Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-07-01, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 1. juli 1992síða 6

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Hvar er heilsupoi Nr. 122 — 1. juli 1992 um, at ein eykajåttan frå landsstyrinum før at steðga vanlukkuni Men politikararnir kundu onki lova. - Vit kunnu ikki sita her og halda landsstyrisfund, segði Jóannes Eidesgaard Mynd: Kalmar tikkurin? Deildir verða stongdar og fólk verða uppsøgd í Havn. Deildir verða bygdar og fólk skulu setast í starv i Tvøroyri. Hongur tað saman? Tað, starvsfólkini á Landssjúkrahúsinum eftir- lýstu mest av øllum, var ein samlaður heilsup- olitikkur frå landsstyrisins sidu. Ti han er ringur at fáa eyga á, hildui fleiri Sum ein segði: >Tíðirnar eru ringar. Vit hava spart uml. 26% á Landssjúkrahúsinum eftir fáum árum. Høli og seng- ur standa tóm, tól standa og verða ikki nýtt. Og um somu tíð verður eitt sjúkrahús bygt á Tvøroyri fyri væl omanfyri 100 milliónir krónur. Eg dugi ikki at síggja hvussu ráð verða at reka tað. Og eg dugi ikki at síggja hvar logikkurin í øllum er<. Sundstein samdur Hesum var Jógvan Sund- stein samdur í. - Tað skilabesta hevði verið at havt eitt sjúkra- hússtýrið og tríggjar sjúkrahúsdeildir, hann. Men vit noyðast at góðtaka, at hesum hevur politiskur meiriluti ikki verið fyri. Sambært sjúkrahússlóggávuni skulu vit hava try sjålvstødug sjúkrahús. Sundstein mælti til at fólk tóku stødi í hesum segði ls veruleika, og royndu at fáa tað frægasta burturúr. - Heilsupolitikkurin må leggjast ut frá teimum møguleikum 10 hendan skipan gevur, og teimum upphæddum, ið eru tøkar. Eidesgaard: tað venst ikki aftur Ur salinum varð sagt - stílað beinleiðis til Jóann es Eidesgaard - at lokal- poliukarar forða einum skilagóðum heilsupoli- tikki Og landsstyrismadurin vidgekk, at >tað er dagligt breyð hjá fleiri politik arum at hava ein akuvan sjukrahuspolitikk sum hann tók ul. Hann vildi ikki siga hvort tað var rætt ella skervt at utbyggja á þó Tvøroyri, men helt tað vera >rætt at spyrja, um grundarlag cer fÍyri útbyggingini<. Men eins og Sundstein vísti hann til politiska meirilutan sum SHLiO hevdi, og helt, at nu vendist so ikki aftur Allir sáttmálar eru undirskrivadir. Siga teir upp nu, fer tað at hava stórtap vid sær<. sið ÍD Er mA á AP am am Atli: kunnu ikki steingja hini Atlasa vidmerking til hetta var bert, at vit mugu varð- veita oll try sjúkrahúsini. >Tað er óviðkomandi at tosa um sjúkrahúsið á Tvøroyri her«, segði hann. >Tað er ikki prógvað, at tað er bíligari at reka eitt sentralsjúkrahús, og tað sum tit vilja, er at niðurleggja hini sjúkra- húsini<. S-S- Bíðilgnin verður broytt á ólavseku Beiskleikin og illviljin mótvegis teimum politikarum sum stýrdu í 80'unum, kom eisini fram á fundinum. Atli Dam hevði hug at kveistra hetta tos til viks, men tá talan var um bidilønina upplýsti hann, at uppskot um at avtaka hana verður lagt fram á ólavsóku Fundurin kom sum vera man eisini at snúgva seg um politisku vanstyringina í 8S0'unum. Rodmundur í Lia visti á, at bæði føroyskir lækn- ar og Dansk Sygehus- um I | institut vóru komin við ulmæli um ein samlaðan neilsupolitikk. »Men hetta kveistraðu polittkararnir til viks, og m.a. tí nú har vit sita, hann. stå Vil segði Ongin av politikarunum vildi svara uppå hetta, men ein rættiliga hvass- orðaður Atli Dam segði, at tað nú snúi tað seg um at gera politikararnar til syndabukkar. Hesum var Jenis av Rana, lækni, ikki samdur í: »Nei, Alli, tað eru ikki ut sum eru syndabukkar. Syndabukkar í gøllum hesum eru tey, sum í morgun komu væl hyrd til arbeiðis, og í dag fóru grátandi heimaftur - upp- søgd!« Og so gjørdist Atli rættiliga harðmæltur: »Eg leggi ikki í at fara út í eitt politiskt ordaskifti við teg! Heldur ikki um politiskt handalag!«, svaraði hann Jenisi hvassliga. Og hann helt at gongdin í åttati- árunum er ein So fløkjaslig søk, at ikki bar til at umrøda tað á einum tílíkum fundi. Bidilønin broytast Fólk í salinum tosaðu um vanstýring og oyðsl, Gom- lurætt, og, ikki minst, tað hataðu bidilønina. »Løgmadur hevur sjál- vur sagt, at tær fáu milli- ónirnar sum løgtingsmenn fáa í bidiløn um árið, hvørki gera frá ella til. Men hon hevði komið væl við hjá okkum. Tí skjóti eg upp, at pengarnir til =>