leygardagur 4. juli 1992síða 18
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 18
Nr. 125 — 4. juli 1992
Hver hevur rætt
il lærarastarv? .
- g vil skjóta upp, at um lógin ikki verjir tey,
s im hava verið leingi í starvi, so må hon
Boytast soleiðis, at tey, sum hava verið vik-
árar longri enn eitt ávíst áramál, kunnu setast
í fast starv skrivar Terji á Lakjuni í "Sjónar-
på
- mn
n:10 i dag.
Í s:mbandi við stríðið
ur viKarsetanina i
F afirði vil eg gera |
na rar viðmerkingar |
Få er ikki stríðið um |
al æraran, ið skal við- |
P 4; st ella takast steðu
glafirði hava, sum
nd i aðrastaðni, í nógv
ár 3 fleiri vikarar
ut £rarau 1gvVInE
re tu av hesum eru
IK} t aftur í starv
ko i skúlaár. Orsøk
in að tað trýst,
su rarate rið og
La úlafy ingin
na 't á skulanevnd
in: glafirð
X I ið
K (
X x
Khuiail
sið 956, undantikið
okk ár. Í heili 36 ár |
hev enda kvinnan |
verið tek fyri tað før-
oyska skúlaverkið, hon
hevur selt sína arbeiðs-
megi og tænt skúlanum.
Bern og foreldur hava
verið glað fyri hana og
góð við hana.
Hvat gevur tað før-
oyska skúlaverkið so
hesi kvinnu í len fyri
hennara trúgvu
tænastu? Jú, hon verður
blakað út í arbeiðsloysi
nú hon er langt uppi í
50'unum. Hvat gevur
ikki
verið fert fyri at
Lærarafelagið, sun
hevur
nekta læraratervin í
Føroyum øll hesi ár, hesi
kvinnu afturfyri trúgva
Jú, tað smæð-
ið at hótt
vndina í Fugla
tænastu
ist ikk
SKU lane
firði við tiltøkum, sum
í fylgjur fyri næn
garr um hend
nna ikki verður
akað
Av hinum 4 kvinnun
1 ær, su
n } uI1UuI
k I
Í víð
iøE
m at henda grein |
ist verður til, ikki er í |
tråd vid lógina. Eitt
rundskriv er ju bara eitt
innanhysis arbeidsdoku-
ment ella ein fyrisiting-
arlig tulking av lógini.
Er hetta arbeiðsdoku-
ment ikki í tráð við lóg-
ina, er eingin ivi um, at
lógin vinnur. Málið tyk-
ist í ollum ferum at vera
flokt juridiskt, og tí átti
tað at staðið sína roynd.
Oansæð hvat er rætt
ella skeivt juridiskt í
hesum máli, so meini eg,
at tað er órímiligt og
ikki í samsvar við fer-
oyska siðvenju at koyra
fólk úr starvi, sum hava
so drúgvar royndir í ein-
um yrki
I Feroyum
rættur (hævdsret) eitt
gamalt hugtak
er hevdar-
Tad sum
liggur í hesum h
er, at hevði tú umsitið
eina ogn, oftast jorð, í
20 ár, so In
brúksrætt ey
næstu 20 arini el veit
eg, at her er talan um
nakað materielt en vit
) S
in
hetta IKKI Kann gerast
dag, veit eg ikki, men
tad kann i øllum førum
ikki vera rætt, at hesar
kvinnur vid Fuglafjardar
skúla nú bara verða út-
blakaðar. Hevði tað ikki
verið meira rímiligt, at
hesar vunnu hevd við
sínum royndum, á sama
hátt sum stýrimaðurin
og maskinmaðurin. Vit
kunnu ikki fara við
nogvir ungir lærarar,
heldur ikki her, sjálvt
um eg havi samhuga við
teimum.
Ég vil skjóta upp, at
um lógin ikki verjir tey,
sum hava verið so leingi
í starvi, so má hon
broytast soleiðis, at tey,
sum hava verið vikarar
longri enn eitt ávíst ára-
mál, kunnu setast í fast
starv. Hetta skuldi ikki
På På
er
inum. Steðar rl
navn er eitt gott dømi
um hetta
Til sidst undrar tad
meg stórliga sum fugl-
firding, at Landsskúla-
fyrisitingin og Lærarafe-
lagið leggja eftir Fugla-
fjarðar skúla, tá ein veit,
at líknandi vikarar
verða settir aðrastaðni í
Føroyum.
Terji å Lakjuni
sjónarmið
tit skjótt koma inn
aftur í hitan. Ein ser-
stek tekk til flokslærar-
an, Asver Thomsen, og
Randi Mohr fyri tað,
tær hava lært sonin tað
síðsta árið. Annars vil
eg ynskja teimum
nýggju lærarunum væl-
komnum.
———————w——i—wiiiWwwwwwdddwimmw
Lesarabrøv
Tvøroyri å Syftunsøku
1992.
Góðu starvsfelagar
landsmenn!
Tað er í djúpastu sam-
kenslu við okkara starvs-
feløgum á Landssjúkra-
og
húsinum, ið hava fingið
uppsegn úr starvi, at
hetta skriv verður sent.
men samstundis kunnu
vit ikki annað enn harm-
ast og koma við nekrum
viðmerkingum til ta vend,
hetta mál hevur fingið.
Í Føroyum er framvegis
ein heldur fjarskotin
oygg), ið nevnist Suðuroy,
ið í skrivandi letu er uttan
fast ferðasamband við
umheimin.
Her búleikast eini 5800
menniskju, ið ikki eru
ósærilig. Tað kemur meira
enn so fyri, at hesi fólk
gerast sjúk, viðhvert so
sjúk, at innleggjan er
neyðug. Hesi fólk eru enn
í tí hepnu steðu, at kunna
verða innlega á sjúkra-
hús, í oynni, ið er til reiðar
alt samdegrið at taka
ímóti bráðfeingissjúkling-
um, samstundis sum til-
feingið eisini, so vítt gjer-
ligt, verður nýtt at taka
sær av innkallaðum sjúk-
lingum.
Umsteðurnar hjá hesum
sjúklingum eru ikki av
A
D