leygardagur 23. mai 1992síða 20

Oddbjørg Poulsen Seinast hoyrdu vit um at Gud vildi bjarga Vóa frå vatnflóðini og bad hann gera eina rk Nú tá hurðin var farin aftur, so byrjaði tað t regna, júst so sum Gud hevði sagt. Tað egnaði og regnaði og regnaði. Gud læt tað egna í fjøruti dagar og fjøruti nætur. Tað ar so nógv vatn, at alt var undir í vatni. At nda, so gavst tað at regna og eftir eina inga tíð, so læt Nóa eitt vindeyga upp, og endi ein ravn út. Ravnurin fleyg bara aftur g fram. So sendi Nóa eina dúgvu, men túgvan kom aftur til ørkina. Eftir sjey dagar endi Nóa aftur dúgvu avstað, og seinni kom úgvan aftur við einum blaði í nevinum, av inum oljutræi. Nú bíðaði Nóa aftur í sjey dagar, og sendi so aftur dúgvu út gjøgnum vindeygað. Men hesu ferð kom dúgvan ikki aftur, so visti Nóa, at nú fór jørdin skjótt at verða turr. So segði Gud við Nóa at hann og dýrini skuldu nú fara úr ørkini. Nóa takkaði Gudi fyri at Gud hevði vart hann og sína familju frá vatnflóðini. Vit mugu eisini minnast til at takka Jesusi fyri, at Hann doyði á Golgata og reinsar okk- um frá synd við Sínum blóði. Tá tervar okkum ikki at óttast. Hvussu nógv fólk sært tú í ørkini? Grundstykki matr. 64, uppi í Lítlagili, til sølu. Grund- stykkið er 505 m? til støddar við góðum útsýni. Kontrakt kann yvirtakast. TIf. 13602 - 13282 AWI til sólu Vælútgjørdur AWI 27 bátur til solu. TIf. 73137 Nr. 97 — 23. maí 1992 - - TB 100 år Av eini ella aðrari ókendari orsek kundi henda yrking ikki verða nýtt til ta miklu veitsluna — ætlanin hevur tó ongantíð verið at gingið nekrum persóni ov nær. Lag: Eg var mær ein dagin til fótbóltsleik Eg var mær ein dagin til fótbóltsleik so spentur eg var, at sálin hon sveik eg mátti mær fáa ein ráka. Í góðari tíð eg á Sevmýr' kom út á wc eg mátti, alt bóltaði rút og so fór eg út um at spáka. Av åskodarum skilligt var eg hin fyrsti tad var eg so ofta i skkum dysti tå VB kom higar at leika. Eg ikki ein blund hevdi fingið í nátt men gingið og malið sum rukka so flott nú fekk eg so illani tala. Gullbrúdleyp Sunnudagin 24. mai 1992 kunnu hjúnini Kirsten og Nicodemus Rasmussen, Tórs- havn, halda gullbrúdleyp. Nicodemus, føddur 22. januar 1918, er ætt- aður av Strondum. Foreldur hansara vóru Símun Rasmussen (seinni Hejgaard7, van- liga nevndur Símun á Hellum, Strendur, og Johanna (fødd Simonsen) av Flatutrød, fødd uti i Låg, Strendur. Kirsten, fødd 9. mai 1919, er ættað úr Leir- vík. Foreldur hennara vóru Oli Olsen, bóndi á Toftanesi, Leirvík og Oluffa (fødd Poulsen) ættað úr Syðrugetu. Hon vaks tó upp hjá fastrini Kathrinu og Marius Jacobsen, Leir- vík, sum høvdu postin um hendi í bygdini. Marius doyði sum heilt undur 29 ára gamal. Kirsten og Nicodemus fingu 6 børn, Odd- mar, Súni, Óli, Ólavur, Jonna Kathrina og Ninny. Óli doyði sum pinkubarn. Nicodemus gekk vanligan barnaskúla á Strondum. Eftir lokna barnaskúlagongd fekst hann við fiskiarbeiði og eitt ár (1936) var hann til skips við »Morning Star«, og i 1937 fór hann í skrivstovustarv við >Morn- ing Star«, og i 1937 fór hann í skrivstovu- starv á Skipafelagnum Feroyar. Gekk á handilsskúla um kveldið og var sjálvlesandi á ymiskum brævskúlaskeiðum. i. mars 1940 byrjaði hann at starvast á Færgernes Oppeberselskontor (seinni Fer- oya Gjaldstova). Á sama stovni var hann settur sum hevuðsbókhaldari 01.07.48— 31.07.56, fulltrúi 01.08.56—31.07.61, settur stjori 24.06.60—31.07.61, stjóri 01.08.61— 31.05.87. Hann er eisini riddari av Danne- brog. Nicodemus hevur góðar hendur. Sum ung- ur fekst hann nógv við at skera út úr træi. Hann gjerdi fleiri modell av skipum og rigg- aði tey til við seglum og ellum, sum har til hoyrir. Ættargransking hevur verið og er framvegis eitt av hansara stóru áhugamál- um í frítíðini. Kirsten gekk vanligan barnaskúla í Leir- vík. Frá tí hon var smágenta hjálpti hon til við postinum. Eftir lokna barnaskúlagongd fekst hon við fiska- og bóndaarbeiði. Hon lærdi at seyma hjá skræddaranum í Leirvík og hevur latið mangt plaggið úr hondum. Seinni fór hon út at tæna í ymiskum búpláss- um, m.a. í Havn. Var umframt á háskúla- skeiði í 1938. Tað var í Havn, hon kom at kenna Nicodemus, og giftust tey 24. mai — — — 1942. Nú gamalt í garði er Tvøroyrar liðið Kirsten hevur verið húsmóðir, síðani tey sum ofta á toppinum stolt hevur riðið giftust. Hon hevur luttikið nógv innan og hetta vit fyrst vilja minnast. , KFUK-arbeiði, og eisini hevur hon havt Vit ynskja tær TB av innastu sál stóran áhuga fyri bókbindi tit aftur í ár koma fyrstir á mál ) 8 yi OEDIN ms ja, meistaraheitið skal vinnast. Kirsten og Nicodemusi verður ynskt PM hjartaliga tillukku við teirra hátíðardegi, við 0 bestu ynskjum fyri framman. Eg hugsi við mær, sum eg gangi og mali Guð viti, um TB í dag finnur spælið sum eyðkennir liðið tað fræga. Ti vágbingar helst vilja TB á vinna men nær tað er hent, eg nú valla kann minnast - hví kitlar so í mínum maga? Og inni í húsinum alt er á gosi ja, rópan og skrálan, bert lítið av tosi nú dead-line er farin at nærkast. Hvat, eru nú búnarnir ikki so reinir og kanska er dómarin aftur ov seinur? Neundarlimir teir ganga og sparka. Og dómaraseðilin er ei at finna og uttan ein skkan ei til ber at vinna nú hoyrist ein brestur so hvellur. >Hví kemur hann ikki, so upp verður latið? eg kann ikki sjálvur her gera alt fratið so nú má tað svida sum svøllur«. Eg skilji á lagnum, tað nógu er at gera áðrenn tað heila perfekt kann fungera og so eru allir so spentir. Um alt fer at ganga so, sum tað nú eigur so kemur tað felagnum aftur til heiðurs ti geri tað, tit eru mentir. Nú fitt er av fólki, eg kenni tey flestu onkur í síni tíð var av teim bestu sum bólt hevur spælt fyri TB. Eg spyrji, hver dómari verður í dag ti summar so lítið eg leggi í lag — ein hvalbingur — gott fyri TB. So har gongur Lilleven, hann hitar upp tað ger hann jú til hverja Sevmyris-cup tað ringt er at standa stillur. Hygg, Julian eisini komin er út hann neyvan í dag fer at spara sítt krút so ofta hann gerst púra villur. Á niðaru síðu so bleikir teir standa og onkur í dag hevur ringan anda teir hava jú verið og tippað. Teir vónirnar hava, men hjartað man duka hvat hendir, um vágbingar klára at buka? So fara vit allir at pimpa. Kaj Meyer og Mervin so dúgliga ýla og biðja teir ungu seg allar útspíla Hans Rudolf bert stendur og tigur. Hann ávaring fekk til tann seinasta dyst nú sigur hann »einki«, men spyr altid fyrst her valdar so sælur ein friður. Ja, dysturin gekk, sum hann skuldi og átti eg eina ferð mundi á reyvina dottið tá málið kom nummar fýra. Skjótt vágbingar allir teir góvu upp ond eg sat har so glaður hjá Ásmund og Trind eg kundi mær sjálvum ei stýra.