leygardagur 4. juli 1992síða 19

Nr. 125 — 4. juli 1992 Vánalig leiðsla og Syrgiligar mannalagnur Landsins myndugleikar eiga nú í álvara at fara at hyggja at leiðsluviðurskiftun- um á sjúkrahúsunum og í heilsuverkin- um sum heild. Abyrgdarleysir leiðarar eiga at verða sagdir úr starvi og veru- lig ábyrgdarfull leiðsla við myndug- leika eigur at setast istadin, Hans Jørgensen í >Sjónarm iagin fyrst í vik i øll Føroya fólk ein skelk, sum flest okk KK! Nava uppin c Fjølmidlarnir vóru á n tær mannalagn starvsfólk á ikrahåsinun ir einum deg idblóðiga vórðu søgd í SkjÓtt mong år hava ið vitni til, at og fleiri av okkara landsmonnum, kvinnur og menn, eru vorðin ar- beiðsleys í fiskivinnuni, á fiskavirkjum, í byggi- vinnuni, á samskiftis- ekinum, í skúlaverkin- um, hjá landsverkfrød- inginum o.s.fr. Tíverri mugu vit á- sanna, at inntøkur land- sins eru so ógvisliga minkaðar, at ein ávís umlegging má fara fram á arbeiðsplássunum. Bæði almennir og pri- vatir eiga at hyggja eftir, hvussu vit við skilagóðari tilrætta- legging kunnu sleppa undan teim stóru sorg- arleikunum. 1 Vé tieir! } | Í i i i Landsverkfrød- ingurin sagt 150 fólkum upp Hjå t.d. Landsverkfrød- ingsstovninum eru 15 fólk segd úr starvi tey seinastu 2—3 árini Hetta eru mest familju- menn, sum fyri lítla lør stríddust fyri at vinna pening til konu og bern, hús og heim. Landsverkfreðingurin fekk greið boð um játt- anir og var búgvin at taka ábyrgdina. Hann segði sínum trúgvu og góðu medarbeiðarum upp í so góðari tíð, at tað mannamillum ikki varð tosað so nógv um tað. Men hann gjørdi tað eisini á ein hátt, so tað rakti ikki harðari, enn tað var neyðugt sambært tær játtanir, sum stovnurin hevði at ráða yvir. Fiskivinnan og fiska- ídnaðurin gjørdu tað sama alt eftir tí orku, sum peningaumsteður- nar har megnaðu. Byggivinnan, sam- skiftissektorurin, hand- ilsvinnan, tænastuvinn- an 0.s.fr. hava sagt fleiri skrivar Jet d g ansKa nett: so lid idi fram, a einstakt arbeidspl ikki Vur merkt ræð 1 Og « S tað hóskandi blása upp sum het sein a? F m USS Hvi var ikl lagid å gosi øl nogvu hundrað fól! gjørdust arbeidsley Hvi er tað bara neyðugt at seta ting sessir í veð, tá tað snýr seg um arbeiðspláss á Landssjúkrahúsinum í Havn? Hví ikki eisini seta tingsessir í veð, tá meginparturin av okk- ara arbeidsføra ungdómi kemur út í lívið til ar- beiðsloysisins myrkur? Hví lata tit ikki sjálv- bodnu kreppumiðsteðir- nar upp fyri ellum teim- um, sum eru send til hús av skipum, av fiska- virkjum, av byggipláss- inum, ella teimum, sum als einki arbeiði fingu? Eru hesi seinnu kanska harðbalnari, ella eru tey kanska so tápu- | | Í | A —— I UUÉ|||——|— &&————— tey kortini ikki , at tey eru ypurakt? »orgarsøgan gerst a nógv syrgiligari, tá ferð eftir ferð upp- at nekur einstek k skulu gera sær dælt kreppuni hjá eðrum uppliva tíverri alt ov gv av hesum hesar stu dagarnar. Tey, n sjálvi áttu at verið t í skammikrók, rýna nú fram sum gribbarnir at heysta egnan vinning burtur úr sorgarleikinum. Hildu ikki fíggjarlógina Vit feroyingar eru allir skelkaðir. Vit eru skelk- aðir, nú vit fáa at vita, at Landssjúkrahúsið ikki, eins og allir hinir stovnarnir tóku leg- tingsfíggjarlóg og polit- iskar avgerðir í álvara, men bara hildu fram eftir egnum tykki at brúka tað, sum teir funnu fyri gott. Tað er undir øll mørk, at sjúkrahúsleiðslan kemur stovninum út í ta bakkasti, sum verandi steða kann fera til. Eigur at fáa fylgjur Landsins myndugleikar eiga nú í álvara at fara at hyggja at leiðslu- virðurskiftunum á sjúkrahúsunum og í heilsuverkinum sum heild. Ábyrgdarleysir leiðarar eiga at verða sagdir úr starvi og veru- lig ábyrgdarfull leiðsla við myndugleika eigur at setast ístaðin. Eg taki undir við Palla Dalsgaard, at bert ein skipari skal vera á einum skipi. Sum nú er tykir tað nógvum, at sjúkrahússkútan er yvir- fylt við dekkarum og Síða 19 H H 4 i H stødu milli n, n skulu sr st ta ta | gar | fjerðingsárið | g Í ! Var leidslan å Lands- | kuta 4 sjúkrah um s pp- | fyri i gåvu vaksin, se vóru vit | ist « i 4 | i ikki í hesi steðu i dag. | ein Oivad høvdu tyngjandi | náð É broytingar verið neyð- | Land ugar, eisini broytingar, so fer | : sum høvdu uppsagnir U ns va Í við sær, men neyvan | I verkfrød í hevði sjúkrahúsverkið st r at virk verið fyri tí óbetiliga a Sparingin for- kemur landinum Men politikararnir skulu vita, at heldur sparipo tikkurin fram sum higartil, so sær svart ú fyri Føroyum. Nú eru tíðir at nú- tímansgera, samskipa og beta um gjerdar gerðir. Tað gerst ikki við at steðga upp og bakka Tað gerst bert við at i seta ferð á aftur. ; teim bestu, sjálvt um flest øll hava verið tolin og funnið seg í teimum, tí ljós var fyri stavn. Vit vita, at flestu tykk- ara ikki hava minstu vitan um viðurskiftini á Suður- oyar Sjúkrahúsi, tí ein líti! frágreiðing: Her eru 5 sjúkrahúsar- beiðarar, 18,2 normerað røktarstørv og 3 fysiotera- petuar. Her eru 2 læknar, ið eru »almen kirurgar< og tí kunnu taka sær av bráð- feingis skurðsjúklingum, samstundis sum teir eisini taka sær av ellum bráð- feingis heiliráðssjúkling- um. Um neyðugt og um- steður eru til tess, verða eisini sjúklingar yvir- fluttir til Landssjúkra- húsið til víðari serviðgerð. Her er ein songardeild, ein kombinerað rentgen- og skurðgond við feði- stovu, ein lítil fysioterapi- deild, ið húsast í einum myrkum kjallara. Á songardeildini er pláss fyri 20 sjúklingum, tað verið seg barnakonur, bern, med.- og kir.- sjúk- lingar, doyggjandi „9-0. t66ee« Hesi verda høld sum fræg- ast. Til hesar sjúklingar eru 2 wc. Barnakonu-wc er í gongini á veg út í tún. I baðirúm er til allar sjúk- lingarnar. Skrivarin, tann einasti, heldur til í einum skoti á skurðgongini. Læknaskrivstovan er í eini barakk oman fyri sjúkrahúsið. Uppihaldsstovan er eitt frímerki uttan vindeygu. Goymslurúm eru so gott sum eingi, tí sær gongin út hareftir. Rektarstarvsfólkið hev- ur eina skrivstovu, ið sam- stundis eisini er goymslu- og medisinrúm. Her hava vit eisini nýfeðingar og meguliga bern í kuvesu. Vit kundu hildið á at reksa upp umsteðurnar á Suðuroyar Sjúkrahúsi; men tit hava meguliga fingið eina kenslu av, at undir hesum umsteðum má vælvild vísast frá ellum síðum, fyri at ikki alt skal koyrast av spor- inum, og í vissuni um, at nú bert spurningurin skuldi verða um tíð, nær bæði sjúklingar og starvs- fólk kunnu vænta sær mannsemilig kor, hava ell húsast soleiðis í góðum treysti. TÍ kom tað sum ein hvekkur fyri okkum rektarstarvsfólk, at okkara egnu starvsfelagar í hevuðsstaðnum, sam- bært fjølmidlunum, soleið- is ætla at geva Suduroyar Sjúkrahúsi mønustingin, vid at krevja umbygging- ina, ið bert er ein nýmót- ansgerð, steðgaða. Um- byggingin hevur kostað og kemur at kosta nakrar tykkara kravi? Er: mill. kr. afturat, mer i »ørasta« ílega í okk vænia tit at uppnáa i á t a a a a landi, stendur væl ti i meta okkum ikk »råd« at ganga tykk kravi á meti. Ikki trúg vit, at nakað man falla til rakstur av L.S. um het hendi. Nýílegur til Suðuroyar Sjúkrahús hava staðið á null-punkti síðan verandi sjúkrahús varð bygt í 50- Framhald á síðu 20