týsdagur 30. juni 1992síða 3
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
|
A AG
NR
SU
rer
LV he
Nr. 121 — 30. juni 1992
»So nógvir bátar flyta so nógv fólk um Leir-
víksfjórð so nógvar ymiskar tíðir, at sam-
bandið um fjórðin ongantíð hevur verið
betri enn tað sama,< heldur leirvíkingur
Meðan verkfallið hjá skip-
arum, navigatørum og
maskinmeistarum hevur
verið, hevur lívligur ferða-
fólkaflutningur verið um
at kalla allar firðir, uttan
Suduroyarfjørd.
Ogtó... har var eisini
siglandi, eitt nú sunnudag-
in, soeieratklagaum tað. I
hvussu er slapp B71 suður
á Tvgroyri at spæla dyst,
og kappróðrarfólkið kom
somuleiðis norður til
Sundalagsstevnuróðurin.
Millum Gomlurætt og
Skopun hevur verið siglt,
ynd: Jens Kr. Vang
Okursprisir
"Gribbarnir” vóru tiltiknir í
gomlum døgum, tå kapp-
ingin um ferðafólkini var
hørd og privat.
Vanliga er nú ådøgum so
vorðið, at Strandferðslan
og Bygdaleiðir taka sær av
øllum ferðafólkaflutningi,
men nú verkfallið er, hava
privatir *yvirtikið' strand-
ferðslusiglingina millum
oyggjamar.
Og gribbarnir eru vakn-
aðir aftur sum ongantíð áð-
ur. Í hvussu er má sigast, at
prísirnir við nýggju strand-
faraskipunum eru ikki lítið
grovir.
Fyri at sleppa um Vest-
mannasund skulu ferdandi
vid summum båtum av vid
ikki minni enn 160 krónur —
eitthundraðogtrýss krónur!
Summir eru bíligari, men
teir flestu dýrir. Kappingar-
hugurin er so stórur, at ein-
asti lógligi ferðafólkaflyt-
arin um Vestmannasund
sleppur næstan ikki framat.
hj.
millum Vestmanna og
Fútaklett og Oyrargjógv,
og so eisini millum Klaks-
vík og Leirvík, sum var
einki hent.
Hetta førdi við sær, at
Skipasýnið eitt nú fór til
Vestmanna, har serliga lív-
ligur flutningur hevur ver-
ið, fyri at kunna um treyt-
irnar, ið skulu uppfyllast í
sambandi við ferðafólka-
flutning. Lítið batti, og tað,
ið frammanundan var av
flutningi, helt eisini fram
eftir hesa kunning.
Tað sama var um Leir-
viksfjørd, har bæði stórri
og smærri bátar sigldu við
ferðafólki alt vikuskifuið.
Sunnudagin var Ellintur
Abrahamsen inni á keiini í
Leirvík og gav bátunum
boð um at gevast við sigl-
ingini, og hesum játtaðu
teir eisini at gera.
Sum sagt hevur ferða-
sambandið verið sera lív-
ligtum Leirvíksfjørð. Enn-
tá so lívligt, at summi íkki
vitaum, atso væl hevur lig-
ið fyri at koma um fjørdin,
sum nú, einki strandfara-
skip siglir:
Betri samband nú
>Ég haldi, at tað er ikki
mætari, enn at hetta er tað
besta ferðasambandið, ið
nakrantíð hevur verið um
Leirvíksfjørð,< heldur ein
leirvíkingur, ið sunnudag-
in var niðri á keiini har og
hugdi at, meðan fólk vórðu
hálað í land og lyft umborð
á bátarnar.
>Hvórjaferð bussarnir
eru her við fólkið eru bát-
arnir klárir, og eisini aðrar
tíðir ber til at fáa skjúts yv-
irum — enntá bæði fyrri og
seinni enn vanliga ferða-
ætlanin plagar at loyva.<
Meðan Sosialurin var á
keiini í Leirvik seinnapart-
in sunnudagin, lógu tveir
stórri bátar klárir inni í
havnini at fara avstað, og
eitt áttamannafar var á veg
inn, men har skiltist, at tal-
an var meira um privatan
flutning. Samstundis lá eis-
ini ein skjótur bátur nær-
hendis ferjuleguni og bíð-
aði eftir fólki.
Dýrir streiku-prisir
Sjálvsagter tað kærkom-
ið hjá fólki at sleppa við
hesum bátunum, tá eingin
0 tíð verið
Síða 3
annar fartur er, men dýrt
kann tað vera. Prísirnir eru
nokk teir dýrastu um
Vestmannasund, men eis-
ini um Leirviksfjørd kostar
meira enn vanligt at fáa
fólk yvirum.
Ein kona sendi eitt barn
við einum av bátunum av
Leirvík ul Klaksvíkar, og
fyri at fáa menninar at
fylgja barninum til húsar
skuldi hon av við 50 krón-
ur.
Mynd: Hilmar Jan Hansen
»Men tå er eisini kaffi
uppi í prísinum, sum kort-
ini ikki er so øgiligur,«
smilust skiparin gjøgnum
stýrhúsvindeyga, meðan
hann taldi seðlarnar...
hj.
Agangur móti
útjaraðanum
Sjålvstyrismenn í Norðoyggjum halda lít-
ið um verkfallið, og siga, at fakfeløgini
fremja ágang móti útjaðaragkjunum
Sunnudagin helt Norðoya
Sjálvstýrisfelag fund, har
stødan viðvíkjandi verk-
fallinum var ul viðgerðar.
Nidurstødan var greid,
og átalar felagið ågangin,
tey fakfeløgini fremja móti
útjaðaragkjunum, ið hava
lagt strandfaraskipini.
>Tað er heilt meinings-
leyst at hava stongt okkum
úti frá megingkinum, ið
ótarnað virkar, sum einki
verkfall var,< sigur Norð-
oya Sjálvstýrisfelag í nið-
urstødu síni.
„Sjálvandi virdismeta
vit áhuga felaganna fyri
trygdini, um hetta er veru-
ligi setningurin, men tikið
verður ikki undir við ver-
andi verkfalsskipan, ið rak-
ar okkara ferdslumøgu-
leikar, ferðavinnuna og
framleiðslu so meint, at
einstaklingurin og útjað-
aravinnan er fyri stórum
missi, meðan streikandi
partarnir virka og ferðast
ótarnaðir.<
Víst verður í nidurstød-
uni á, at trætumål og tulk-
ing av lóggávu kann valla
geva verkfalsheimild, men
at tað er dómsvaldið, ið
eigur avgerðina. Sjálvstýr-
ismenninir í Norðoyggjum
heita ti á landsstýrið og
Strandferdsluna um at
beina avgerdina å rætta
stad og i stundini at gevast
vid hesum meininsleysa
verkfalli.
»Mint skal verda å, at
tingid kemur saman um ein
mánað, og er tá møguleiki
hjá samgongu og andstøðu
at endurskoða manningar-
lógina,< endar hvassa nið-
urstødan.
hj.