týsdagur 19. mai 1992síða 14

Síða 14 Nr. 93 — 19. mai 1992 Áskoðararnir krevja undirhald og sigrar Ungu klaksvíkingarnir eru fjálturstungnir av trýstinum og hava lyndi til at gloyma avráddu spælskipingina Leggið ikki í, hvat áskoð- ararnir rópa og krevja, men syrgið heldur fyri at halda tykkum til tað, vit hava avrátt. Nakað so- leiðis áminti KÍ liðfor- maðurin, Kurt Mørkøre, liðfelagar sínar inn í 2. hálvleik móti B71. At áminningin hoyrdist greidliga kring allan vellin, sigur eitt sindur um linliga stuðulin. Tað er bara tá KÍ skorar, og lítla løtu aftaná, at dovisliga fjøldin kvaklast vid! Men áminningin frá lið- formanninum ber eisini boð um tvísteðuna, KÍ liðið er í: Teir hava ikki tapt landskappingardyst á heimavelli síðani 30. september 1990, tá VB vann 2—0, og áskoðarar- nir gleðast um góðu úr- slitini. Men teir hava meira enn trupult við at góðtaka leikháttin, sum verður nýttur at fáa sigrar og stig til heldar uppá. Mett verður, at tað er keðiligt og lítið undirhald- andi, at so lítil tyngd verð- ur løgd í ålopsleikin, og at meira verður lagt í ikki at gera mistek enn í at leggja herðslu á at skora. So verður trýst lagt á leikararnar, og tað var í tí sambandinum, at liðfor- maðurin gav verbalu áminningina. Varisligt frá báðum síðum Tað vóru greidliga tak- tiskar bindingar, sum bóru í sær, at dysturin móti B71 fyri áskoðarar- nar gjerdist lítið lívligur og undirhaldandi fyri tey, sum seta álopsleikin fremst — og tað gera tey flestu. Haraftur ímóti var talan um áhugaverda eygleið- ing fyri tann, sum hevur hug at kanna taktiska uppleggið hjá liðunum. Klaksvíkingar dyrgdu dúgliga ettir, at B71 skuldi gerast álopshugað, tá teir fingu nógv pláss til álopsmynding. Heimaliðið ætlaði at steðga sandoy- ingunum á KÍ hálvuni og so seta ferð á mótálopini, tá B71 hálvan var tynnt. Men útiliðið var ikki á- huga í at bíta á KÍ tak- tikkin. Hugburðurin hjá Piotr og hansara monnum er, at tað er týdningar- miklari ikki at tapa enn at vinna. Tí var B71 verjan og miðvellurin ongantíð flutt fram, men í staðin var — fullkomiliga átekt KI leikinum — reynt at senda langar bóltar fram til Eli og Torbjern í vón um, at teir megnaðu einsa- mallir at skapa meguleik- ar ella kanska at varðveita bóltin, til ein ella tveir miðvallarar = komu til hjálpar. Mál eftir deyðbóltstøður Leikurin bar ikki uppspæl til opnar málmeguleikar í sær, og tí er ikki undar- ligt, at bæði málini vóru skotin eftir deyðbólts- stødur. KI kom å odda eftir fri- spark uttan fyri B71 brotsteigin. Trillad verdur stutt til Allan Mørkøre, sum roynir seg vid fløtum skoti dygst fram vid verjugarðinum. Målverjin er prisgivin, ti sýnið er vånaligt, og bólturin smygur sær i kassan. Royndin at halda tørn, visa varsemi og leggja doyin å ikki at gera mis- tøk heldur enn at leika ålopskent, eydnadist til ut i 2. hålvleik. B71 horna- spark verður ikki ruddað burtur, og so eydnast Eli at skora um stólpan. KÍ hevði yvirvág og gjørdi móti dystarenda ålvarsliga roynd at vinna bædi stigini. M.a. véru John Hansen og Allan Eli Hentze, B71 syrgdi fyri B71-målinum i javnleikinum móti KÍ sunnudagin, har Allan Mørkøre skjeyt KÍ-málið Joensen settir í álopið, men nærri enn trýsti og skotum við síðuna av kom heimaliðið ikki. B71 hevur fótað sær aftur í 1. deild. Talan er ikki um sjampanju undir- hald av sama slag sum FM árið, men tað er ein sannroynd, at taktiska snildið og tolnið í hvussu so er fer at bera framhald- andi tilveru í deildini við sær. (-nn-) VB-TB 0-0 (0-0) Einki mál kom í granna- dystinum í Vági leygar- dagin millum VB og TB. Í heldur vánaligum fótbólts- líkindum og á einum enn verri velli — púra óforsvar- ligur í vátum veðri — varð sum frægast roynt at spæla ein góðan dyst. Hetta lukkaðist tó ikki í fyrra hálvleiki. tá veðrið var verri við nógvum vindi og regni. TB hevði vindin í ryggin, men dugdi tó ikki at skapa nakran brúkbara málkjans. I fyrsta lagi var orsøkin til tað, at VB dugdi betur at spæla seg úr trupulleik- unum, so hvert sum teir komu, og í øðrum lagi var orsøkin, at TB-spælararnir vóru alt ov smædnir at royna nøkur skot, hóast ferðin á bóltinum kundi an »Som brødre & vi dele… << fáast langt upp, samstundis sum hann undir slíkum umstødum var ringur at temja. Hóast mótvindurin var ringur at fåast við, bar til hjå VB at sleppa framat ” vidhvørt, og størstu mål- kjansirnar i fyrra hålvleiki áttu vágbingar í einum taki miðskeiðis í fyrra hálv- leiki, tá ikki færri enn tríggjar ferðir í einum og sama álopi komu til skot. Tvær ferðir bjargaði Rolf Sørensen, og í eina før- inum kom verjan til, so bólturin fekst burtur. Veðrið var heldur fræg- ari, tá seinni hálveikur byrjaði, og spælið batnaði eisini hjá báðum pørtum í seinna hálvleiki. Mesta trýstið hevði VB, ið eisini gjørdi meira av at skifta Q SEEREN