hósdagur 28. mai 1992síða 4

Síða 4 tíðindablaðið Jógvan Sundstein, fíggjarmálaráðharri um kreppuloysnina: Bara næst- hest -Tá vit ikki vilja geva tann besta heilivágin, men bara tann næstbesta, so hjálpir hann heldur ikki so væl og so skjótt, sum ein kundi ynskt sær sigur Jógvan Sundstein, fíggjarmálaráðharri um kreppuloysnina. Hann er vónsvikin av fakfelógunum, tí tey hugsa ikki um sínar arbeiðsleysu limir men bara um sáttmálavunnin rættindi. Eg skal gev indsbanka stjoranum rætt í, at hetta er eitt sera tiltak, men tað vísir, at að letur seg gera. Sjálv- ur kundi eg ynskt, at takið varð enn meira umfatandi stórt Jógvan SISUI Sundstein, figgjarmåla ráðharri í eini viðmerk- ing til Kreppul 1loysnina hjå landsstyrinum Hann heldur tað vera stórt spell, at lønarnid- urskurðurin ikki kemur at raka øll í samfelagn- um, tí tá hevði tað mun- að betri og kreppan varð loyst skjótari Vónsvíkin av fagfelggunum Jógvan Sundstein er vón- svikin av fakfeløgunum, sum ganga ímóti lønar- niðurskurði. -Tey hugsa ikki um sínar arbeiðs- leysu limir. Ístaðin fyri hugsa tey bara um tað tey kalla sáttmálarættindi. Fíggjarmálaráðharrin vidgongur, at kreppu loysnin er tað størsta einstaka búskaparliga til- takið hann hevur verið vid ul at fremja. Saman- bera vit við Danmark, so vildi tað svara til 26 milliardir kr. Uppå fyrispurning um landsstýrið hevur hugsað um avleiðingarnar fyri tey mongu, sum í dag standa og rilla og íkki tola fleiri niðurskurðir sigur Jógvan Sundstein, vunnin at avleiðingin av verandi uppskoti er tann, at tað verða nógv fólk, sum fáa eitt sindur minni og fáa torfgrari at fáa at røkka saman Men vil fáa ella helst ov nógv fáa tað nógv verri, antin lutvíst ella missa sítt arbeiði. endarnar nøkur , sum tr ley heilt Hetta ert eg sera hugstoyttur av. Høvdu vit tikid eitt sindur frå øllum, so høvdu folk ikki merkt støduna so nógv. Og tå høvdu eitt nå bankarnir kent seg noyddar at lækka rentuna. -Kreppuloysnin lekir tíanverri ikki so skjótt, sum tvungni lønarnidur- skurdurin fyri øll vildi gjørt, og hon pínir kanska eitt sindur meira leggur Jógvan Sundstein aftrat Niður á botn -Tú hevur nakrar ferðir sagt, at botn vit eru komnir á Men VvISIF seg al veruleikin vera ein annar. Hvar eru vit stødd so máta í dag -Nú er búskapurin so fjølbroyttur. Á mest g kuttu økjunum eru vit komnir á bomm, og gongur væl framá. nevniliga í okkara samfelagsbúskapi. Men tá vit hugsa um vanliga virkisbúskapin og landskassan so nakað í, men teimum álvarsomu og a- restar eydnast hetta tiltakið, so eru vit eisini har komnir á botn, og tað kann so bara ganga framá.? Solidaritetur -Kunnu vit liva vid, at so mong gerast arbeids- leys -Tað er syrgiligt, at nógv gerast arbeiðsleys, men eg vóni, at tað verða onnur og arbeiði og at tað er so mikið av solidariteti í fagfeløg- unum, sum hava sáttmála við tað almenna, soleiðis at limirnir heldur taka undir við at taka frí uttan løn enn at verða uppsagdir. Jógvan Sundstein sigur víðari, at vit eru noydd at liva við einum ávísum arbeiðsloysi. At tað merkist so væl kemst av, at okkara samfelag er so lítið. Nú landsstýrið fer at seta so stong tiltøk í verk vil hann samstundis appelera til allar kredi- torar hjá privatum fólki um at vísa afturhald og skil og tolsemi. Jógvan Sundstein er ikki serliga fegin um, at Húsalánsgrunnurin skal skerjast so nógv, men heldur fyri, at rentan undir øllum umstødum hevði farið upp. Grunn- urin hevur havt eina ov lága rentu, sum hevur verið undir marknaðar- rentu. Hon hevur í veru- leikanum verið subsidiur nygs. Nr. 100 — 28./29. mai 1992 Utseta iløgur vi Allar iløgur i almennaverkinum verður útsettar ella toygdar út . Soleidis ætlar landsstýrið at spara ein stóran part av teimum 30 milliónunum á almannaøkinum.Dagpengaiitgjaldingin mink- ar fyri ein part av natúrligari orsøk Tað ljóðar av nógvum, at almannaverkið skal spara 30 milliónir krónur. Men tað verður kortini ikki so nógv, ið merkist, sjálvt um tað fer at níva á summum gkjum, heldur Jóannes Eidesgaard, lands- stýrismaður. Størsta sparingin á al- mannagkinum verður í dag- peningaskipanini. Har er ætlanin at brúka 10 milli- ónir krónur minni. Hetta skuldi ikki verið so torført, heldur Jóannes Eidesgaard, ti færri dagpengar verða goldnir út, tá so nógv fólk ikki hava arbeiði. Tosað hevur eisini verið um at broyta skipanina fyrr heimaarbeiðandi mammur sum í dag fáa 50% dag- pengar við barnsburð. Hetta krevur tó lógarbroyung fløgurnar i almanna- verkið verða allar utsettar ella toygdar. Ein bústovnur í Suðuroynni má bíða, røktarheimid = i — Nord streymoy somuleiðis og arbeiðið upp á ellisheimini í Sandoynni verða toygt Einki verður uúkið av rakstrinum á sjúkrahúsi- num, men ætlanin er at kanna, um ikki onkrir peng ar eru at finna har. Henda kanning skal gerast í sam- starvi millum umboð fyri starvsfólk og fólk uttanfyri stovnin. Tey try sjúkrahúsini hava All boðað frá, at tey klara seg ikki við játtanina í ár. Landssjúkrahúsið = einsa- malt hevur sekt um 10 milliónir krónur í ár. Men ——————o—o—p—>o5|——————...ed(ad————-…-—…———————"———————p——o…|— til husacigararnar. Tey ráð hevur ein fingið alla staðni at útlíkna ta rentuna, soleiðis at hon kemur uppá sama stødi sum marknaðarrentan. Ætlanin er annars, at grunnurin skal fåa tær 5 mill. kr., sum hann nú missir, aftur scinni. vónandi longu í 1993. Jógvan Sundstein held- ur ikki, at rentuskatta- hækkingin kundi verið hægri. Tá hevði rentu- stóðið hjá bankunum hækkað enn meira og vit høvdu fingið kapital- flugt. Tad almenna må rationalisera Vit spurdu Jógvan Sund- jáltaninar har er einki at gera. Lands- sjúkrahúsið noyðist onk- ursvegna atklára seg, tí alla aðrastaðni verður eisini skorið inn á bein, sigur Jó- annes Eidesgaard. Heilsu- og heimasjúkra- systraskipanin verður ikki rørd. Men Heimahjálpin verður skorin við tveimum millionum. Húsalánsgrunnurin er eisini undir almannaverk- inum. Har fara fimm milli- ónir krónur. Ellis- og røktarheimini missa 800.000 krónur. Jó- annes Eidesgard veit ikki, hvussu hesir pengar skulu fáast til vega. Tað verður upp til leiðslumar á heim- unum Samsýningin fyri at ansa eldri heima verður skerd við 900.000 krónum. Tað varð táttað í við hesum veiting- um fyri tveimum árum síð- an. Nú er knívskorið, at henda samsýning verður bara veitt teimum, sum hava røktarkrevjandi eldri heima. Nekur missa Hálv triðja millión krónur verður minni til dagstovn- arnar. Útreiðs lurnar til dag- stovnarnar minka Oivad eis- ini eitt sindur av natúrligari orsøk, nú allar familjur við børnum ikki hava arbeiði, heldur Jóannes Eidesgaard. Nakrar sparingar hava tey funnið við at hyggja at kontoum, sum ikki verða brúktar upp. Jóannes Eidesgaard legði herfyriupp til atumskipa og stein, um hevur landsstyrid SJØ sær greitt, hvgrjar avleiðingar spar- ingarnar fáa fyri tæn- astustóðið á almennu Stovnunum -Tad hava vit hugsad nogv um. Nú eru vit komnir niður á eitt stóði, har stovnarnir ikki kunnu minkast meira. Nú ræður tað um so skjótt til ber at rationalisera stovnarnar. Nakð er gjørt á ti økinum men alt ov litid. I stérum stovnum sum sjúkrahússektorinum må veruliga arbeidast vid rationaliseringum, ti at blíva ikki framyvir. Teir mugu syrgja fyri at ar- beiða soleiðis, at teir fáa hægri Jóannes Eidesgaard er greiður yvir, at sparing- arnar í almannaverkinum onkrastaðni fara at níva, men tær eru neyðugar. At ongar iløgur verða, ger minst, heldur hann samskipa summar stovnar í heilsukerkinum og al- mannaverkinum. Tann ætl- aninertó ikki úkin við í hes- um sparitiltøkunum. Heilsuverkið skal eisini spara 3,3 mió. krónur. Tað verður serliga gjørt við at útseta iløgur. Heilsu- midstødin í Havn t1., id ætlanin var undir at fara undir í ár, noyðist at bíða, sjálvt um pengar vórðu settir av til hennara. Eingin forðar tó Havnar kommunu í at byrja, men tað verður bara eingin studningur útgoldin. 900 túsund krónur vórðu eisini settar til at umbyggja Klaksvíkar Sjúkrahús fyri. Teir pengarnir verða ikki tøkir í ár. randi meira burtur úr innan verandi játtan. Varðveita trý sjúkrahús Uppá fyrispurning um tað er rímuligt og rætt at krevja stórar sparingar og skerjingar og rationa- liseringar á sjúkrahús- økinum samstundis sum vit útbyggja og skulu varðveita trý sjúkrahús í einum landi við einans 47.000 íbúgvum sigur Jógvan Sundstein, at honum hevði dámt best, um sjúkrahúsverkið virk- uliga arbeiddi bæði heilsuliga og økonomiskt rationelt. Jógvan ber SON EN