mikudagur 18. mars 1992síða 9
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 54 — 18. mars 1992
Ss iða 9
Samfelagsins grundsúlur
og ein bebbaræddur
fiskasølustjori
Heilt aftur i tey elstu
samfeløgini vita vit um —
til frumindisku mentanina
(Veda mentanin) — hevur
menniskjan skilt millum
vinnuliv, andsliv og rætt-
Hóast umsitingin av
hesum samfelagsins
grundsúlum hevur verið
ymisk upp gjøgnum øldir-
nar, so er tad fyrst nu tey
seinastu hálvthundrað ár
ini, at vit í Vesturheim-
inum av álvara eru um at
missa úr eygsjón stóra
týdningin av at menna
hesar >súlur< í samljóð.
Øl] vita sjálvandi at vit
hava eitt rættarlív, men
floyminum av nýggjum
lógum fyri at takka, so er
fyri tey flestu hetta
rættarlív lítið annað enn
ein »makt«, sum sigur, at
so og so nógv kanst tú
loyva tær at »gera« áðr-
enn tú ert í vanda fyri at
fáa bót ella verða settur í
geglið.
Andslívið er fyri tey
flestu = Fróðskaparsetrið,
Norðurlandahúsið, kirkj-
urnar, = samkomuhúsini,
reyðvín og so okkurt
„sum tey hålvøru fjasast
viða.
Vinnu- og búskaparlív-
ið, harafturímóti vita øll
hvat tað er, tí TAÐ ER
ALT!
Búskapurin etur seg eis-
ini skjótari og skjótari og
djúpari og djúpari inn í alt
og øll og hevur skjótt fult
ræði yvir bæði rættarlívi
og ands- og mentunarlívi.
Einans tað sum kana vig-
ast, mátast og roknast út í
krónum og oyrum hevur
virði fyri teir 10—12 al-
máttugu menn, ið veru-
liga stýra okkara landi í
dag!
Vit eru ikki longur eitt
samfelag har 45.000 menn-
iskju liva, men 1.800 tons
føroyingar, harav 560
tons eru havnarmenn, 203
tons klaksvíkingar, 28,7
tons hvalbingar osfr.
Umleið 4 tons feroying-
ar og nekur hundrað kilo
danir arbeiða á Feroya
Fiskaselu í dag. Partur
stjórans er o.u. 0,075 tons.
Tey umleið 4 Fiskaselu-
tonsini hava eina samlaða
longd upp á o.u. 92 m.
Fiskaselumátturin er
verri at meta um, men
stórt meira enn 10—12
HK er hann neyvan.
Er Fiskasølan leys
av allar ábyrgd?
Fjelmiðlarnir kunnu for-
telja okkum at Fiskasølan
(soleiðis má tað skiljast) í
samband við selu av rækj-
um hevur roynt at »snytt«
EF, og fyri tað fáa vit eina
bót upp á kanska upp í 80
mill. kr. ella meira.
Sum útflytari av >ó-
lukku-rækjunum« er tað
eyðsæð at Fiskaselan
hevði ábyrgdina av at
ansa eftir og vátta, at
einki óregluligt fór fram
sambært galdandi lógum
og sáttmálum. Tað hava
so tey 4 tonsini / 92 met-
rarnir ikki gjørt, og heldur
ikki sær tað út til at
hjálpa at okkara fíggjar-
málaráðharri biður EF um
fyrigeving.
4 tons / 92 m og 80 mill.
kr. í halli svarar til eitt
meðalhall uppá kr. 20.000
pr. kg. ella kr. 870.000 pr.
m fólk á Fiskasøluni!
Men hvat sigur ákæru-
valdið? Er Fiskaselan
veruliga ein so almáttug-
ur stovnur, at hann gong-
ur leysur av allari ábyrgd?
Øll eru vit samd i, at tað
er heilt burturvið av EF at
greipa okkum saman við
norðmonnum í laksamál-
inum, og øll kunnu vit
halda at tað yvir-tjóðar-
sjálvsekni, og tann
»omanifrå og niður<-hug-
burður, ið eyðkennir EF-
skrivstovuveldið meira og
meira, er sera ódámligur.
Men mýggjabitin Feroyar
ger einki við fílin EF, og
minst av øllum í rækju-
målinum, ti har var tad
myggjabitin ið stakk
fyrst!
Við haianum millum
beinini til Brússel
Vit hava bert eittans at
gera nú, sigur nýklakti
fiskaselustjórin, og tað er
at sekja limaskap í EF
beinanvegin, annars fer
landið í hundarnar, fyri
ikki at siga tað, sum verri
er.
Tað var nágreiniliga
sum at hoyra svávul-
prædikantin, tá hann
demir okkum neyðars
syndarar, ið ikki skilja
bíbliuna eins og hann, í
æviga pínu og tannagrísl,
um vit ikki umvenda okk-
um til hansara tulking
beinanvegin. Ja, sjálvt
»prædikantmyndin« var
hin rætta: Penur maður,
penan jakka, nýstrokin
skjúrta og úrvalt slips
(einki gaið meint við hes-
um) — ella sum onkur
skuldi havt sagt í bussin-
um til Vestmanna: >Tá ein
so penur maður í so týð-
andi starvi sigur, at vit
mugu fara í EF beinan-
vegin, ja, so má tað vera
rætt«.
Sjålvandi skal Bjarti
Mohr hava loyvi at halda
hvat hann vil um lima-
skap i EF fyri at fåa end-
rnar at møtast i vinnuni
og serstakliga hjå Fiska-
søluni, nå tad sansar at,
men tå hevur hann so
sanniliga eisini skyldu at
leggja afturat, at tað
sjálvandi kundi hugsast,
at við eðrum fólkum í
leiðsluni fyri Fiskaseluna,
so heyði framtíðarmyndin
kanska verið ein heilt onn-
ur. Rækjugølan í sjálvum
sær er tó ikki hansara
hevuðpína — hon var ein
veruleiki áðrenn hann tók
við.
Kreppan í okkara sam-
felag er fremst av øllum
ein hugsjónarkreppa, júst
tí okkara vinnulív verður
stýrt av nekrum heilt
fáum turrgeldum Stóri-
beiggjum, ið útihýsa øll-
um eðrvísi hugsandi —
t.v.s. ollum hugsjónum, ið
ikki falla saman við leingj-
an av teirra egnu vekstur-
farlinjum. Stóribeiggjar-
nir eru tó ikki so býttir, at
teir ikki duga at skilja, at
skulu teir yvirliva í sínari
maktsteðu enn nekur ár,
so má tað verða undir EF-
paraplyuni. N evndu far-
linjur peika eisini allar
sum ein beinleiðis inn í
Brússel.
Rækjugølan og
EF-limaskapur
Fyri stuttum frættist, at
samanlagt o.u. 85—90%
av donsku fólkatings-
limunum vóru als ikki
greiðir yvir, at danating
kom at missa at siga alla
sína lóggevandi makt,
sama dag sum nýggja
>Europaparlamentið< tók
við.
Hvussu stendur til við
EF-kunnleikanum hjá
okkara legtingslimum? —
Hjá t.d. Birgiri og Ed-
mundi? Er tað tilvildar-
ligt, at hesir báðir júst eru
teir, ið rópa harðast »JA«
til EF? — Ella spekir
rækjugølan eisini her?
Gamla Sovjet og EF
Dreymur Eystan-land-
anna: Fræisi og himmiriki
á jørd gjøgnum marknað-
arbúskap er sum kunnugt
vorðin ein marra fyri hesi
neyðars lond. Dagliga
frætta vit um hungurs-
neyð og meira og minni
beinleiðis kríggj millum
nýggju lýðveldini og ym-
iskar etniskar minnilutar
og eisini teirra millum.
Í EF bólgnar skriv-
stovuveldið sum ongantíð
áður. — Ødrumegin sum
eitt úrslit av >fríu kapp-
ingini<, ið hevur við sær,
at øl! kríggjast máti
ellum, og mugu tí steðugt
fleiri fólk verða sett at
ansa eftir at »kriggid« fer
»regluliga« fram (kara-
mellur, hýtir, sengur,
pylsur, fiskabollar,
hesnarungar osfr. — alt
skal gerast eins í vavi).
Hinumegin mugu eisini
stødugt fleiri fólk setast
fyri at styrkja um verju-
garðarnar mótvegis
hinum partinum av út-
heiminum — í fyrstu syftu
USA, Japan, Canada,
Arabaralondini og Au-
stralia.
Munurin á frælsishválv-
inum í gamla Sovjet og
EF?
Í EF er rásarúmið eitt
sindur sterri og hevur
betri útgerð. Fólkið hevur
yvirhevur eisini fleiri
hentleikar, fær betri mat
og gongur penari ílatið
Men so er eisini alt sagt.
Tað tók 70 ár áðrenn
tolna russiska bjernin
reistist og tveitti leinkj-
urnar. So tolin er ikki tann
ungdómurin. ið nú veksur
upp innan fyri verjugarð-
arnar í EF.
5 ár? — 7 ár? Longri tíð
hevði eg ikki vágað at
sagt at EF var lív lagað
við tí stýrisskipan, ið ætl-
andi skal valda í hvussu
so er øldina út.
Eins og í gamla Sovjet
líta EF-politikararnir at
samfelagnum sum er tað
ein »mekanisma«, ið aktar
mekaniskar lógir. Teir
hava líka lítið sum Birgir,
Edmund og nú Bjarti
lært, at ein stýrir ikki
samfelagnum við at
trýsta á telduknettar,
sama hvussu framkomin
teldan er. Í Sovjet gekk
hetta eina tíð við at skjóta
Tórmóður Dahl, verkfróðingur: Einans tað
ella fongsla øll tey, ið ikki
rinu við Marx-diskilin,
men sum tidin leid fekk
teldan virus-sjúkuna
»Ånti-Marx« og sprongd-
ist. Sama verður náttúru-
neyðugt at henda við
Kohl-telduni í EF, av tí
einfeldu orsøk, at sam-
felagið ikki er ein mekan-
isma, men ein livandi
skepna (organisma) ið
bert kann fylgja lívsins
lógum.
Samanumtikið
Og her eri eg aftur har eg
byrjaði — við samfelag-
sins grundsúlum: Vinnu-
lívið, mentunarlívið og
rættarlívið.
Menna vit ikki hesar
súlur í samljóð hver við
aðra, so má tað náttúru-
neyðugt enda galið. Tí
eins og frælsi má valda í
andslívinum og javnrætt-
indi í rættarlívinum, so
má breið samvinna valda í
vinnu- og búskaparlívin-
um og ikki sum nú: eitt
kríggj eil ímóti ollum.
At hålovada fria kapp-
ingin skal gera at allir
veruprísir koma á sína
rettu legu, og at vit á tann
hátt skulu fåa eitt sam-
felag í javnvág, er stersta
lygn Vesturheimsins
nakrantíð. Tveir heims-
bardagar í okkara eld tala
fyri seg eins og steðuga
príshækkingin tey
seinastu hálvt hundrað
árini. Um meguligt enn
verri verður steðan, tá
vinnu- og búskaparlívið,
sum nú etur seg meira og
meira inn í ands- og ment-
unarlívið og rættarlívið,
skjótt hevur tamarhald á
samfelagnum í síni heild.
Tá upploysist sjálv ment-
anin innanífrá — vit fáa
eitt Europa í kaos.
Óivað eru tað íkki tílík-
ar framtíðarvánir Birgir,
sum
kann vigast, mátast og roknast út í krónum og
oyrum hevur virði fyri teir 10-12 almáttugu menn,
ið veruliga stýra okkara landi í dag
Edmund og Bjarti hava í-
myndað sær við EF-lima-
skapinum
EF-Europa er sum
kunnugt um at verða út-
pínt fyri alt tilfeingi, og
eru tí uppá seg tilfeingis-
veik lond sum Sveríki og
Finnland nóg minni
áhugaverd sum nýggir
limir enn t.d. Noreg, Gren-
land. Ísland og Feroyar
Tað skínur skilliga fram
av tí búskaparliga trýstin-
um, EF leggur á td.
Noreg, Grenland og okk-
um og tað skein eisini
fram av reðu Kohl's í
Norðurlandaráðnum.
Livst so spyrst.
Tormóður Dahl
MOTOROLA
LMR-telefonir
Søla & tænasta
H..J. Michelsen
Handan A 0, iorsnavn
tif. 144 14 - fax. 18045