týsdagur 12. mai 1992síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 89 — 12. mai 1992 tíðindablaðið Sosialurin
Her verður hol sett á. Mynd:Kalmar
Farnir at bora
Frystigoymslan til nýggja makrelvirkið í Fuglafirði skal sprein-
gjast inní fjallið
Fuglafjørdur hevur verið
undangongupláss á vinn-
ulivsøkinum og nú eru teir
farnir undir at spreingja
og bora inní fjallið fyri
fyrstu frystigoymslu undir
jørd i Føroyum. Og frysti-
goymslan skal frysta
úrdráttin frá fyrsta
makrelvirkinum í
landinum, sum eisini skal
byggjast í Fuglafirði.
Talan er um eina stóra
ætlan, har råvøran skuldi
verið tryggjad og harvið
eisini trygg arbeiðspláss.
-Føroyar liggja mitt í
sirklinum sum makrelur
ferðast. Hann tekur seg
upp í norskum sjógki,
ferðast hendanvegin, síðan
niður við vestursíðuni á
Stórabretlandi og endar í
Ermasundi, har hann
hvørvur.
-Tå norðmenn sum
liggja i útjaðaranum av
økinum har makrelurin
ferdast kunnu gera so
nógv burturúr makrel-
inum, hvat kunnu vit so
ikki, sum liggja mitt í
økinum. Tað norðmenn
útflyta er ikki bert mak-
relur, sum er fiskadur av
norðmonnum, men heldur
av donskum, skotskum og
írskum skipum, segði
Oddfríður Haraldsen, ein
av stigtakarunum, tá vit
skrivaðu um ætlanina
herfyri.
Frost í fjallinum
Virkið skal liggja
norðanfyri Havsbrún og
Havsbrún verður primus
motor í virkinum.
Ætlanin er at spreingja
eitt hol inní fjallið, og har
skal frystigoymslan liggja.
Talan verður um eina
stóra fyrstigoymslu. Hon
skal kunna goyma 4000
Síða 7
tons.
--At gera frystigoymslur
í fjallinum er vanligt í
Noregi og Svgríki. Neyð-
ugt er ikki at klæða vegg-
irnar og loftið. Holið verð-
ur bert sprongt út, gólvið
slættað og síðan verður
hurð sett í. Síðan verða
frystitólini sett við fullari
ferð eina tíð og goymslan
er klár at brúka, sigur
Oddfríður Haraldsen
jústinus
Fagranes hevði siglt enn
- um Smyril ikki varð settur inn í rutuna um
Leirvíksfjórð sunnudagin
Fótbóltur var á skránni í
Havn sunnudagin, har KÍ
og B36 spældu í Gunda-
dali. Hetta fekk norðoy-
ingar í hópatali at fara av
húsum.
Schumann Hansen, leið-
ari á Strandferðsluni í
Klaksvík, sigur við Sosial-
in, at eini 100 bilar komu
norður sunnukvøldid, og
eins nógvir fóru suður aft-
ur við Smyrli, sum fór av
Klaksvík kl. 20.30. Hevði
bert Fagranes verið í rutu.
hevði hann silgt enn, segði
Schumann Hansen í gjár
tvrraparun.
- Sum nú er, hava vit tað
gott, sigur Schuman Han-
sen, og sipar her til sigling-
ina um Leirviksfjørd.
Umframt Fagranes, so
siglir Dúgvan tveir túrar
millum Klaksvík og Gøtu
um dagin, og hesum kunnu
vit bert verða nøgdir við.
Um tað gongur sum ætlað,
verður Ternan sett aftur í
sigling um Leirviksfjørd
fríggjadagin.
- Tað vóna vit sanniliga
heldur. ú fríggjadagin er
steypakapping, har eismi
Ki er við.
Tað er serliga sunnudag-
ar at fótbóltsdystir og aðrar
ítróttarkappingar skapa eitt
ávíst trýst á rutuna um
Leirviksfjørd, og tí hevði
tað verið ynskiligt, um ein
beinleiðis ruta var úr Norð-
oyggjum slíkar dagar.
Tað hevði avgjørt ikki
verið ov nógv, um slíkt
rutusamband var millum
Norðoyggjar, Havnina og
Suðuroy, tí so nógv fólk
ferðast í vikuskifunum, ti
tá eru nógv Lligk kring
landið, eins og fólk eisini
ferðast at vitja hvønn ann-
an í víkuskifunum.
Føroyingar eru nú eina-
ferð soleiðis háttaðir, at
teir vilja gera av sjálvir,
nær teir fara og koma, og
allir vilja hava bilin við.
Tað er neyðugt við eini
sinnalagsbroyting innan
ferðingina.
Føroyingar noyðasi at
venja seg til at nýta kollek-
tivu flutningsmøguleikar-
nar meira i framtidini. Her
er - sum í so mongum Ødr-
um førum - ikki samband
vid Havnina å øllum rut-
um. um tú vilt ferðast við
bussrutuni, sigur Schu-
mann Hansen.
vagny
<
{€
7
Tór
Hilmar Jan
EINGIN IVI ER um, at tað er lar
samferðslumálum, Svend Aage I +
1 r
av øllum førovingum
av øllum mestsum kveistraði
mans á dyr, ið komu
tiggjundahvønn føroyi
Onøgd vid holætlanirnar undir Ves
gjørdi Svend Aage Ellefsen vart vid 5 tað at
hann var maðurin, ið sambært útvarpinu 2
kvøldid hevði koyrt skiparan á Dúgvuni frå, eftir at
fyrraparturin hendan sama dag óivað hevði verið eitt
sindur ógreiður, tá hugsað verður um Dúgvuna og
ferðaætlan hennara.
AT TAÐ YVIRHØVUR letur seg gera at uppføra
seg so óhgviskt, sum bæði blød, útvarp og sjónvarp
lótu meiniga føroyingin vera vitni ul týsdagin, tå
Svend Aage ikki vildi taka ímóti*teimum langt yvir
4.000 undirskriftunum ímóti undirsjóvartunlinum,
trúði undirritaði ikki. Og als ikki, at ein landsstýris-
maður við — um ikki annað — virðing fyri sær sjálvum
kundi funnið upp á slíkt. Hevur ein havt skálkin við,
at hasin vágamaðurin hevur vérið eitt sindur
skrivisligur á hasum økinum, so er tað vorðið staðfest
nú. Slíkur atburður er púra burturvið, og sum
fyrimynd er maðurin óegnaður, um talan altso skal
vera um nakra góða fyrimynd. Og at Dagblaðið so
ikki dugir at síggja hann sum mest upplagda 'Ulku'-
evnið, er ófataligt, men kortini so mikið partapolitiskt,
at tað stinkar.
FRÍGGJADAGIN VARÐ AFTUR staðfest, at hesin
góði omanfyri nevndi landsstýrismaðurin helst uttan
nakran hóskandi mótkandidat veruliga verður 'Ulk-
an', um nakar skal verða tað. Samstundis má nú fyrr-
verandi skiparin á Dúgvuni, Meinhard Mohr, hava
vunnið sær nøkur drúgv stig at vinna hin heiðurin,
føroysk tíðindafólk ætla at geva tveimum føroyingum
— einum fyri minus og einum fyri pluss. Kunngerðin í
útvarpinum fríggjamorgunin, har skiparin sjálvur — og
ikki Strandferðslan — boðaði frá, at Dúgvan nú aftur
sigldi sum vanligt millum Havnina og Skålafjørdin,
vaku miklan ans, og ekkóið av henni hoyrdist heilt út
í Tinganes, har landsstýrismaðurin í samferðslumá-
lum, Svend U. Ellefsen, saman við strandferðslustjó-
ranum fann útav, at best mundi vera at geva
skiparanum fótin, nú hann hevði dittað sær at velja
fornuft fram um vanliga samferðslugrskapin
Hóskandi kann landsstýrismaðurin nú koma við
einum endurgjaldskravi mótvegis fyrrverandi Dúgvu-
skiparanum, tí tað má vælsaktans hava kostað
strandferðsluni óhugnaligar upphæddir í krónum og
oyrum, at ein so gevandi og upprikandi ruta sum
Gøta-Klaksvik, brådliga verdur nidurløgd, ti skiparin
ikki timir at vera vid i ørskapinum meira. Onkran av
døgunum ljóðaði enntá, at bert ein smådrongur og ein
pensionistur høvdu verið við úr Gøtu ul Klaksvíkar -
hvørgin rindadi, ti annar var ov ungur og hon ov
gamal. Tá tað var upp á tað mesta við á hesi genialu
rutuni hjá Svend U. Ellefsen, var talan um ein ell:
tveir bilar, hvørs førarar sjálvandi vóru við i
ferðaseðlakostnaðinum fyri teir. Jú, eg meini tað.
Sparing kann nokk vera bæði eitt og annað!
HEVDI ANNARS LOVAD mær sjálvum, at hesa
vikuna skuldi “Vikan, ið for” vera skrivað við positiv-
um fortekni. Nógvar royndir vórðu gjørdar, men ikki
bar undirritaða til at finna nakað, ið hóskaði. Sjálvt
ikki 0-7 í Bukarest fekk hjálpt upp á tað. Kanska verð-
ur betur á Ullevål mikukvøldid. Og har má tað eisini
verða, tí tað er tíverri ikki so nógva aðrastaðni, at nak-
ar Dali er al hóma. Men nu Kanska vend Kemur í...