týsdagur 14. apríl 1992síða 2

Ónollur fólka- floksmanna Í ODDAGREIN herfyri spáddu vit, at gomlu ónollur fólka- floksmanna fóru at vinda upp á seg sum frá leið. Eisini nevndu vit, at tekin vóru um, at nervarnir í fólkafloks- monnum vóru um at ganga fyri. Hendingarnar í tinginum seinasta dagin, tingið var saman í hesum umfari, vístu, at vit høvdu rætt. TÁ lógin um raðtalið kom fyri gingu eisini nervarnir fyri. Endamálið við lógini er jú at fáa til vega eina so effektiva álíkning sum møguligt. Hetta er serstakliga áleikandi í sam- bandi við møguligar umlegg- ingar í skattalóggávuni — um- leggingar, ið kunnu koma at nema leysliga við penga- pungin hjá milli- óningum. Av hesum orsgkum vórðu fólkafloksmenn ræðslu- slignir. Lobbyistarnir vóru all- ir møttir upp og góvu síni harraboð. Ungu fólkafloks- alvarnir runnu sum eggsjúkar hønur runt í tinghúsinum, bønandi og bidjandi atkvødur frå teimum småflokkum, ið altid eru til fals. ATSOKNIN eydnadist — eitt samgongumál varð felt og skaðafrgi og sigursrómur lýsa langa leið í Dagblaðnum í Hvørji eru tey ríku? Tíðindablaðið >Sosialur- in< frá 7. apríl 1992 hevur á forsíðuni við feitum stavum skrivað: Tey ríku gjalda. Hetta skal gerast fyri at fáa fleiri pengar í lands- kassan. Meguleikarnir fyri at skatturin verður hækkaður, verður eisini nevndur fyri tey, ið liggja omanfyri meðalinnteku. Rentuskatturin skal hækkast og oljugjaldið, sum einaferð skuldi av- takast, skal eisini hækk- ast. Í hesum sambandi fari eg at spyrja, hverji eru tey ríku og hvat er roknað sum meðalinnteka? Eftir mínari sannfering hava tey veruliga ríku ongantíð goldið nakað til landskassan í mun til tey vanligu fólkini. Fyrr kundi hver hundur í Havn og ávísum plássum í landinum stoltir ganga um á getuni við blonkum og skínandi hundamerki sum prógv fyri, at hunda- skatturin á kr. 20,00 var goldin fyri alt árið. Hetta hundamerki er nú avtikið við lóg og illar tungur vilja vera við, at hetta varð gjert, tí teir múgv- andi í samfelagnum ikki skuldu fela seg verri fyri í eygum fólksins enn hesir hundarnir. Ég ivist ikki í at myndugleikarnir (politik- ararin) metir tey rík, sum hvenn dag royna at svara hverjum sítt. Tá politikar- in sigur: >Vit eru øll á sama báti og mugu til at spara og spenna lívreim- ina inn«, so merkir hetta at hann vil hava okkum at gjalda. Okkum, sum við einari vanligari lenarinn- teku altíð hava svarað hverjum sítt og goldið tað, ið okkum er álagt, tí vit kunnu ikki annað. Tað kann ikki koma upp á tal, at tað eru hesi, ið hava koyrt okkara landskassa í armóð. Vit eru fleiri, ið undrast á, hvussu tað ber til, at ávísir persónar hava fyri millióna upphæddir í skuld, framvegis kunnu liva í marglæti. Hesir sum fleiri ferðir eru farnir á heysin, men gerast ríkari fyri hverja ferð, teir eru lýstir á tvang. Tá vit onnur missa tað, vit eiga, so hanga vit eis- ini uppá ta skuld, vit eru komin okkum í og mugu gjalda aftur skuldina við rentu omaná, um vit so vilja ella ikki. Men nevnir tú vinnu- lívsmann, so er einki ófert. Tú kanst eiga ella standa fyri millióna upp- hæddum í skipum og virkjum og fáa fitt av pen- ingi burtur úr hesum og avskriva stórar upphædd- ir og so útseta ein skatt. Tá tað so gongur sum ætl- anin er, at skipið ella virk- ið fer á tvang, so kunnu hesir múgvandi og tó ognarleysu aftur keypa fyri aftur at fara á tvang seinni. Og hverja ferð verða tey ríkari, tí tú og eg skuldu gjalda fyri ævintýrini, veðhaldið hjá landskassanum og rentur- nar til peningastovnarnar. Rættvisi ella bert vinnulívspolitikkur, hvat heldur tú? Ein annar ójavni eru hjún, sum í mun til leys verða revsað við meiri skatti enn leys. Tó er ein munur millum hjún, har bert ein innteka er og so hjún, har tvær inntekur eru. Hetta hevur týdning í útrokningini »medalinntøka«. Nú veit eg ikki, hvat upphæddin er, sum rokn- að verður »medalinntøka«, men taka vit demi um eini hjún við bernum, har bert ein inntøka er uppá uml. 250.000 kr., so er hetta óivað hægri enn ein meðal- innteka og tykist sera órættvíst í mun til eini hjún við bernum, sum hava tvær lenarinntekur á hvert um kr. 200.000 og sum kann roknast sum meðalinnteka, sjálvt um tey saman til húskið vinna kr. 400.000. Hesi eru nógv betri fyri enn hjún við bert einari inntøku og í hesum er nakað órættvíst. Ikki fyri tað, at hesi skulu revsast … gjår. HETTA verður lagið í framtid- ini: Enn eianferð hevur fólka- flokkurin avdúkað, at hann ikki er at líta á. Tað, sum nú fer at henda er, at javnaðar- menn fara at leita sær eftir einum hóskandi hevi til hevnd. Ein vakran dag, tá fólkafloksmenn minst vara av og eitthvørt hjartamál teirra er á skránni, javnadarmenn sitandi í hevn- issøk og soleidis rullar kava- bólturin. TAÐ er hetta seinasta, id er vandin og trupulleikin við slíkum atsóknum, sum vit upplivdu fríggjadagin í síðstu fyri nakað, tí teimum er tað væl unt. Orættvisi kemur fram, at hjún við bert einari innteku og sum ikki tyngja almennu ans- ingarpláss, men álíkavæl mugu gjalda til hesi yvir skattin, eisini verða hægri skattað av tí sama. Spurdi meg einaferð fyri hjá einum, ið kendi til eitt felag, sum nevnist nakað sum „stakir uppihaldarar« og sum skuldi vera so illa fyri í skattalóggávuni. Tá varð sagt, at hjún ongan- tíð kundu vera stakir uppihaldarar og tað er sjálvsagt rætt í orðsins rætta týdningi, tá heima- arbeiðandi hjúnafelagin eisini er uppihaldari. Ikki skal nakað takast frá hesum felagsskapi, men eg haldi, at hjún, har bert ein lenarinnteka er, eru verri fyri enn hesi. Tí tann eina lønarinntøkan skal fyriuttan at forsyrgja børnum eisini uppihalda tann heimaarbeiðandi partin, og hetta eiga politikararnir eisini at hugsa um og serliga nú, tá so stórt arbeiðsloysi vald- ar. Tað kann ikki vera er. meiningin, at tann heima- arbeiðandi hjúnafelagin — bert fyri at verða líka fyri lógini, skal fráboða seg sum arbeiðsleysan og so fáa almennan arbeiðs- loysisstuðul, men hetta kann gerast neyðugt, um hesi framvegis kunnu fáa meguleika at lívbjarga sær og sínum framyvir. Hjún við einari inntøku verða ' Sjónvarpið fer at senda tekstvarp Sjónvarp Føroya ar- beidir í løtuni við eini ætlan at senda tekst- varp. Til iess skal sjón- varpið útvega sær tól viku. Verðin gongur ikki undir fyri tí, um tað eydnast ngkr- um tingmonnum fólkaflok- sins at vinna javnaðarflokkin- um nakrar neisur. Men slíkt hevur lyndi til at vinda upp á seg og slíkar neisur gera, at álitið flokkanna millum er fokið. Tá nú sínámillum álit er fyrsta fortreytin fyri, at eini samgongu kann verða lív lag- að og tá nú ávísir fólkafloks- menn gera alt fyri at bróta hetta álit niður, so ber illa til at koma til aðra niðurstøðu enn, at fólkaflokkurin vil sleppa úr samgonguni við javnaðarflokkin. fyri millum 200 og 400.000 krónur. Sagt verður, at nýggja tæn- astan fer tó ikki at kosta hyggjaranum nakað. Heldur ikki í rakstri, ti tey, sum gera nýtslu av tekstvarpinum, skulu gjalda fyri tænastuna. Ætlanin er, at sjón- varpið fer at byrja við tekstvarpinum í sep- tember mánað. tór.- Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, Torshavn, afholdes Torsdag den 07. maj 1992 kl. 11.10 tvangsauktion (AS nr. matr. nr. 599, Klaksvik, beliggende å Brekku, Klaksvik. Auktionen er begæret af advokat Frida Patursson, Petersensgøta 9, 1.1145 j. nr. (920127) på vegne en pant- og udlægshaver. 109/92) over Advokatskrivstovan, Fr. 100 Tórshavn tlf. Ejendommen er et beboelseshus/hand- elsbygning pá en 400 m? stor grund, det bebyggede areal udgør 115 m? i 2 etag- Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advkat. Auktionsdokumenterne ligger til genn- emsyn pá dommerkontoret. Færgernes fogedret, den 10.04.92 Ole G. Olesen dfm. AL —