týsdagur 31. mars 1992síða 18

Síða 18 Fóroyski landsliðsvenjarin Páll Guðlaugsson: Landsliðið er ov lítið saman »Høvdu vit havt betri møguleikar fyri at havt lands- liðsspælararnar saman oftari, høvdu vit eisini verið betur fyri til ein slíkan dyst,< sigur Páll Guðlaugsson, landslidsvenjart, ið filist á, at fleiri av teimum ein- stóku spælarunum ikki eru í nóg góðum formi, sum er Hóast ikki kann roknast við, at tveir venjarar hjá tveimum liðum, ið hava spælt móti hverjum eðr- um hava nekur felags sjónarmið, so eru Páll Guðlaugsson og Ingi Bjern Albertsson samdir um eitt: FC Valur spældi betur í fyrra hálvleiki og feroyska landsliðið betur i seinna. Men so fara teir í smálutunum hver sín veg. »Høvudstrupulleikin hjå okkum er, at vit ikki nog ofta hava landslids- hépin samladan«, sigur Páll Guðlaugsson. »Eg trúgvi, at tað rættasta hevði verið at ofra eitt sindur av pengum, so gjørligt var at keypa spælararnar fríar frá ar- beiði og eðrum, og so havt teir saman til interna venjing. Tað er bara nakað, ið neyðugt er at gera, skulu vit vera við í hesum stóru kappingun- um og rokna við at rekka nekur úrslita. Annars heldur lands- liðsvenjarin, at saknur var í fleiri av spælarunum, ið annars hava verið stamm- an á liðnum, so sum Tummas Eli, Allan og Mikkjal, ið av ymsum or- sekum ikki fingu verið við. Tummas Eli Hansen hevur fyri stuttum verið lagdur undir skurð í eðr- um fótinum, Allan Merk- ere er niðri á skúla og Mikkjal Danielsen var sjúkur. >Tað er heilt givið saknur í hesum spælarun- um, og við so nógvum liðnum, sum í dag, kundi ein held- ur ikki rokna við, at alt fór at hanga so væl saman, sum um liðið var meira samanspælt<, heldur Páll. Hann hevur eisini kritikk at býta út og held- ur, it tað líkist ongum, at m-nn fyrst eru í dysti frísgjakveld í eysturoyar- kuppingini, fyri síðani at :ula venja allan leygar- c :gin og so at enda spæla st sunnudagin. >Tað nýggum fólki á eru í hvussu er ikki tær rettu fyritreytirnar at ar- beiða undir, tá vit skulu hava eitt landslið sett upp á beinini«, sigur hann. „Eitt vikuskifti við allari manningini saman gevur so egiliga nógv meira, enn um vit hittast fleiri ferðir til stuttar samlingar við liånum«. Nakað annað, landsliðs- venjarin eisini fílist á, er at spælararnir ikki hava fylgt nóg væl venjingar- uppleggingum, teir hava at ganga eftir, tá talan er um ta venjing, einsteku spælararnir sjálvir skulu syrgja fyri at fáa. >Men nú hava vit so ein mánað, har rættast skal upp á tað, ið ikki er nóg gott enn, og so er bert at vóna, at menn vera ordiliga klárir, tá vit skulu spæla teir týð- andi dystirnar í HM-und- ankappingini<. hj. Hp Nr. 63 — 31. mars 1992 Anthony Karl Gregory: Ég eri vælnøgdur Maðurin, ið feroyska landsliðsverjan av roynd- um átti at ansa serliga væl eftir í dystinum sunnu- dagin, var uttan iva álops- spíssurin Anthony Karl Gregory, ið eisini á ís- lendska landsliðnum er fremsti maður. Men ikki varð ansað nóg væl eftir, og eins og í 1990, tá Fer- oyar og Ísland spældu í Gundadali, slapp 25 ára gamli framherjin aftur hesaferð at seta hol á ís- lendsku málskjótingina. „Jú, eg kann ikki annað enn lata væl at at spæla móti føroyingum«, sigur hann. >Tvær ferðir havi eg staðið yvir av feroysku verjuni, og har havi eg nú fingið trý mál burturúr, so eg kann ikki annað enn vera vælnøgdur«. Hesaferð slapp hann í 25. min. at seta hevdið undir bóltin og lyfta hann upp um Kaj Leo Johanne- sen í føroyska málið. Í Gundadali fyri skjótt tveimum árum síðani fekk hann tvey mál, og tá var eisini annað við hevdin- um. Tann 25 ára gamli myrkleiddi íslendingurin er ein av allar vandamikl- astu spælarunum, íslend- ingar eiga, men kortini fekk hann ikki so nógv burtur úr í landskapping- Mynd: Absalon Hansen ini har yvir í fjør. >Ég fekk bert fimm mál við FC Vali i fjør, hóast eg gjarna plagi at fáa fleiri. Men í fjør lá eg mitt i kappingar- årinum sjåkur i hålvan- annan mánað, so eg misti næstan helvtina av dyst- unum«, greidir hann sjålv- ur frå. »Men nu haldi eg, at formurin er komin aft- ur, og bædi vid FC Vali og íslendska landsliðnum fari eg at royna at fáa so nógv mål sum gjørligt. Tað er jú tað, sum er min upp- gåva, tå eg spæli sum ålopsspælari å liånum«. hj. Petur Mohr, venjari hjá Kl: Vit fara at gera okkara hesta Venjarin hjá KÍ, Petur Mohr, hevði ikki tikið nakra endaliga avgerð um taktikkin í dystinum í kveld móti FC Vali, tá Sosialurin tosaði við hann. >Um vit vilja spæla ein undirhaldandi dyst, skulu vit leggja ein tak- tikk, og um vit skulu satsa upp á at fáa eitt heiðurligt úrslit og tapa sum minst, skulu vit leggja ein annan taktikk. Hvat av hesum eg velji til dystin, veit eg ikki ordi- liga enn«, segði hann seint sunnukveldið. »Men tå landslidid tapir 0—3, so er alt undir 0—5 ella 0—6 gott fyri okkum«. Petur Mohr sigur, at hann hevði væntað at sæd eitt íslendskt lið, ið var meira mannað við stórum og kropssterkum spælar- um, men at hann varð ikki sert bilsin, tá hann fann útav, at so var ikki. >Ís- lendingarnir vóru fyri tað mesta ungir og góðir spæl- arar, ið serliga imponer- aðu við sera stórum bólt- tryggleika, ið eftir mínum tykki var ein hin stersti munurin á teimum og fer- oyska landsliðnum. Teir eru eisini langt framman fyri okkum fysiskt, so hvussu vit fara at bera okkum at, tá vit ikki koma at hava tveir av teimum kropssterkastu monnun- um við í dystinum, veit eg ikki«, sigur Kl-venjarin og sipar til, at brødurnir Kurt og Allan ikki eru vid. Tå teir bådir ikki eru vid, heldur Petur Mohr, at KÍ-liðið man vera eitt tað lættasta kropsligt, og tað ger tað ikki lættari at skula leggja taktikkin: „Men vit fara so í øllum forum inn og gera okkara besta móti islendingun- um, hóast teir sum sagt eru í nógv betri formi enn vit í løtuni«. hj. á Se