mikudagur 15. apríl 1992síða 21

Nr. 74 — 15. apríl 1992 Síða 21 Onnur, sum Henrikka nevnir, eru Víka Rasmus og konan Elsuba, Jóhanna og Høgni Høgnesen og son teirra Jógvan, sum giftist Alexandru. Tað var skjótt, tað varð mett, at samkoman hevði brúk fyri ellum bygninginum. Tí fluttu vit 3. jóladag í 1933 í húsini, sum vóru bygd her við Gjógvará. Tá høvdu vit fingið tríggjar detur aft- urat: Hansu, Harriet og Victoriu. Eftir at vit vóru flutt í hesi húsini, vórðu Avbygdamenn stóðu fyri Richard hevur kannað skjølini fyr at tinna fram til, hvussu ognarviður- skiftini hanga saman ] sambandi við Siloa: Tað fyrsta, sum vit síggja í sambandi við salin er, at Billa, mamma til Oluffu hjá Petur Bærend- sen, sum gevur dóttrini økid, har tey bygdu sethús og sal. At Niels Lassen Holm keypti Siloa var við tí fyri eyga, at samkomuvirk- semið skuldi halda fram. I 1933 verður alt eftir mannin selt, og tá keypa nakrir, sum rópa seg kristne bredre, Siloa. Tað vóru = havnarmenn og kanska menn aðrastaðni frá, sum fyri 2.000 krónur keyptu ognina. Húsini vórðu tá nógv umbygd: salurin bleiv víðkaður og stórur partur av loftinum tikin burtur. Tann partur- in, sum varð eftir, bleiv gjørdur til gallari. At tað vóru menn aðra staðni frá, sum hevdu keypt salin, bar í sær, at fram til 1952 var nevndin fyri henda sjálveigandi stovnin mannað við klaks- víkingum og havnarmonn- um. Í 1952 varð salurin víðkaður, soleiðis at rúmið gjørdist tvífalt tað, sum var frammanundan. Í sambandi við útbygging- ina yvirtóku fuglfirðingar ábyrgdina. Seinasta útbyggingin av gamla Siloa var um árs- kiftið 1975/76. Tá varð nýggjur durur og kekur gjørdur, soleiðis at sjálvur salurin gjerdist munandi rúmsáttari. Nógv samband tosinum um sal og bygn- ingar er natúrligt at koma inn á fólkini, sum komu saman og teirra fyritreytir at koma saman undir: — Tað er nógv broytt tey 64 árini, síðani vit fluttu úr Seldarfirði til Fuglafjarðar. Men hóast ferðameguleikarnir tá í tíðini ikki kunnu sammet- ast við teir nú á døgum, so komu fólk nógva staðni frá, tá serlig meti vóru í Siloa. Doypikar hevur verid i salinum øll årini. Hinir salarnir í oynni høvdu ikki kar, og ti kom fólk bæði ur Gøtu, Leirvik, Søldarfirdåi og uttan av Toftum higar, tå dópur skuldi vera. Eisiin vóru klaksvíking- ar óferir at vitja, okkum. Victor ferðaðist nógv, og tá klaksvíkingar hevdu fingið Sendiboðið, var tað mangan, at hann var í ferðalagi við teimum á metiferðum. Victor stóð í andglettin- um, og ikki minst tá Bíbli- an kom út í 1949, varð nógv skrivað um hetta. Var hetta nakað, sum er- kymlaði tykkum? — Tað minnist eg einki til. Fólk vóru vanliga fryntlig, hóast tað ikki al- tíð vóru øll, ið skiltu boð- skapin, sum lá honum so nógv á hjarta at kunn- gera. Tá Bíblian kom út, varð nógv skrivað, men SN esse vit kendu okkum ongantíð einsamøll. Tað vóru jú nógv, sum stóðu saman við Victori. Henrikka og Victor Dani- elsen. Tey búsettust í Fuglafirði í 1928. Rúmligt er í nýggja sali- num. Dyrnar á glopp Vit hava prátað góða letu, notið ein drekkamunn og tíð er at gevast. Vit heilsa hjartaliga farvæl Á vegnum út letur Ric hard hurðina upp inn á skrivstovuna Victor tókst við skrivligt arbeiði alla staðni, har hann var, og tá hann var við hús, sat hann á kamarinum, tey rópa Hugsanir sveima, meðan bilurin rullar um Gjógvará, út á Kambsdal og oman Getudal Hevið var, at samkon an í Siloa skírhósdag tek ur I al 1 tsiu 4, 10 10 hugs sær rad ki 1 og IK på ø t £ A A tal x Få KOnuni, VIL ust um, tvær skaldsøgur, åt) an tyddar bøkur, tilrætta- legging og útgáva av sjey sangbókum og i ti sam- bandinum týðing av omanfyri 800 sangum og sålmum og einir 27 upp- runa yrktir sålmar Og so var hetta bert annar parturin av tí, maðurin fekst við. Hin parturin, sum hann legði ikki minni orku í, var aftur og aftur at ferðast í hverja einastu bygd í landinum at kunngera gleðiboðskap- in og frá Gudi bjóða fram ta sælu, hann sum ungur maður hevði funnið Í tí arbeiðnum stóð hann eisini á odda, tá sam- komurnar, hann hevði samband við, fóru at byggja salar, t.d. í Vest- manna, Leirvík, Getu og Seldarfirði. Leiklutur kvinnunar Mangar feroyskar kvinn- ur hava í ógvuliga stóran mun staðið við ábyrgd av barnaríkum heimum, með- an maðurin var burturi og vann til lívsins uppihald á havinum Hesin maðurin var nógv burtur heiman í frá. Hann hevði tikið orðini til sín, sum Jesus segði við Pæt- at tú skal verða 1SKjaliSKarl Hjå manni i slikum yrki man tad hava verid ikki minni týdningarmikið at viðurskiftini heima hava verið í lagi. Til tað krevst kvinna, sum kennir sítt pláss og sína ábyrgd. Eina slíka hava vit júst hitt Richard Danielsen í gamla salinum hjá Siloa ba er rs: OS RS ED eN aða “7 REE