týsdagur 30. juni 1992síða 2

Ábyrgðarbísðstjóri: Jan Møller Bleðfólk: Randi Jacabaen - Tórfinn Smith Útgeveri: PA Sosíslurin Bústaður: Argjavegi 25 Himar Jan Hansen - Uppseting: Pit Soniekæin Argjum 110 Tórshær Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Jústínus Eidasgaard Prent: Pit Pressen: 1981 Tøieton: 1182 Telafux: 1978 444 55 Ein bumba TÍÐINDINI í útvarpinum seinnapart- in í gjár um at 111 fólk skulu sigast upp á Landssjúkrahúsinum beinan- veg komu sum ein bumba. Nú tos- að hevur verið um at fremja spar- ingar og skerjingar á hesum land- sins størsta sjúkrahúsi og tað hevur gingið hampuliga væl í hond undan- farnu árini, so gjørdist nú greitt, at tað nú er farið at tátta so mikið nógv í á hesum landsins stersta ar- beiðsplássi, at einasti meguleiki at halda fram við sparing er at siga fólki upp. NEYVAN hevði nakar væntað, at meira enn 100 tólk fóru at verða uppsegd við brestin, tí fólk hava alla tíðina havt ta fatan, at helst skuldi ongin sigast upp og skuldi hetta gerast, so mátti tað verða gjørt so við og við m.a. at nýggj vórðu ikki sett í starv, tá onnur fóru úr starvi av nátúrligum orsøkum. MEN hetta er so tað, sum politikar- arnir og leiðslan fyri sjúkrahús- verkið hava at bjóða. Í fyrstu atløgu í hvussu er. Nú fáa vit so at síggja um landsstýrið í heila tikið hevur gjørt sær greitt, at hetta komu at blíva avleiðingarnar av sparitiltok- unum. Vit minnast »dialogin« mill- um undanfarna landsstýrið og sjúk- rahússtjóran, tá sparingar skuldu fremjast á sjúkrahúsgkinum. Tá varð álagt sjúkrahússtjóranum at fremja sparingar uttan at skula siga fólki upp. Hetta gekk so dánt, men Í gjørdi sjúkrahússtjórin greitt, at | skuldi haldast fram við sparingum í so stóran mun, so fór tað at hava við sær, at fólk fóru at verða søgd Jonny Bech Dimon: upp fyrr ella seinni. Og nú eru vit so komin hartil, at sparingarnar ikki kunnu fremjast uttan, at tær hava hópuppsagnir við sær. OG hvat gera so okkara politikarar! Tað fáa vit so at síggja komandi dagar. Tað er púra burturvið, at skula siga meira enn 100 fólkum upp á einum sjúkrahúsi frá degi til annan — uttan at hetta hevur nakað sum helst samband við, hvussu samlaða sjúkrahúsverkið skal rek- ast í framtíðini. Tað eru tey, sum aftur og aftur — harímillum hetta blað — hava sóknast eftir einum heildarpolitikki á sjúkrahúsgkinum. Vit hava spurt, hvar tær mongu frá- greiðingar og kanningar, sum gjørd- ar eru av sjúkrahúsverkinum og framtíð tess blíva av. Hvar bleiv m.a. av teirri kanning, sum Dansk Sygehus Institut gjørdi fyri Ráðgev- andi Nevndina fyri Sjúkrahúsverkið og sum greitt vísti á, hvussu vit best og bíligast útbyggja og reka okkara samlaða sjúkrahúsverk! TAÐ er at vanvirða tey mongu fólk á Landssjúkrahúsinum, sum hvønn dag royna at gera sítt ítarsta at teita teimum eina uppsegn í andlitið, utt- an at fyrireika tey uppá hetta í góð- ari tíð. Og tað er at vanvirða skatta- borgararnar í hesum landi, sum fegnir vilja gjalda sín part av skatti- num til sjúkrahúsverkið, verður hesin peningur ikki brúktur á skila- besta hátt og tað er til viðgerð og røkt av sjúkum fólki. TAÐ er so lætt at vera eftirklókur, og hevur sum so heldur einki við tað at gera kortini, tí tað hevur aftur og aftur verið víst á av bæði fak- fólki, politikarum og serkønum, at stórt vónbrot at hava nýtt so nógva fyrireikingartid ul einkis, sigur hon. Her er eisini ein hópur av peningi farin fyri skjeytið. Bæði ferðaseðlarnir hjá teimum sum vóru komin Føroyar eru eitt alt ov lítið land til at kunna varðveita, útbyggja og reka trý stór sjúkrahús. Og hetta hevur verið gongdin og er hon framvegis. Sjúkrahúsið í Klaksvík er útbygt til at kunna næstan tað sama sum Landssjúkrahúsið í Havn, hevur júst fingið intensiva deild, og nú er túr- urin so komin til Tvgroyrar Sjúkra- hús, sum stendur fyri eini sera stór- ari útbygging. Tað stendur tó greitt, at skal sjúkrahúsið í Suðuroy varð- veitast, so eru åbøtur har neyðugar. Spurningurin er: hava vit gjørt okk- um greitt, hvat vit vilja við framtíðar sjúkrahúsverkinum, áðrenn vit fara undir stórar útbyggingar, nýggjar læknasetanir osfr. — á øllum veran- di sjúkrahúsum! VÆL vitandi at tað ikki er politiskur meiriluti her á landi ella hevur verið tað fyri at broyta sjúkrahússektorin soleiðis, at høvudsdenturin varð lagdur á eitt meginsjúkrahús, so er greitt, at ein parlamentariskur meiriluti ikki er einstýðandi við, at tað hesin meiriluti stendur fyri er tað einasta rætta. HØVUDSÅBYRGDIN í hesum ålv- arsmáli liggur hjá politikarunum í øllum flokkum, ongin undantikin. Men nu tad er Javnadarflokkurin, sum umsitur hetta målid, eigur hann at åtaka sær høvudsåbyrgd- ina av ti sum nú fer fram. Hann eig- ur at siggja i eyguni, at henda gongdin kann ikki halda fram. Onk- ur vil siga, at nu er ov seint at venda við, men nú mugu politikarar og starvsfólk innan heilsuverkið seta seg niður og fara undir tann dialog- in, sum skal vísa ta skilabestu og bí- ligastu kósina hjá samlaða sjúkra- húsverkinum í framtíðini. Vit mugu gera okkum greitt, um vit ynskja eitt Landssjúkrahús, sum er megin- sjúkrahús fyri landið ella um vit vilja hava trý lokal sjúkrahús og síðani satsa uppá at senda fleiri sjúklingar til Danmarkar við tí meirkostnaði tað hevur við sær! EFTIR okkara metan er bert ein leið at ganga. Vit mugu varðveita og út- byggja Landssjúkrahúsið, soleiðis at tað verður okkara meginsjúkra- hús, so langt vit nú hava fólk og út- gerð til tess. Út frá hesum mugu vit so til at finna fram til, hvat arbeiðs- økid skal vera hjá hinum sjúkrahús- unum. Hvat antin vit eru havnar- fólk, norðingar ella suðuroyingar, so kunnu vit gll vera samd um, at tað tænir alra besta í hvussu so er at hava eitt sjúkrahús, sum kann klára so nógvar uppgávur sum tilber. Tað er eisini greitt, at skal Landssjúkrahúsið hava megin- sjúkrahúsfunktiónina í framtíðini, so eigur so sanniliga eisini at verða hugt at, hvussu her verður húsast við peninginum. Og her eru helst eisini fleiri spurningar at taka upp. SJÚKRAHÚSMÁLIÐ er so mikið stórt og álvarsamt mál, at vit nú eiga at loysa upp fyri tí tøgn, sum er á økinum. Vit mugu tvinga politikar- arnar og fakfólk á økinum út í ein dialog, soleiðis at í hvussu er okk- ara eftirkomarar í komandi øld kunnu siga, at nú virkar føroyska sjúkrahúsverkið sum tað eigur — bí- ligast og best. Vónandi fer áheitan- in hjá tveimum av javnaðarting- monnunum í Suðurstreymi á lands- stýri at taka málið upp at vinna frama. Annars kunnu vit bara gita okkum til avleiðingarnar. úr Danmark, og allur maturin, sum ikki bleiv etin. - Tað eru fleiri sum halda, at verkfallið er ólógligt. Er tað tað, so er ongin vi UM, at VIL fara at reisa endurgjaldskrav móti teimum, sum hava lýst verkfallið, sigur Jonny Bech Dimon. Hóast øll sum høvdu teknað seg ikki sluppu við, var stevnan kortini hildin í vikuskiftinum. Men bleiv aldrin rættiliga til tað, so mong høvdu glett seg til. S-S- fáa fylgjur Vit greiddu ley frá stevnuni, sum Bech familjan skuldi halda Tvøroyri. Yvir 100 fólk bíðaðu fríggjadagin eftir farti í Havn, og ivasamt var um tey sluppu suður Tað sluppu tey ikki! Allan fríggjadagin royndu tey at fáa onkran fart, men har var onki at gera. Argur fyriskipari Jonny Bech Dimon á Tvøroyri hevur nýtt fleiri mánaðir til at fyrireika stevnuna. 1 t ætlaði at VIL &UudvUu dl 1CI1HA Pride, og tad sa ul Ul at fara at bjarga ultakinum, greidir hon frå. - Men so blokkeraði starvsmannafelagið. Kalt og kyniskt. Eg royndi at greiða Hartvig Hansen frá støduna, men har var onki at gera. Skal fáa fylgjur Og stendur tað ul Jonny, so tær tað fylgjur. - Tað er ikki bara eitt 25 ar á Toftum Mikudagin tann 1. juli hátíðarhalda vit 25 ára dagin hjá FØROYA BANKA á Toftum. z TN Í Í hesum sambandi eru øll hjartaliga vælkomin inn á gólvið til ein kaffimunn. I SERIER Ur