týsdagur 14. apríl 1992síða 3

sr Á | Nr. 73 — 14. april 1992 2 Arsins Songrødd 1992: Sang sær 20.000 kr. »Mamma var skjót eftir pengun- um,« fortelur ársins songrødd, ið enn ikki hevur gjørt av, hvat tær 20.000 krónurnar skulu brúkast til. »Skulabøkur, kanska,< heldur 17 ára gamli Brandur Jacobsen úr Runavík, ið vann kappingina um Ársins Songrødd leygarkvøldid H6ast kappingin millum røddirnar, ið bjóðaðu seg fram í ár, var hgrð — harð- ari enn vanligt, vildi Páll Arge vera við — mundi sigurin til tann 17 ára gamla Brand Jacobsen vera uppiborin. >Aðrenn tað varð greitt, at eg hevði vunnið, gjørdi eg mær ikki tær stóru vón- imar um at vinna, hóast eg sjálvandi var við, tí teir nógvu pengarnir drógu og eg helt tað fara at vera stuttligt at royna seg,< sig- ur Brandur Jacobsen. >Ég „havi enn ikki rørt eitt oyra av teimum 20.000 krón- unum, tí mamma var skjót at fáa fatur á pengunum, so teir ikki vórðu brúktir upp beinanvegin. Kanska brúki eg teir til skúlabýkur ella okkurt líknandi, men tað havi eg so ikki gjørt av enn.“ Brandur Jacobsen gong- ur fyrsta árið á málsligu deild á studentaskúlanum við Gøtugjogv, so væl er skilligt, um nøkur oyru fara tann vegin. Heilt óroyndur sangari er hann avgjørt ikki, og tað hoyrdist eisini. Brand- Í hesum fíggjarliga trongu tíðum eru tað ikki øll, ið munnu kenna seg so fá- tækan. Ella sagt á annan hátt: Ikki munnu øll halda, at 'hini” eru so fátæk, at tey ikki hava ráð at gjalda í dýrum dómum fyri at hava møguleikan at hoyra Songkvinnan í Cut'n' move var ein frøi fyri eyga og í 0yra. Mynd: Hilmar Jan 17 ára gamli Brandur Jacobsen við einum blómutyssi í aðrari hondini og 200 hundr- aðkrónuseðlum í hin- ari. Mynd: Hilmar Jan ur syngur við bólkinum Bad Habbit, og annars spælir hann eisini guitar, umframt at hann eisini hevur roynt seg í ødrum bólkum. At duga at syngja liggur eisini til familjuna, tí ein beiggi hansara er forsang- arin í útgávuaktuella bólk- inum Chase — Edmund Jacobsen — ið eisini var við á konsertini á Kambs- dali leygarkvgldið. hj. Síða 3 Nógvir pengar at Vinna Tað var ikki bert vinnarin av Árs- ins Songrødd 1992, Brandur Jac- obsen, ið gjørdist túsundvís av krónum ríkari. Uttan iva mundi Songrøddin, Far-Con, F. C. Pro- duction ella Påll Arge gerast eitt sekssifrað krónutal ríkari... eitt sindur av blandaðum tónleiki. Leygarkvøldid var final- an í kappingini um Ársins Songrødd hildin í Ítróttar- høllini á Kambsdali. Fin- alan er endaliga úrslitið av einari longri kapping, ið yvir einar tveir mánaðir hevur verið hildin kring landið við lokalfinalum. Vinnararnir av hesum lokalfinalunum koma so Umboðið úr Suðuroynni víðari í finaluna, har vinn- arin gerst Ársins Songrødd og vinnur 20.000 krónur í hondina — kontant í líki av 200 hundraðkrónuseðlum. Eingin ivi um, at hesir pengar eiga at vera vinnar- anum uppibornir, tí hóast alt er talan um eina lands- fevnandi kapping, har øll hava møguleikan at vera við og royna seg og rødd sína móti gðrum. Mynd: Hilmar Jan Tað er ikki bert vinnarin, ið vinnur Men tað er ikki bert vinnarin, ið vinnur. Fyri at sleppa inn til finaluna, kann ein keypa sær eitt at- gongumerki í einari kiosk ella onkrum ødrum staði úti um landið, har søla av atgongumerkjum fer fram. Hesi atgongumerki høvdu í år ein snøggan pris: 180 krénur — eitthundradogfirs krónur! Men so er tó ikki alt sagt, tí tey, ið kanska ikki fyrrenn leygarkvøldid tóku avgerð um at fara at lurta, vórðu 'revsad' við einum ella øðrum slagi av av- gjaldi, ið gjørdi atgongu- merkini, ið vórðu seld við dyrnar tjúgu krónur dýrari, so at tey kostaðu ikki minni enn 200 krónur — tveyhundrað krónur! Ikki tí, tað er einki óvanligt i, at dýrari er at keypa við dyrnar enn í forsølu, men tað heila hevði kanska verið eitt sindur einfaldari, um fyrri prísurin var bert eitt lítið sindur í familju við ein prís, fólk í veruleikanum hava ráð til. Eitt verri svínarí »Prisirnir eru eitt verri svinari,« søgdu fleiri av teimum, ið vórðu stand- andi uttanfyri leygarkvøld- ið, tí ikki høvdu ráð at lata so nógv fyri at sleppa inn. >Um tað enntá kostaði væl minni enn helvtina, høvdu fyrireikararnir fing- ið ríkiliga nógv burturir,« helt onkur annar, ið heldur ikki hevði ráð at fara inn. Yvirhøvur var 6nøgdin stór á fólki, at tað skuldi kosta so nógv at sleppa inn — eisini millum teirra, ið longu vóru sloppin inn og høvdu goldið sínar 180 ella 200 krónur í bólgnandi pengakassan hjá Framhald á síðu 9