mikudagur 27. mai 1992síða 14

Skerdir skurar > % 1 av verður cm HOKKUI av skerdum skurum, 10 hosdagin Liðið, ið tapu topp dysun móu HB verður ti helst enn verri fyri hetta víkuskifuð, enn ul tann | dystin. Ikki ti — skaðum | hava gøtumenn ikki | tann stóra trupulleikan Í liðnum av øðrum orsøk men menn vanta á Per Da UI va báðir karantenu, nú teir høvdu fingið tvinni gul kort i part. Hvørjir av- loysarar verða settir á liðið, er ikki greitt, men hugsast kann, at Svend Olsen og Sámal Joensen fáa kjansin. Eisini hevur verið eitt sindur av ivi um Símun Petur Justinussen, sum ta einu lotuna ljóðaði at hava brotið stórutá á høgra fóti. Men ikki sær út til, at so illa er vorðið ið honum, so hann fer helst eisini at vera við SIF-liðið er hinvegin væl fyri, og har er einki, ið darvar so mikið, at ikki cilt gott úrslit sum tað á Sandi kann verða endurukið. Manningin er hin sama sum til tann dysun, og hvorki skaðar ella kort órógvað hugs- anir venjarans hj. nidurteljingin Øssur er úti Å pappirinum eru try år å muni millum tey bædi liðini, ið Skulu møtast á Svangaskarði hósdagin B68 og B71. Um ann- ar munur er á teimum, | skal hann ikki verða útpenslaður her, tí tað kunnu liðini sjálv finna útav at greiða sínámill- um á velli Felags fyri liðini er so í hvussu er, at tey bæði hava roynt at verið løroyameistarar — B68 í 1984 og 1985, meðan B71 vann gullið so seint sum í 1989. Gestimir úr Sand- oynni eru hampuliga væl fyri, hóast teir enn í ár ikki hava notið gott av evnunum hjá Jóan Peturi Klementsen, ið hevur bruna í hælsinuni og neyvan verður klårur fyrr enn efur summar- steðgin. At Páll Ivan Petersen við liðbands- skaðaeisini er úu trigg)- ar vikur aftrat, ger tað ikki betur, men kortini hevur venjarin 16 heilar mans at taka av í hóp- inum. Toftamenn kunnu fáa Jógvan Martin Olsen og Ingmar Højgaard við aftur eftur karantenu móti KÍ. Hinvegin má liðið vera Øss Hansen fyriuttan. Hann fekk á landsliðnum mána- kvøldid skaða og mátti út, men kann kortini ikki vera við hjá B68 hósdagin, ti hann hevur tvey gul kort, ið nú geva honum karantenu í ein dag. Men annars skuldi heimaliðið verið væl fyri, so ikki skal undra, um årstalslidini við einum góðum dysti fáa greiði á, hver annar Munur er á teimum, enn hasi trý árini. hj. = - Nr. 99 — 27. mai 1992 Nyttuleysur dystur Venjingardysturin millum HM-landsliðið og úrvalsliðið var til onga nyttu. Landsliðið gjórdi millum lítið og einki um seg, og verja og midvøllur hjá úrvalsliðnum spældu so mikið væl, at landsliðið næstan ikki slapp upp í part Landsliðið-Urvalsliðið 0-2 (0-1) 0-1: Gunnar Mohr 0-2: Torbjørn Jensen At seta spælarar á vøllin, sum dagin fyri hava spælt ein krevjandi 1. deildar- dystir og tríggjar dagar seinni aftur skulu spæla krevjandi dystir, er ikki nakað, ið gevur Nobel- heidursløn nakrastaðni. Hetta førir vid sær, at teir spælarar, iðeru hålvskadd- ir og "skirv” bera seg und- an, og ikki er tað so løgi0. Fyri eitt úrvalslið er tað ein prestisju-spurningur at fáa eitt gott úrslit móti landsliðnum, og helst at vinna ein slíkan týdningar- leysan dyst. Tað gjørdi úrvalsliðið eisini, og allan fyrra hálvleik og stóran part av seinna hevði úr- valsliðið yvirvág í spæli, meðan landsliðsspælar- arnir ikki tóktust serliga sannførandi á velli. Við Ola Johannesen sum aftasta manni varð trygt spæl í verjuni, so landslið- ið at kalla ongantíð slapp fram at trognum, so sum Páll Guðlaugsson helst hevdi ynskt tað. Verjan tók ongar kjansir, og somu- leiðis var midvøllurin til- svarandi ansin til, at einki serliga álopsspæl kom frá landsliðsins síðu. Ikki at gloyma vóru í fyrra hálvleiki álopsbrodd- |: 47 arnir hjá HB — Uni Arge og Gunnar Mohr — við til órógva landslidsverjuna so mikið, at hon heldur ikki sýndi nóg stóran trygg- leika. Um enn ikki í eins stóran mun, var tað tað sama, ið Eli Hentze og Torbjórn Jensen fingu burturúr í seinna hálvleiki. Skal rætt vera rætt, so vantaði fleiri av føstu spæl- arunum á landsliðnum, men um teir so høvdu verið við, hevði hesin dystur ongantíð komið hægri enn ul at verið ein venjingar- dystur hjá sjónvarpinum og teimum báðum ítróttar- fotografunum, ið stóðu við síðulinjuna. Skal landsliðið hava venjing, ið skal passa inn í HM-fyrireikingarnar, má hendan venjing fara fram so mikið avtalað, at eitt stórt trýst verður lagt á landsliðsverjuna — eitt nú kundi tað verið gjørt við at avtala áhaldandi álopsspæl frá úrvalsliðnum, við sjálv- valdari risiko fyri stórtapi, f fr ti landsliðið hevði fingið 100 mótálop. Verður fyrivarni á hend- an hátt tikið fyri slíkum, slepst kanska undan eins hørðum ódnarveðri aftur, sum tí okkara góðu lands- liðsmenn hava upplivað í Beograd, Bukarest og fyri ein part eisini i Landskrona í fjørheyst. hj.