast mest panikkloysnum, men
sum hyggja longur fram.
SJÁLVANDI skal
fiskasglustjórin
Atli Dam, løgmadur :
Hava ikki ráð at
tapa kriggið um
atheiðsnlassini
Vit eiga at halda hóvdið kalt og ikki leypa
framav nú - ósamdur við fiskasølustjøran um at
sókja um limaskap í EF
'Bumban", sum brast i
Degi og Viku tyskvøldid,
var so mikið sterk, at hon
ikki bert hoyrdist kring alt
Føroya land. Helst hava
mong EF-fólk inni á meg-
inlandinum hoyrt hana
eisini. Og bumbuna vit her
sipa til eru kollveltandi
úttalilsini hjá nýggja og
unga stjóranum í Føroya
Fiskasølu, Bjarta Mohr.
Ein avgjørdur men eisini
ein cilt sindur ørkymladur
fiskasglustjóri tók fyri
fyrstu ferð blaðið frá
munninum og kunngjørdi
fyri øllum Føroya fólki og
samstundis øllum EF-
londum, sum fylgja vid
gongdini i Føroyum, at nå
hava Føroyar bert eittans i
at velja, og tað er at søkja
um limaskap i EF alt fyri
eitt. So stórir eru trupul-
leikarnir vornir fyri
okkara fiskivinnu og sølu
av fiski í EF, at einasti
máti at loysa
trupullcikarnar er at fara
uppí EF.
Osamdur
Vit hava bíðið Atla Dam,
ini á, at talan er um kríggj um ar-
løgmann um eina við-
merking ul hesi úttalilsi.
Løgmadur harmast um, at
fiskasølustjørin eins og
hevur mist mótið, tá talan
er um stóðu okkara ul EF.
-Eg haldi, tað er rætt at
halda fast um tað vit eru
byrjaðir uppá. Tað er ikki
at missa høvdid nú. Eg eri
ikki samdur við fiskasølu-
stjóranum, tá hann heldur,
at einasta útvegur okkara
er limaskapur í EF og eri
eitt sindur harmur um, at
hann eins og hevur mist
mótið. Eg havi mett, at
sambandi vísa til eina rød av sera
hann var á rættari leið við
teimum tiltøkum hann
hevur sc í verk. Tað er so
avgjørt rætt, at halda
høvdid kalt nú og føra
stríðið fyri at sleppa aftur
um tað liðið, sum eitur
landing í Týskalandi og
beinleiðis inn til brúkar-
arnar, víðari.
Avreiða her
Atli Dam sigur víðari, at
tað er rætt at halda fram
við arbeiðinum at gera tað
lokkandi fyri útlendsk
skip at landa í Føroyum
sjálvsagt uttan at brúka
studning, men heldur teir
náttúrligu fyrimunirnar,
sum liggja í okkara
gcografisku stóðu, ið
stytta teimum leiðina til
veiðigkini og geva
teimum slíka service, at
teir vinna pening í mun ul
hvat teir skulu gjalda við
landing í Hull og Brem-
erhaven
-MHeldur tú at okkara
trupulleikar verða loystir
við at fara uppí EF?
-Nei, tað verða eisini
nógvir trupulleikar fara vit
uppí. Eingin ivi um tað.
Tað sum eisini ger tað
neyðugt hjá okkum at
halda fast í løtuni er, at
talan er um eitt kriggj um
arbeiðspláss. Tað kríggið
hava vit ikki ráð at tapa.
Eingi revstiltøk
Atli Dam heldur, at
vidurskiftini vid EF verða
meira normaliserað, tá fel-
agsnevndin, sum er ásett í
sáttmálanum við EF, er
vald. Hann vísir á, at tað
er rættiliga givið, at eingin
dumpingsak ella revsi-
tollur verður reistur móti
føroyingum uttan víðari, tí
tað er EF-kommisiónin
sum skal viðgera slíka. -
Hon kann ikki hugsast at
seta slíkt í verk fyrr enn
slíkt mål er vidgjørt í
felagsnevndini, og hon er
sum sagt ikki vald enn.
At enda spurdu vit
løgmann, um talan ikki
verdur um kriggj um
arbeidsplåss fara vit uppi
EF svarar Atli Dam: -Tað
Báðir
fingu
skaða
Tveir mans noyddust á
skaðastovuna í gjár eftir eitt
ferðsluóhapp = sunnanfyri
Norðradalsskarð.
Ein bilur á veg norðureftir
noyddist at snara til síðis, tá
bilurin, ið koyrdi framm-
anfyri knappliga bremsaði
fyri jarðroki. Men tíverri
kom ein bilur norðaneftir,
og teir báðir rendu inn í
hvønn annan.
Bilførarin í øðrum bilinun
kroysi sær bróskassan og
varð fluttur á sjúkrahúsið.
Bilførarin í hinum bilinum
skar seg í andlitið og
noyddist á skaðastovuna at
verða seymaður aftur.
Bilarnir fingu so stóran
skaða, at teir vórðu fluttir
burtur við kranabili. Teir
eru tó ikki vrak.
randi
er hugsandi, at stødan tá
verður tann sama.
jan