týsdagur 17. mars 1992síða 7

Nr. 53 — 17. mars 1992 sånu- Myndir: J.K Vang og smyrsihandil Tad rykur av bommum og altskyns góðgæti, tå tú fert inn å gélvid i nyggja handlinum The Body Shop i SMS. Selja bøkur fyrrrapart - Smyrsl seinnapart Tad eru tær triggjar Paula og Asloy Winther, saman vid Mary Gaard, sum hava tikid seg saman um at stovna handilin. Paula og Mary hava t6 hålvdagsstarv i gamla bókhandli, har tær fyrrapartar selja býkur og nú seinnapartar fara at selja vørur til húð, hår og Hóast nýggjan handil, so eru kropsrøkt, smyrsl og annað tilhoyri. Undantikið er negla- lakk, tí tað kann ikki gerast uttan livfrødiligt evni, og fæst ikki í handlinum, sum bert nýtir umhvørvisvinarligt tilfar til vørurnar. Gjalda bert fyri innhaldið Annars er at siga, at all- ar sápur, kropssmyrsl, dropar av ymsum slag at koyra í baðivatnið, er vør- urnar at fáa í eini fýra ymsum støddum. Tær nýt- ist ikki at keypa stórar stovnarnir ikki óroyndir í hesum yrki. Vinstrumegin: nøgdir enn hana, sum peningapungurin loyvir. Eisini er sermerkt í nýggja handilinum, at vørurnar fáast fyri sámuligan prís. Hóast útlendska heitið, so er handilin føroyskur, Tað er ein treyt fyri at sleppa at selja hesar vørur. Slíkir handlar eru kring allan heim, og allir eita tað sama. Tað er ikki loyvt at selja onnur merki í Body Shop, sum eisini er einaumbod i Føroyum Orsøkin til at tað rýkur av bommum í Body Shop kemst av, at vørurnar eru Mary Gaard, sum hevur verið í gamla Bókahandli í 16 ár, Ásloy Winther og Paulina Winiher, sum eisini hevur verið krambakvinna í mong ár gjørdar av umhvørvisvin- arligum tilfari, Lv.s. at einki evnafrødiligt evni er nytt, men bert náttúruúr- dráttir, liting o.s.fr. Um eitt barn ikki kann halda sær, men fær hug at býta í litfógru sápurnar, sum standa soleiðis fyri, at småbørn røkka, so stendst ikki skaði av tí. Kramba- kvinnurnar siga, at tær hava eyguni við vørunum, og serliga eftir børnum, sum koma inn. Råvøra úr 3. heiminun Umhvørvisvinarliga fyritøkan keypir råvøruna úr 3. heiminum. Hetta verður gjørt fyri at stuðla teimum tilafturskomnu løndunum. T.d. er ein fótrulla at fáa í Body Shop, sum børn í litlari bygd i India hava gjørt. Fyritøkan eigur eisini eitt barnaheim og eitt sjúkrahús í Rumenia, siga Paula og Asloy Winther og Mary Gaard, sum samstundis skoyta uppí, at Handilin skal síðani senda tómu fløskurnar o.a. til Danmarkar, har tað verður burturbeint á rættan hátt. Tað kann ikki gerast í Før- Oyum, siga stovnarnir. Dagny Dagny Joensen skrivar: Vikan ið fór var fyri okkum í Føroyum einamest lívgandi, tí veðrið var so vælsignað. Ikki bert klárt og sólin sá oman og niðan, men eisini at Havn í vikuskiftinum var sum eitt postkort á at líta, ein litmynd, sum í myndabókum, har luftin altíð er bjartari blá enn í veruleikanum, kavin fon- hvítur og blika logn - stutt sagt, sum ein glæstri- mynd Tú verður takksom fyri so lítið, og tað gevur styrki at slíkir dagar eru av og á, hóast seinasta Gdnin helst ikki enn er farin afturum, áðrenn várið kemur Børnini hava havt góðar løtur, sleturnar vóru uiknar fram úr goymslunum, og nógvir "sparkarar” Eg veit um ein lítian drong, sum á fyrsta sinni royndi seg, og endaði í eini kavafonn. Tað sakaði tó ikki, tí foreldrini ansaðu efur soninum. Hann var væl ílatin, men hóast eit sindur skakkur, so var hann ikki bangin fyri at royna Soleiðis er lívið, og tú kanst bert av royndum mennast og taka avbjóðingarnar, so hvert sum tær koma ul tín. Ikki allir samfelagsborgarar sleppa at nema sær út- búgving, tíans heldur at mennast við náttúrligum avbjóðingum - ti ongar avbjóðingar standa teimum i boði. Her hugsi eg um ungdómin, sum nú er vorðin tapari í nærum uppsteðgaða samfelagnum. Tað er kortini ikki ungdómurin, sum er atvoldin til henda sorgarleik, men kortini er hann kanska harðast rakt- ur Mest týðandi kjakevni í vikuni var "Fimmarin” í útvarpinum, sum hesa vikuna snúði seg um arbeiðs- loysi millum ungfólk, og hvørji ultøk eru neyðug, til tess at samfelagið ikki skal “*útbúgva" tey ungu til framhaldandi arbeiðsloysi, og harav eisini vónloysi. Nógv varð tosað aftur og fram, um tiltók sum ung- fólk fáa í boði - eitt nú at fara við Norðlýsinum og arbeiða innan Skógarrgkt landsins. Ivaleyst góð hug- skot í eini trongstødu, men hví seta “góðgerð- ararbeiði" ella samfelagsgagnlig uligk í verk, fyri at tey ungu skulu kenna seg hava ávíst virði? Hvat skulu somu ungólk gera, tá tey hava havt henda “kjansin"? Gevur tað teimum starvsstig lærupláss ella útbúgving aftaná? Mest tigandi og kanska eisini sigandi var tað, at ikki eitt ungfólk ringdi til "fimmaran” - heldur ikki foreldur og avvarandi at teimum ungu. Kann tað hugsast, at tey ungu ongan góðan eiga, og at tiltøk, sum sigling við Norðlýsinum og arbeiði í Skógarrgkt landsins eru molar vit káva av samfelagsliga borðinum? Ein maður tók einaferð soleiðis til, at vit høvdu ballað børn okkara inn í vatt, men at vit høvdu gloymt at ballað tey út aftur. Er tað innballingin, sum heldur fram við hesum nevndu ungdómstil- tókum? Uuaneftir var myndin í farnu viku ikki bert góð- veður og “smávegis"trupulleikar. I Johannesburg blakaðu tey svørt fólk úr tokinum, tí hviti minnilutin vil hava apartheit skipanina herda, og at avtaka vunnin stig, sum hóast alt eru roynd. Í SvF sóu vit vaksnir menn ligga eftirá. Munnu teir ikki eiga småbørn, sum teir heldur vildu uppalt í eini betri verð, enn at gerast verjuleysir offur í einum avskepaldum bardaga? I Aserbadjan skutu hermenn eftir sivilfólkunum. Munnu børnini har sleppa at spæla sær í kavanum, ella verða tey eisini nytt sum kålufødi? Hver ansar eftir børnunum har? I Fraklandi hevur Tjóðskaparfylkingin Le Pen fingið góða undirtøku. Teirra sjónarmið er at savna gl! fremmand fólk í legur, fyri síðani at senda tey heim aftur, har tey eru ættað. Eitt sjónvarpsfólk spurdi fólk á gøtuni um teirra hugsan, men eingin vildi kennast við Le Pen. Er tað - sum við so mongum ødrum, at fólk ikki vilja viðurkenna, at tey hava ein fanahvølp í sær? Hver ansar eftir teimum verjuleysu? vóru at síggja í gølunum seg aftur