fríggjadagur 17. juli 1992síða 2

Ábyrgðarhlsðstjóri: Jan Møller Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Hømur Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard Uppseting: Pt Sosiaturin Prent: P4 Pressen 1981 Tøletorn: Útgevari: PH Sosíslurin Bústaður: Argjavegi 26 Postsdrasss: Postsmogu 78 110 Tórshann 178 Argjum 1182 Telefax: Royndartidir SAMFELAGID alt er i broyting. Mangt til tad verra, hyggja vit fram i tíðina sum stytst hugsa vit bert um tann tørv, vit hava vant okkum vid her og nu. Men kanska eisini til tad betra duga vit at líta eitt sindur longur fram i tíðina duga vit til fulnar at góðtaka verandi truplu tíð sum neyðuga broyt ingartíð og harvið kanska heldur taka við beinanvegin nakrar fleiri broyting ar enn tærr HVUSSU gott tað er nú er loyvd ymsastaðni, vil bert tíðir at utskeinking Fr tt etta visa, men a broyting vid lit Somuleidis við stuðlinun arbeiðsávísing og til tey arbeiðsleysu, sum øl tegnast um, hóast hesin, vegna vaks dýrar uppbodssølan, and VINNUÍOyYS gerst Somuleiðis p sum longu hevur virkað fyr enn vænta »sannark hóast fiskaprisum, og vaksandi nøgd enn ov litil, av utlendskum fisk FØroyun til virk ingar TVINGSILSSØLL VINNUVIrK UT JRNAR og set bæði a húsum, hava verið dagligur kostur í rúma tíð og arbeiðs loysið vaksandi. Hesar broytingarnar Merkja saman við minkandi per ingaumtar lIMENNUM SUM privatur sjálvsagt mest FOLKID livir ikki av einum ovurgóðun gjaldsjavna, rokkin við nærum stødgi í almennum sum privatum lløgum, men hevði tó neyvan fingið tað rúmligari aftur í bræði, lótu vit bara standa til JÚ, sanniliga eru vit í kreppu, bæði viðvíkjandi livsgrundarlagnum, fiskin um, og teimum tænastum, vit sum land vildu veitt fólkinum eins og skyld- um uteftir. VIT hava verið tað fyrr, men var nakr- antíð brotið upp úr nýggjum í Fer oyum, so var tað seinast í fimtiårun- um, tá flokkur okkara kom til og fekk gongd á endurnýggjanina av veiðu- legði lunnar undir meira framkomnu fiskatilvirkingina og setti sær sum mál at gera Føroyar størri bæði so og so, eitt nú við havna- og vegautbyggingum, so livs-, arbeiðs-, tilverutreytir føroyinga frægast møguligar i flotanum, Skula- Ja, skuldu verda landinum øllum AT vit eru samanborið við figgjarligari kreppu er, fimmtiårini, kanska bert hålvur sannleikin, ti var nakrantíð Føroyum tíð orsøk til uppgåvulyndi og måttloysi, so var tað t tå. Ikki ti, figgjarjavni landsins var nyggjari men burtursæð frå ti gongd fekst å vid marshallhjålpini, eingi arbeiðsfremjand Hver minnist ikki standin og sum toluligur voru nærum stig tikin eftir kanska bert t gravgangir eina lossingarkjansinum um vikuna og tanr stóra hópin av monnum, uppihaldarum sum ungum, sum eftir at hava bíðað eftir góðkenn máttu torvheiðum til hús til tómar grytur og kaldan komfyr syndarliga Ing formansins, tara sum av MATTLOYSIÐ og neyðin vóru stór, tó kanska ikki vónloysið so stórt sum mangastaðni í Føroyum í dag. Nei, vit eru sum fólk í dag minni framsøkin, vónlítil og hava kanska eisini eina ov sjålvsagda fatan av, hvør samfelags- rættur okkara er og mangan eitt sindur ógreiðari fatan av skyldum okkara. IÐAN, vit kenna okkara skyldur, vilja vit siga. Vit gjalda skatt, sjukrakassa, limagjøld, tryggingar o.a. rættstundis. Hetta er altsamalt 6ført — so leingi vit hava arbeiði, trygga inntøku, men so skjótt talan er um at vísa veruligan samhuga í verki við teimum, sum knappliga standa á mong okkara ikki skyldu fyri ikki mongu, hóast vaksandi ar beiðsloysi framvegis liggja omaná fleiri størvum samstundis. berum kenna longur okkara um at tala tey sum TAÐ er tí ikki undrunnarvert, at vit føroyingar vóru millum teir seinastu í framkomna heiminum til at fáa polit iskan meiriluta fyri einum tiltaki sum arbeiðsloysistryggingini. TESS betur vit hava fingið tað, jú meira vit hava krámað inn undir okk um — tess ónggdari eru vit vorðin við alt og øll, og tess minni leggja vit í solidaritetin, sum frá araldstíð meira og minni hevur hildið okkum uppi og sum var holla stødid, bygt var á við endurreisnini frá 58 og mong ár upp- eftir. TA var sanniliga gott at liva, trongligt mangastaðni, men nøgdsemi og skila- góður framburður fyri landið og fólkið alt. HAVA vit ella missa vit av álvara trúnna í fólkinum á, at hetta hóast nógvu verandi trupulleikarnar aftur skal bera til, eru Føroyar foknar, sum tað glæsiliga fólkaheim, vit øll innast inni langta eftir. VIT hava ikki mist trúnna, men skul vit aftur nærkast málinum er hetta ikki bert treytað av, at politikarar kanska ikki eru tey bagbeist, vit mangan hava hug at halda, men í størsta mun av, hverja fatan vit sjålvi hava av orku og framtíðarmeguleikum landsins av hvussu fús vit eru politisk á byrgdarfólk, vinnurekandi og onnur at góðtaka neyðuga býti av byrð- unum og veruliga virka fyri sonnum felags gagni. MANGAN ugga og erpa vit okkum av oysku mentanini«. sveimandi og háfloyat g yg »Ssertør HVOR , i henda so er, so er tað helst við slikari, at hon sum aðrar bert kann progva sítt sanna virði stendur um veruliga á TAÐ ger tað nú. Latið okkum sum á- byrgdarfólk hjálpa henni at standa royndina. Fólk eru sera viðkvom í ordaskiftinum um æatlaðu sparingarnar í heilsuverk- num Í gjár avsannadu ålitis- »ikiniå Klaksvíkar S júkra- úsi orðini hjá Vilhelmi Jo 1annesen num, at formanni i styri- komin vid uppskounum, at starvsfólk- ni lótu sjúkrahúsinum ein part av síni løn sum gávu. Alitisfólkini vildu ikki hava sitandi á sær, at tey vóru komin við hesum uppskoti. Og Vilhelm Johannesen heldur fast við, at uppskotið kom frá starvsfólkinum. Sosialurin veit frá góðum keldum, hvussu spurning- umm um at starvsfólkini skuldu lata sjúkrahúsinum VOru gávuna kom fram: A fundinum nevndi Vil- helm Johannesen, hvussu stýrið hevði hugsað sær til, at sjúkrahúsið kann spara fyri at fáa játtanina at halda Ein møguleiki var, at oll Irigingu eina viku vid ong- ar løn tað, sum eftir er av árinum, og tað svarar til 2% av lønini. Øll vóru greið yvir, at tílíkar avtalur kunnu koma upp á tvgrs av sáttmálunum hjá fakfeløgunum, og so var tað ein, sum nevndi møguleikan, at fólkini lótu henda partin av lønini sum gávu. Hetta var eitt stravsfólk og ikki nakað álitisfólk. Støda varð ikki tíkin til aavan bara eitt uppskot henda møguleikan, tí eingin visti, hvussu so hevði verið í skatti - Tað má vera rættvisari, at øll á sjúkrahúsinum lata ein part av síni lón enn at siga fleiri upp, heldur Vilhelm Johannesen, formaður í stýrinum fyri Klaksvíkar Sjúkrahús. Hann heldur fast við, at møguleikin at starvsfólk geva ein part av síni lón varð neyndur fyrst av starvsfólki verið hann. Annars heldur Vilhelm Johannesen tað vera nógv betri, at starvsfólkini øll lata ein part av síni løn fyri at sleppa undan uppsøgnum, tí harvið verða øll vid til at vera byrdamar. Tað hevði rættvísari, Stýrið hevur roknað seg ram til, at um øll lata eina viku, og at haraftrat selur læknabåtin Medicus, fåast 2,64 mió. krónur inn. Sjúkrahúsið skal spara 2,7 mió. krónur. Starvsfólkabólkarnir á Klaksvíkar Sjúkrahúsi Skulu í dag svara, hvat tey siga til spariuppskotini og ter møguleikar, ið nevndir eru. heldur sjúkrahúsið randi Få