mikudagur 18. mars 1992síða 10
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 10
tíðindablaðið
-Vit hava nógv at
læra av tjaldrinum
r IKK l da iLIVSVONINI UPPI Og leggja Stórar ar-
Í im OU? Men la er g01T al nava tjaldrið
VI (1? KAVAÆRIO OS FOKSTOFMIN MÁ tjaldrið
Få, , på x På „Í 14 11 .; Ud
4 } KÁ tí tað velt, at summarið er í
( Få a Fyrimynd mutgu vil hava
11
Á KKU øu a) MUÐ seed: Arn-
Í } 1. í Sin róðu á Grækarismessunald-
I rvað fólk og ge heystveðrið við.
eikt í barmin vónir um Men truføst koma
la Okur ( k tri tíðir, um vár og tjøldrini aftur á hvørjum
N summar. Men við tí ári
K ímynd, sum Nólsoyar Páll Er tað ikki ringur poli-
ri gevur okum av tjaldrinum = tikkur at flyta úr heitum
KUNI j ða okun i Fuglakvædnum, er og rikum londum til verri
in at er komin ein djúpari kensla, umstødur?
komin heim ul landa at — tåtalan er um henda fugl Hvat er tað so sum
finna reiðrið, har hann Kenslan er um frælsi
høladist i fjør
Og tjóðfuglur okra
tjaldrið kemur
Neyvan man tað vera
nakað, sum so sterkt gevur
okum kenslurnar av at
várið er í nánd sum
tjaldrið, hesin kviki og
vakri fuglur, og neyvan
man nakað gleða kenslur
okra so nógv sum tað
snjalla — klippið, okur
hoyra á Grækarismessu,
og helst eru tað børnini
sum gleðast mest, tá
tjøldrini síggjast í høgum
lofti, bø, haga ella strond.
Okur stó
ast eftir tí, re
ga á og skim-
nna aftur um
har tað hvarv,
ul at ey gleiða tað so leingi
næstu syn,
sum til ber. Og tað fyrsta
okur koma til hús
okur stórtíðindi,
hava hoyrt «
hav a
at okur
Na bæði hoyrt
og sæd fyrsta tjaldrid. Og
børnin
ini verða so nógv,
missa talið.
Soleiðis man tjaldrið
„tey telja ul tjøldr-
Nógv
full fólk
Armóðin í landinum vísir
seg á mangan hátt.
Tað verða fleiri og fleiri
bumsar, og hvort vikuskifti
ganga fleiri og fleiri uttan
skil og vála í býnum.
Hetta vikuskifu hevur
politid ukid upp fleiri av-
dottin fólk í býnum. Summi
hava bara verið avdottin,
summi fingið slaða av falli,
og onnur hava gjørt únáðir í
fylskapi.
randi
og øllum sum ber av
frælsi. Frælsi hjå ti minni
menta i samfelagnum.
Frælsiskenslan birti í
barmi vónir um frælsi og
betri tilveru og eitt ríkari
lívsvirði.
Tjaldrið er eisini tekin-
ið uppá trúskap — vitjar
aftur á hvørjum ári. Tað
kemur sunnan úr lýggjum
og ríkum londum, har
nógv er ul matna
Tað mundi ivaleyst
funnið okkurt stað, har
ómakaleysari var at
reiðrast. Tí tá 10 illa vil til
kann veðrið um Grækaris-
messu vera sera óÓfýsið.
Himmal og hav
standa
kann
i einum, áin enda
vendist í homrum, hvirl
urnar bresta millum hús-
leggjast nið
ur, so einki fæst í nevið og
niðri í fjøruni forðar brim-
ið tjaldrinum at fáa sær
fliður og annan fjørumat.
mi, kavi kann
tjøldur í kulda og hungri.
Og ofta doyggja mong
Leikaði í
Sunnumorgunin klokkan
sjey varð politiid í Havn
boðsent at koma á Vaglið,
har bardagi var.
Tá tveir politistar komu í
býin, vildi ein av nógv
ávirkaður slagsbróðir berj-
ast við politistarnar.
Maðurin var sterkur, men
politistarnir sterkari, og teir
fingu tann ungan mannin
inn at sita.
dregur? Jú, tað er tjaldr-
inum í blóðið borið. Her
stetlaði tað fyrstu sporini.
Her er tað alt upp undir
faðir og móðir lið og
hevur lært at bera seg at.
Tað kennir tí fjøruna, veit,
hvat her er at vinna, tað
kennir hagan og fjallið,
veit hvar gott er at gera
sær reiður og tí fær tað
lívbjargað sær og kann
gleðast við lívið.
Man tað ikki eisini
draga, at tjaldrið minnist
aftur á heitar og vakrar
løtur, tá sólin roðar úr
kavi hásummarmorgnar
og í kav håsummarkvøld.
Minnist aftur á fagrar
grónar líðir, har lítla, reina
keldan rennur ul havs, á
víðar fløtur við úkkum
grasi, á hagan við homr-
um, fjøllum, fossum og
gjåum, dølum, gilum, áum
og vøtnum, bjørgum og
skorðum, og tað bláa hav
við firðum, sundum, våg-
um og víkum. Fuglurin er
summarið í Feroyum,
Nr. 54 — 18. mars 1992
SVE ir SOMIU « tt Cr
tai tí hvat r land nkr
«MM tu HVAL Var 1ANG OKTA
og summar, vid ongum
fugli í bergi og boi.
r I
1 it SKOLar
sum ferðast
>v ult 1 nåtturuni, gang-
ið undan vid góðum fyri-
dómi so at eingin tykkara
millum ella onnur fáa
loyvi at órógva og ør-
kymla fuglin ella spilla
nakað av náttúru okkara.
Men hevur so tjaldrið
einki meir at geva okum,
enn vónina um vár og
summar og gleðina við at
síggja og hoyra tað í bø og
haga.
Jú, tað hevur nakað at
læra okur. Her búgva
fuglar og fólk. Fuglurin
strevast og stridist og hev-
ur stundum tungar løtur,
men eisini Ogloymandi
lukkuløtur.
Og her fingu okur hetta
land at røkja og umsita frå
forfedrunum, ættarliØini
eru mong hvørt aftan å
annað og har sum eitt
slepti, tók annað við. Okur
hildu at havsins rikidømi
kring okkum var ó-
tømandi, men í dag tykist
myrkt fyri stavn og eingin
glotti at hóma. Okra ráð-
andi menn eru ráðaleysir
og stara í landsynning fyri
at vita um ikki okkurt
undur kann henda.
Tá er ikki lætt at halda
Berit Ás fyrilestur
Í kveld, 18. mars, kl.
20.00 heldur Berit Ás,
professari, cand.
psychol., Institutt for
Psykologi á universi-
tetinum i Oslo, almenn-
an fyrilestur undir
heitinum: Ganga
norskar kvinnur
fremst í kvinnufylk-
ingini og hvi?
Í fyrilestrinum fer
Berit Ás, professari, at
siga frá kvinnupolit-
iska virkseminum sein-
astu 25 árini og við-
gera tað út frá teimum
loyvdu hættum, ið
nýttir vórðu til tess at
vinna javnrættindi í
politikki. Henda gongd
verður vidgjørd og
samanborin við nakrar
seguligar hendingar,
ávís eyðkenni í samfe-
lagsgongdini og tær
hugsjónir, sum m.a.
norskir rithevundar
hava borið fram.
Fyrilesturin verður á
Fiskirannsóknarstov-
uni í Nóatúni.
lívsvónini uppi og leggja
etlanir. Men
í slíkum tíðum er gott at
hava tjaldrið sum fyri
dómi. Mangt kavaælið og
rokstormin má tjaldrið
tola, men tað rýmir kort
mi ikki, tí tað ven al
summarið er í nánd og
stórar arbeiðs:
skiOtt fer at vinna.
Hesa fyrimynd mugu
okur hava, um ikki vón-
10yst Skal taka okum øll
av fótum. Tað skulu
Odnartøk til at reisa hetta
samfelag aftur, men
saman mugu okur royna at
verja borg. Eisini uttanífrá
økist ágangurin á
føroyingin, og ongantíð
fyrr hava okur havt so
nógv brúk fyri tjaldirnum
í Fuglakvæðnum, sum
beint nú, ú okur vita, at
fáa 450 tons.
Islandskvotan
Lovvi fyri
hvønn túr
. , . , ,}
Strangari reglur fyri båt-
uUNnum, sum royna undir Is-
landi. Tað eru línubátarnir
sum eru undir tlleruna fyri
at hava givið skeivt upp
Nú merkjist illtankin, sum íslendingar hava havt
um ólógliga veiðu hjá føroyskum skipum í
íslendskum sjógvi. Fyri hvgnn túr, sum skipini
fara til Íslands skulu tey hava eitt nýtt fiskiloyvi.
Og fyri at fáa eitt tílíkt, so skal vektarseðilin latast
mynduleikunum. Landstýrið skal síðan senda
íslendsku mynduleikunum eitt eintak av hvgrjum
avreiðingarseðli. Eftirlitið við føroysku bátunum
verður sostatt munandi strangari.
Alítandi keldur, íð tó vilja vera dulnevndar, siga
við Sosialin, at tað serliga eru åvis línuskip, sum
eru undir illgruna fyri at hava givið skeivt upp.
Tey skulu hava fiskað tosk, men uppgivið upsa.
Kjartan Hoydal, fiskivinnustjøri segði við
Sosialin í farnu viku, at kundi prógvast, at føroysk
skip hvødu givið skeivt upp, so endaðu hesi
beinanvegin í Føroya Rætti.
Kvotan er uppá 6500 tons og harav eiga
línuskipini nógv tann stórsta partin. Tey fáa 4000
tons. Snellubåtarnir fáa 2000 tons og kalvabátarnir
OS AO
rovfuglarnir rópa í homr
unum hált, vænta sær
veitsluna glaða
Okur gleðast á Græk
arismessu, tí at tjaldur ber
okkum boð um ljósari
dag, men okur vita at enn
er langt ul summarligt lag
Kortini mugu okur ongan-
tíð missa álit og vón, men
halda á við treysti í teirri
VISSU, al
Kemur tú tjaldur ár eftir
ár
tú, boð um ljósari tíðir,
so skal tað kennast um
landið alt
tað tekur at sumra
umsíðir.
Arnfinnur Bjarkhamar
jústinus
£
£
F
4