hósdagur 11. juni 1992síða 2

Hilmar Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Útgevari: PI Sosískærin Uppseting: Pit Sosialurin Prant: P4 Pressan 198} Tsiefon: Bústsður: Argjavegi 28 — Postadresse: Postsmogu FE Argjum 110 Tórshæren 11820 Telefax: — 14720 TL Oført tiltak, - - vågbingar! GRINDABÁTASTEVNA varð herfyri hildin í Vági. Eitt nýtt tiltak, sum vágbingar og lut- takararnir annars eiga stóra tøkk uppiborna fyri. Hetta at varðveita partar av okkara gomlu sidsøguligu mentan er ein táttur, id vit oll eiga at hjúkla um og geva ans. Gott í tykkum, ið vilja brúka tíð og orku til at arbeiða fyri slíkum. GRINDABÁTURIN er ein part- ur av okkara båtasøgu, og hann eigur so avgjørt ikki at fara í gloymibókina. Við at skipa fyri slíkari stevnu á hvørjum ári fara vágbingar eisini at minna okkum á ta tíð, tá róðrarbáturin va. eitt høvudsambodid i húsarhald- inum. Men her er ikki bert tal- an um at minnast aftur å gamlar siðir, talan er so sanni- liga eisini um at geva hesum edla handverkinum — før- oyskum bátasmíði — ans. AT tað ikki stendur ov væl til við grind í dag er nakað, sum vit eru von at liva við. Grinda- árini eru 6jøvn. Men tað, sum verri er, og hetta fellur einum serstakliga fyri bróstið slíka Franskir næmingar I Fuglafirði Fýra lærarar og 30 næmingar, 10 ganga í triðja flokki í franska býnum Creeully í Normandínum, eru í hesum dógum á vitjan hjá triðju bátastevnu, tað er lagnan hjá føroyskum bátasmíð. TÆR vánaligu tíðirnar merkj- ast alla staðni í samfelagnum. Eftirspurningurin eftir vorum og harvið eisini einum før- oyskum báti er nógv minkað- ur fyri ikki at siga heilt steðg- aður upp. Okkum vitandi so eru tað í dag bert fáir mans her á landi, sum kunnu liva av at smíða bátar. Og hetta er alarmerandi. Vandi kann vera fyri, at hetta okkara forna og mest edla handverk av øllum — føroyskt bátasmíð — rætt og slætt hvørvur med alla. NU vil onkur halda, at hetta er i so svartskygd nidurstøda. Gamani, men vit eiga eisini at vera realistisk og åsanna veruleikan. Og hann er — ti- verri — at tilgongdin til hand- verkid er = 0, og teir ungu, sum hava útbúgvið seg til båtasmidir, so gott sum einki arbeidi hava. ER tå nakad at gera — kunnu vit kunstiga halda liv i hesum handverkinum, tå eingin eftir- spurningur er! Hvussu er og ikki, so er tað ein sannroynd, at føroyskum bátasmíði verð- ur ikki leingi lív lagað afturat, heldur umrødda gongd fram. Og hetta er ikki bert spell, men ein ógvuliga stórur miss- ur fyri okkum øll. Neyvan er tað nakað tjóðareyðkenni, sum vit eru so góð við og sum er so føroyskt, sum júst føroyski báturin. Hvussu vit halda liv í handverkinum kundi verið áhugavert at tikið til umrødu í einum breiðum orðaskifti um málið. TAÐ eru slíkir tankar sum hesin, ið koma fyri ein slíkan forvitnisligan og sjáldsaman dag, sum tann, tá vágbingar flotaðu eina »armadu« av gomlum grindabátum. Hesir eru í dag søga — nær verður føroyskt bátasmíð sega! Kann grindabátastevnan hjá vágbingum verða eitt varskó til okkum øll um at hjúkla um handverkid føroyskt báta- smíð, tå er nógv vunnið. flokkunum við Fuglafjarðar == skúla & Fronsku skúlanæming arnir saman vid tridju flokkunum úr Fuglafirði uttan fyri Norðurlanda- húsið. Mynd: Kalmar yvirhøvur verið gestir hjá tridju flokkunum har. Ein av fronsku lærarun- um og rithøvundin Benoit Raoulx eru vinmenn, og å tann håu frætti lærarin um Føroyar. Tå hann longu frammanundan hevði ætl- að sær at farið undir eitt 2 ella annað heilt óvanligt hvítusunnu, og hava teir á ferðini búð í Fuglafirði og Næmingarnir komu til Føroya fríggjadagin fyri Framhald á síðu 4